"จากแดนไทยแลนด์ ทักษิณไกลแดน แสนเศร้าหนักหนา....บ้านเรา เมืองเรา ใจร้ายไม่เบา ใครไม่รับเอา ชายพเนจร"
ในวันที่จอแดง Asiaupdate ต้องสร้างบรรยากาศ "นับหนึ่งประเทศไทย" เอ็มวีเพลง "ชายพเนจร" ร้องโดย "วันชนะ เกิดดี" ถูกนำมาฉายซ้ำแล้วซ้ำอีก
แต่แล้วการแก้ไขร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมฉบับ "วรชัย เหมะ" ให้กลายเป็นฉบับสุดซอย? ด้วยการล้างผิดทุกฝ่าย
ส่งผลให้คนเสื้อเหลือง (รวมถึงคนเสื้อหลากสีและเสื้อฟ้า) ไม่เห็นด้วยกับการล้างผิดให้ "ทักษิณ" และคนเสื้อแดงก็ยิ่งไม่เห็นด้วยกับการปล่อยให้ "อภิสิทธิ์-สุเทพ" ลอยนวล
จะว่าไปแล้ว ภายในขบวนการคนเสื้อแดง และพรรคเพื่อไทย ขัดแย้งรุนแรงอยู่ลึกๆ เหมือนลาวาใต้ภูเขาไฟ
ไม่ว่าจะเป็น "แดง นปช." หรือ "แดงปัญญาชน" ที่วิพากษ์วิจารณ์แนวทางนิรโทษกรรมเหมาเข่ง ให้กับผู้สั่งการในเหตุการณ์สังหารหมู่คนเสื้อแดง
รวมถึงการขับเคลื่อนของ "สมบัติ งามบุญอนงค์" หรือ "บก.ลายจุด" ที่ออกแคมเปญ "10,000 UP" เรียกร้องศิษย์เก่าราชประสงค์ ให้มารวมพล ณ ทุ่งสังหาร ราชประสงค์
ใครคือแรงบันดาลใจให้ "ทักษิณ" ออกเดินจากปากซอย เข้ามาในซอยลึก และมีเป้าหมายเดินให้ถึงสุดซอย?
จับสัญญาณจากวันที่ "เจ๊แดง" เยาวภา วงศ์สวัสดิ์ น้องสาวทักษิณ ชินวัตร นัดเคลียร์ใจกับ จตุพร พรหมพันธุ์ และณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ สองแกนนำระดับแม่เหล็กของค่ายแดง นปช.
"เจ๊แดง" ถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เมื่อบอกเหตุผลสั้นๆ อันไม่ต้องตีความ "พี่อยากกลับบ้าน" จึงมอบหมายให้ "ประยุทธ์ ศิริพานิชย์" แก้ไขร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมฉบับ "แดงวรชัย" ชนิด 360 องศา
ใครยอมให้พี่ชายเจ๊แดงกลับบ้าน? เหตุใดทักษิณจึงมีความมั่นใจว่าครั้งนี้สำเร็จ? เป็นอีกบางคำถาม
ความขัดแย้งทางการเมืองที่นำไปสู่ความรุนแรง เสียเลือดเสียเนื้อเกิดขึ้นในสังคมไทยหลายครั้ง และทุกครั้ง จะมีสถานการณ์ที่อยู่เหนือการควบคุม แต่มันก็คลี่คลายได้ ด้วยการเจรจา "ยุติขัดแย้ง" ภายในหมู่ "ชนชั้นนำ"
แต่ความขัดแย้งทางการเมืองนับตั้งแต่การรัฐประหาร 2549 จนมาถึงปัจจุบัน กลับมีความยุ่งยากซับซ้อนมากขึ้น เพราะมันจบไม่ลงที่โต๊ะเจรจาของคนชั้นสูง
เนื่องจาก "เบี้ย" ไม่ยอมให้มีการคว่ำกระดานแบบง่ายๆ และในยุคที่เครือข่ายสังคมออนไลน์ ทำให้การเผยแพร่ความคิดความเชื่อ ทำได้ง่ายและรวดเร็ว ด้วยเหตุนี้ "อุดมการณ์" ของสองขั้วจึงฝังลึกในหมู่ผู้คน
ในสถานการณ์นิรโทษกรรมสุดซอย แกนนำ นปช. หรือแดงอิสระ ต่างถูกกดดันจาก "มวลชน" ให้ยืนหยัดตามแนวทางที่ประกาศไว้
ปรากฏการณ์ "คลิปถั่งเช่า" สะท้อนให้เห็นความพยายาม "เกี้ยเซี้ย" ในหมู่คนชั้นนำ และอีกด้านหนึ่งมันกลับกระตุกต่อมคิดให้คนเสื้อแดงจำนวนไม่น้อย เริ่มไม่ไว้ใจฝ่ายการเมือง
รูปธรรมของความเฉยชาต่อแคมเปญ "นับหนึ่งประเทศไทย" ก็เห็นได้จากวันที่ "ขวัญชัย ไพรพนา" จัดเวทีปราศรัยที่ขอนแก่น เพื่ออธิบายว่า ทำไมต้องเหมาเข่ง? ปรากฏว่า "แดงรากหญ้า" ในขอนแก่นไม่ให้ความสนใจ
หรือชุดความคิด "แลกเชลยศึกสองคน" และ "ยอมกลืนเลือด" ของ วิภูแถลง พัฒนภูมิไท ก็ได้รับการต่อต้านจากคนเสื้อแดงอย่างกว้างขวาง
ความจริงของเรื่องเหมาเข่ง ที่คนเสื้อแดงอยากรู้? "เจ๊แดงไปคุยกับใครมา...ใครรับปากรับคำว่า สังคมไทยมันถึงเวลาเซตซีโร่"
ก่อนหน้านั้น คนเสื้อแดงฟังเพลงชายพเนจรซ้ำไปซ้ำมา จนปักใจเชื่อว่า "บ้านเรา เมืองเรา ใจร้ายไม่เบา ใครไม่รับเอา ชายพเนจร"
ใครคนนั้น พูดคุยอะไรกับเจ๊แดง จึงเกิดความไว้เนื้อเชื่อใจ จนถึงขั้นเสีย "น้ำตาสองเม็ด" ให้กับแกนนำ นปช. และรวบรัดให้สุดซอยเถอะ..."พี่อยากกลับบ้าน"
