ถ้าความคาดหวังหมายถึงความคิดเห็น ความคาดหมายคะเนปรารถนา ซึ่งเป็นเป้าหมายอันงดงามวิไลของเมืองแล้วละก็ คนกรุงต้องคำนึงถึงความเป็นไปได้
ความสามารถ ความน่าเชื่อถือ ความรับผิดชอบ มีวิสัยทัศน์ ความซื่อสัตย์ในการรักษาผลประโยชน์ของชาวพระนครโดยสุจริต มิเห็นแก่ได้เฉพาะพวกพ้องทางธุรกิจ แต่ต้องครอบคลุมในสมรรถนะเชิงนโยบายและการบริหารงานเมืองได้ครบถ้วนรอบด้าน ทั้งการแก้ปัญหา การป้องกัน การสร้าง การบำรุงพัฒนาให้กรุงเทพฯ รุ่งเรืองดั่งเมืองฟ้าอมรในการดำรงอยู่ด้วยการใช้ชีวิตประจำวัน คนกรุงผู้มีสิทธิเลือกตั้งผู้ว่า กทม. ต้องประเมินค่าความเป็นไปได้เชิงประโยชน์ที่คนกรุงจะได้รับจากผู้ว่า กทม. ที่เหมาะสม ใกล้เคียงสอดคล้องระหว่างเป้าหมายกับคุณสมบัติที่จะดำเนินการให้เป็นไปตามเป้าหมายตรงกับความคาดหวังของคนกรุงเทพฯ มากที่สุด
แม้ความคาดหมายด้วยแรงปรารถนาจะมากมายหลายมิติ แต่นโยบายของใครเล่าจะนิรมิตเปลี่ยนปรับเมืองแห่งเทพนี้ให้น่าอยู่ น่าเยือนได้มากที่สุด
หลายคนคงมีภาพในใจเชิงโครงสร้างทางกายภาพของกรุงเทพมหานคร รวมทั้งสรรพบริการที่มาสนองความสะอาด สะดวก สบาย รวดเร็ว ครบครัน มีระเบียบ ปลอดภัย สวยงาม มีจิตวิญญาณ อัตลักษณ์และได้รับความเท่าเทียมด้วยราคาที่ทุกคนเข้าถึงในความเป็นสวรรค์ของเมืองได้ ไม่ว่าจะเป็นใคร วัยไหน เพศใด หรือสถานภาพอย่างไร อย่างน้อยต้องได้รับบริการระดับมาตรฐานอย่างเหมาะสมของความสุข ความปลอดภัย ความรู้และความมั่งคั่งของเมือง เพราะเป็นสิทธิ สิทธิที่จะดำรงอยู่อย่างเป็นสุข เท่าเทียมและมีศักดิ์ศรี แม้หลายๆ คนจะเชื่อว่าชีวิตคือความทุกข์ก็ตาม
นี่ล่ะคือโอกาสของการแก้สมการของความทุกข์ด้วยการสร้างความสุขให้ทุกชีวิตชาวกรุงในอนาคตได้สัมผัสกับความร่มเย็น ความร่มรื่นของเมืองที่งดงาม สดชื่น มีชีวิตชีวา มีสีสัน อัตลักษณ์แห่งศิลปะ ดนตรี กีฬา อาหาร ที่มิใช่จะเน้นเฉพาะการขายวิญญาณเพียงเพื่อการค้า อุตสาหกรรมและการท่องเที่ยวเท่านั้น
แต่เมืองต้องประกอบกันทั้งโครงสร้างสถาปัตยกรรม ภูมิทัศน์ ฉากบรรยากาศที่ทั้งภาพและเสียงและคนกรุงกับกิจกรรมต่างๆ ของเมืองคลุกเคล้าเข้าด้วยกันเป็นบทสนทนาอันอบอุ่น น่าอภิรมย์ทั้งกายและจิตวิญญาณอย่างมีศิลปะของการใช้ชีวิตให้เป็นสุขอย่างเพียงพอ
แน่นอนประสบการณ์ย่อมมีส่วนในการกำหนดทิศทาง และระดับของความคาดหวังของบุคคลและสังคม แต่บริบทสิ่งแวดล้อมก็มีอิทธิพลต่อความรู้ การรับรู้ ความรู้สึก ความคิด การตีความ รวมไปถึงเป้าหมายที่วาดหวังปรารถนาของทั้งฝ่ายผู้เลือกและผู้รับอาสา
อย่างไรก็ตาม ความต้องการของคนมักแฝงเร้นใต้จิตสำนึกได้ไม่รู้จบ ขึ้นกับบุคคล วิถีชีวิตความเป็นอยู่ วัฒนธรรมสังคม สมรรถนะและแรงบันดาลใจ รวมไปถึงโอกาสและการคาดประมาณความเป็นไปได้
กระนั้น ความคาดหวังก็เป็นกลไกผลักดันจูงใจให้ทั้งผู้ลงสมัครรับอาสามาบริหารเมืองและผู้มีสิทธิเลือกลงคะแนนเสียงได้เติมปริศนาแห่งเป้าหมาย ไม่ว่าจะเป็นความคาดหวังต่อตนเอง สังคมและความเป็นเมืองหลวงของประเทศก็ตาม ความคาดหวังก็จะปลุกชักนำให้ตื่นคิด พูด หรือกระทำสิ่งต่างๆ เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย สมประสงค์ในผลที่คาดหรือหมายใจไว้
ซึ่งการตัดสินใจในประเด็นต่างๆ ทั้งเรื่องความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน ความสะดวก รวดเร็วปลอดภัยด้านคมนาคมขนส่ง สถาปัตยกรรมและความงดงามในการออกแบบองค์ประกอบตลอดจนสิ่งแวดล้อมของเมือง ความสง่างามสดใสของพรรณไม้ ไม้ดอกไม้ประดับตามถนนหนทาง บ้านเรือน อาคารและสวนสาธารณะ สนามเด็กเล่น สนามกีฬา โรงละคร พิพิธภัณฑ์ ศูนย์สันทนาการ ตลาดและลานคนเมือง ตลอดจนโรงพยาบาลและสถานศึกษา
กรุงเทพฯ เมืองที่ควรปรับจัดระเบียบในการให้บริการได้ทุกนาทีของชีวิต ทั้งโซนเศรษฐกิจ ธุรกิจ ที่อยู่อาศัย การใช้เวลาว่างและพักผ่อนหย่อนใจ การศึกษา การสาธารณสุข การปะทะสังสรรค์ วัฒนธรรม ศาสนา ละเมืองแห่งอาหาร อาหารกาย อาหารใจ อาหารตา อาหารสมอง เมืองปลอดขยะ ยาเสพติด ปลอดการแตกแยกเป็นสงครามกลางเมือง ไร้น้ำท่วม รถติด มลพิษ ขอทาน สัตว์ร้าย พิษสุนัขบ้าและอาชญากรรม
กรุงเทพฯ มิใช่เพียงนิยามของเมืองสวรรค์ของการชอปปิ้ง แต่กรุงเทพฯ ควรมีทั้งโซนที่ร่มรื่นเขียวครึ้มของป่าละเมาะ สวนสาธารณะ เมืองแห่งดอกไม้อันสดสวยและหอมกรุ่น เพื่อฟอกอากาศให้คนกรุงได้ในทุกเขต
ทุกเขตของกรุงเทพฯ และเมืองบริวารต้องมีนโยบายที่พึ่งพิงและสอดคล้องในความเบ็ดเสร็จสมบูรณ์ในตนเองอย่างพอเพียงของการให้บริการด้านการขับเคลื่อนของชีวิตทั้งกลางวันและกลางคืน
กรุงเทพฯ ต้องมีการจัดเตรียมความพร้อมในสาธารณูปโภค และสาธารณูปการอย่างเสร็จสรรพ
เพื่อรองรับจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้นทั้งผู้อาศัย และผู้มาเยือน กรุงเทพฯ เมืองที่แม่น้ำ ลำคลอง ถนนหนทางที่สะอาด ร่มรื่น มีระเบียบ งดงาม ประปา ไฟฟ้า และเทคโนโลยีที่ครบครันทั่วถึงเพียงพอในอนาคต รวมทั้งระบบการเตรียมพร้อมป้องกันภัยพิบัติอย่างถี่ถ้วน
และสุดท้ายกรุงเทพฯ คงมิใช่เพียงสวรรค์ของนักท่องเที่ยว หรือเศรษฐกิจเท่านั้น แต่เป็นสวรรค์ของทุกชีวิตที่เป็นเพื่อนร่วมโลก
ความคาดหวังในบทบาทของผู้ว่า กทม. อันหลากหลายจะเป็นตัวเร่งที่เชื่อมโยงกับการลงทุนเชิงความคิด นโยบาย และการลงแรงเชิงการกระทำด้วยความรับผิดชอบ และที่สำคัญกรุงเทพฯ ไม่ใช่สนามชักกะเย่อทางอำนาจ ฉะนั้น ถ้าทุกฝ่ายคาดหวังในความดีงาม เจริญรุ่งเรืองของกรุงเทพฯ แล้ว รางวัลจากการลงทุนก็ไม่ได้ไกลไปกว่าการไปหย่อนบัตรเลือกคนที่ตั้งมั่น ที่จะให้บริการคนกรุงเทพฯเป็นไปดังภาพวาดในใจของทุกคน ด้วยการคิดประเมินในคุณสมบัติและความเป็นไปได้ของผู้รับสมัครลงเลือกตั้งบนฐานของเหตุผลที่จะทำให้กรุงเทพฯ ไปสู่ความคาดหวังได้มากที่สุดเป็นหลัก เพื่อสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าในวันพรุ่งนี้ของคนกรุงนั่นเอง
