ก่อนผีเสื้อขยับปีก

ธงชาติไทยหน้าโรงเรียนปลิวไสวต้องลม แสงแดดส่องลอดหน้าต่างกระทบกับกระดานดำ บนกระดานมีข้อความเขียนด้วยชอล์กว่า "วัฐจักรของผีเสื้อ"
คุณครูในวัยผ่านโลกมาค่อนชีวิตยืนเคร่งครึมอยู่หน้าห้อง แววตาอันสงบของเค้ามองลอดแว่น สัมผัสกับแววตาสดใสของเด็กๆ ทั้งห้อง
"ผีเสื้อจะตะเกียกตะกายออกจากดักแด้ภายใน 1 ชั่วโมงข้างหน้า พวกเธอห้ามช่วยผีเสื้อเด็ดขาด"
เค้าบอกกับเด็กๆ ด้วยน้ำเสียงทุ่มต่ำหนักแน่นก่อนจะเดินออกจากห้องไป สายตาซุกซนของเด็กๆ จับจ้องไปที่ดักแด้อย่างไม่วางตาจนผีเสื้อค่อยๆโผล่ออกมา มันดิ้นรนทุลักทุเลไปมาเพื่อให้หลุดออกจากเปลือก เด็กน้อยคนหนึ่งรู้สึกสงสารแต่ไม่อยากขัดคำสั่งครู ดวงตาของเค้าเห็นภาพของผีเสื้อตัวหนึ่งกำลังลำบาก ในหัวของเค้าเห็นภาพตัวเองกำลังถูกทำโทษ
ผีเสื้อดิ้นรนมากขึ้น เด็กน้อยจึงรวบรวมความกล้าตัดสินใจฝืนคำของครู ด้วยการช่วยกระเทาะเปลือกดักแด้ออก หวังให้ผีเสื้อหลุดมาชมโลกได้ง่ายขึ้น และนั่นทำให้เด็กน้อยคนนั้นต้องจำตลอดชีวิต
คุณครูเดินกลับมายังห้องเรียนอีกครั้ง
ผมเดินฝ่าฝูงชนนับหมื่นที่ท้องสนามหลวง เพื่อร่วมงานสวดมนต์ข้ามปี ซึ่งจัดโดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และผมอาจเหมือนใครหลายๆคนที่มาร่วมงานเพราะอยากกราบไหว้สวดขอพรกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ปีนี้มีสิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะขอกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นพิเศษ ผมอยากให้ท่านช่วยดลบันดาลให้ประเทศไทยสงบสุขปราศจากคอร์รัปชัน
คอร์รัปชั่นกัดกร่อนสังคมไทยนับแต่ผมจำความได้ ถึงแม้จะมีมาตรการป้องกันลงโทษจะพัฒนาตามลำดับ แต่มันกลับยิ่งร้ายแรงขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะเป็นเนื้อเดียวกับประเทศ เราสามารถตัดเนื้อก้อนนี้อออกจากสังคมได้จริงหรือ และจะมีใครที่จะทำได้ ผมคิดถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ มือของผมประสานกันแน่น ก่อนที่สายตาของผมจะเหลือบไปเห็นกิจกรรมหนึ่งที่ทำให้ผมต้องชะงักและหันกลับมาจ้องมองมือตัวเองอีกครั้ง
กิจกรรมที่ชื่อว่า "พระทำ"
"พระทำ" ชวนทุกคน เขียนคำอธิษฐานถึงความตั้งใจที่จะทำให้สำเร็จในปี 2557 ลงบน post it ดิจิทัล แล้วมาปิดองค์พระพุทธรูปแบบออน์ไลน์ผ่านทาง facebook.com/thaihealth เพื่อย้ำเตือนให้คนช่างขออย่างผม หันมาพึ่งตัวเองให้มาก และลงมือทำตลอดปี ไม่ใช่เอาแต่อ้อนวอน
"เพราะธรรมะที่ดีที่สุด คือ ธรรมะที่ลงมือทำ"
ผีเสื้อตัวนั้นหลุดจากดักแด้ได้ไม่นานก็นอนสิ้นใจ แววตาของเด็กน้อยไม่สดใสเหมือนเก่า เค้าค่อยๆ ก้มหน้าปล่อยให้น้ำตาไหลหยดลงบนพื้น น้ำตานั้นไม่ได้ขับจากความกลัวที่จะถูกลงโทษ แต่เป็นความเศร้า "ทำไมถึงตาย" เสียงของเค้าสั่นเครือ
"มันตาย ตามกฏของธรรมชาติ" เสียงของครูที่เคยเด็ดขาดกลับเจือด้วยความอ่อนโยน
"ผีเสื้อจำเป็นต้องดิ้นรนออกจากดักแด้ด้วยตัวเอง เพื่อที่ปีกของมันจะได้แข็งแรงพอจะมีชีวิตต่อได้"
"และหากวันหนึ่งพวกเธอเจอความลำบาก จงขอบคุณมันให้มาก เพราะมันจะทำให้เธอแกร่งขึ้น" คุณครูตบไหล่ของเด็กน้อยเบาๆ พร้อมบอกว่า "และวันนี้พวกเธอได้โตขึ้นแล้ว"
ธงชาติยังคงพริ้วต้องลมอยู่หน้าโรงเรียน บางทีความแตกแยกอาจมีไว้เพื่อฝึกฝนให้เราเติบโตขึ้น
เราสามารถปฏิรูปประเทศโดยไม่ต้องเกลียดชังฝั่งตรงข้าม เพราะประเทศจะดีขึ้นได้เมื่อเราคิดไตร่ตรองแก้ปัญหาด้วยเหตุผลและมอบความรักให้ส่วนรวม รากแก้วของปัญหาสังคมไทยเกิดขึ้น เพราะเราไม่ได้เอื้อเฟื้อ ช่วยเหลือคนจนด้อยโอกาสมานานจนเปิดโอกาสให้คอร์รัปชั่นใช้ประโยชน์และทำให้เราพาลรังเกียจคนชั้นล่าง หากจะปฏิรูปก็ขอให้เป็นไปด้วยความรัก เพื่อให้พวกเค้าได้กินดีอยู่ดี พึ่งพาตัวเองได้
หากคนที่เรารักกระทำความผิด และสิ่งนั้นสร้างความเสียหายไม่ใช่แค่เฉพาะตัวเค้าแต่กับส่วนรวม เราควรจะท้วงติงแนะนำเค้า หรือสนับสนุนให้เค้าทำผิดต่อไป ทางไหนที่เป็นไปเพื่อประโยชน์ของตัวเค้าเองและสังคม
เรามีสิทธิที่จะไม่เลือกข้าง และการไม่เลือกข้างนั้นเป็นผลดีเมื่อการตัดสินใจของเรา เกิดขึ้นเพราะได้ติดตามข่าวสารทุกด้าน และได้คิดไตร่ตรองแล้วว่าการวางเฉยเป็นไปเพื่อผลประโยชน์ของส่วนรวม และนั่นคือความสง่างามของการเป็นไทยเฉย
แต่หากการไม่เลือกข้างเป็นเพราะเราวุ่นกับการทำมาหากิน ประเทศอาจลำบากบ้างก็ไม่เป็นไรขอแค่ตัวเราไม่ลำบาก บางทีเราอาจต้องลองทบทวนการตัดสินใจของเรา ว่าเป็นไปเพื่อตัวเองหรือส่วนรวม เราใช้สิทธิ แต่เรากำลังบกพร่องในหน้าที่พลเมืองหรือเปล่า ความขัดแย้งบนพื้นฐานของการใช้ปัญญาใคร่ครวญร่วมกัน และมอบความรักเพื่อส่วนรวมจะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น
ผมกำลังขอพรกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้นก็คือมือของผม และของทุกๆคนที่จะทำให้คำขอเกิดขึ้นจริง เรามาปฏิรูปตัวเองไปพร้อมกับปฏิรูปประเทศไทยนะครับ
และผีเสื้อประเทศไทยกำลังจะขยับปีกบินขึ้นฟ้าอีกครั้ง







