การชุมนุมของชาวสวนยางหลายจังหวัด เรียกร้องให้รัฐบาลอุดหนุนราคายางพารา เนื่องจากราคาได้ลดลงอย่างต่อเนื่อง
ตามราคาตลาดโลก ซึ่งเป็นธรรมชาติของราคายางพาราอยู่แล้วที่ผูกติดกับราคาในตลาดโลกอย่างแยกไม่ออก ดังนั้นในเมื่อความต้องการในตลาดโลกลดลง จึงส่งผลต่อราคาในประเทศ ยิ่งกว่านั้น ชาวสวนยางจำนวนมากในขณะนี้ก็สืบเนื่องมาจากนโยบายรัฐบาลในอดีตที่สนับสนุนการปลูกยางพารา โดยปัจจุบันแทบทุกพื้นที่ของประเทศล้วนแต่มีการปลูกยางพาราทั้งสิ้น
การชุมนุมของชาวสวนยางในขณะนี้ ยังไม่สามารถหาข้อสรุปได้ เนื่องจากข้อเสนอของกลุ่มชาวสวนยางต้องการให้รัฐบาลแทรกแซงราคายางที่กิโลกกรัมละ 100 บาท ในขณะที่รัฐบาลพร้อมจัดสรรงบประมาณราว 2.5 หมื่นล้านบาทเพื่ออุดหนุนราคา แต่ไม่เกินกิโลกรัมละ 80 บาท ที่สำคัญขณะนี้ไม่มีเพียงแค่ชาวสวนยางจากภาคใต้เท่านั้นที่มีการประท้วง แต่รวมถึงชาวสวนยางในหลายพื้นที่ต่างก็ประกาศจะเข้าร่วมการชุมนุมในครั้งนี้ด้วย ซึ่งหากกรณีที่รัฐบาลมีงบประมาณจำกัด
แต่ประเด็นที่น่าเป็นห่วงในราคานี้ ไม่ใช่ประเด็นเรื่องการเจรจาระหว่างรัฐบาลกับกลุ่มชาวสวนยาง แต่เป็นประเด็นที่มีการขยายความว่ามีนักการเมืองฝ่ายค้านอยู่เบื้องหลัง และเป็นความเชื่อของนักการเมืองฝ่ายรัฐบาลว่าการชุมนุมในครั้งนี้มีเบื้องหลังทางการเมืองที่ต้องการล้มรัฐบาล ซึ่งการตั้งปีประเด็นดังกล่าวจะส่งผลให้เกิดความไม่พอใจเพิ่มมากขึ้นในกลุ่มผู้ชุมนุม อีกทั้งอาจจะขยายวงกว้างออกไป จากเดิมที่น่าจะเจรจาอยู่ในเรื่องของการแก้ปัญหาราคายางพาราตกต่ำ
หากพิจารณาข้อเรียกร้องของชาวสวนยาง จะเห็นว่าไม่ใช่เพิ่งเกิดขึ้น แต่เริ่มก่อตัวตั้งแต่ราคายางร่วงลงต่ำกว่า 100 บาทต่อกิโลกรัม ซึ่งในครั้งนั้นมีการประท้วงในบางพื้นที่ต้องการให้รัฐบาลอุดหนุนในราคา 120 บาทต่อกิโลกรัม แต่ในครั้งนี้ การประท้วงเกิดขึ้นในหลายพื้นที่ หากตัดประเด็นเบื้องหลังทางการเมืองออกไป ก็จะเห็นได้ว่าเกิดความไม่พอใจในราคาจริง เพราะราคาร่วงลงแตะระดับ 70 บาทต่อกิโลกรัม ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกที่จะมีชาวสวนยางพาราหลายพื้นที่ประกาศร่วมชุมนุมเรียกร้องด้วย
อันที่จริง การชุมนุมเรียกร้องของชาวสวนยางพาราในครั้งนี้ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรือมีเบื้องหลังทางการเมือง แต่หากย้อนกลับไปดูนโยบายของรัฐบาลหลายยุคหลายสมัยที่เริ่มมีการใช้นโยบายประชานิยมอุดหนุนราคาภาคเกษตร ในฐานะเป็นคนส่วนใหญ่ของประเทศและเป็นฐานเสียงสำคัญของพรรคการเมือง และในเมื่อรัฐบาลนี้สามารถใช้เงินหลายแสนล้านบาทในโครงการรับจำนำข้าว จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่คนกลุ่มอื่นจะเรียกร้องให้รัฐบาลช่วยเหลือเช่นกัน และก็เป็นสิทธิอันชอบธรรมที่สามารถเรียกร้องได้
เราเห็นว่าการเรียกร้องของชาวสวนยางพาราในครั้งนี้ เป็นผลมาจากนโยบายประชานิยมของพรรคการเมืองนั่นเอง และกำลังระบาดไปทั่วในคนกลุ่มต่างๆ ที่เรียกร้องให้รัฐบาลช่วยเหลือ ที่สำคัญล่าสุดรัฐบาลได้อนุมัติงบประมาณในโครงการรับจำนำข้าวอีกกว่าแสนล้านบาท ก็ยิ่งทำให้คนกลุ่มอื่นรู้สึกว่ารัฐบาลต้องดูแลความเดือดร้อนของตัวเองเช่นเดียวกัน ดังนั้น ตัวอย่างการเรียกร้องของเกษตรกร ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มไหน และเป็นการเรียกร้องที่รัฐบาลปฏิบัติได้ยากเนื่องจากใช้งบประมาณมากเกินไป รัฐบาลก็ควรตระหนักว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนแต่เป็นผลมาจากประชานิยมนั่นเอง






