ชีวิตคู่ขนาน

ผลการศึกษาของธนาคารโลกโดย Julien Labonne และ Robert S.Chase ระบุว่า “การซื้อโทรศัพท์ชนิดสมาร์ทโฟนเครื่องใหม่ ทำให้สิงห์รมควันในฟิลิปปินส์ลดอัตราการสูบบุหรี่ได้ถึง 36%”

ขณะที่ state farm the insurance company พบว่า  “ผู้ใช้สมาร์ตโฟนเกือบ 20% ยอมรับโดยดีว่า ออนไลน์ขณะนั่งหลังพวงมาลัย โดยเฉพาะการเล่นเฟสบุ๊ค เสริชกูเกิ้ล และใช้ Applicationต่างๆ”

ข้อมูลทางสถิติเพียงสองตัวอย่างข้างต้น กำลังส่งสารอย่างก้องกังวาลยิ่ง ว่าคนในยุคสมัยนี้ มีรูปแบบการใช้ชีวิต “คู่ขนาน” อย่างเร้นลึก แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องเล่น จนอาจตั้งสมมุติฐานเอิกเกริกได้ถึงขนาดที่ว่า คนร่วมสมัย Post PC นี้ ต่างใช้ชีวิตจริงในโลกเสมือน และใช้ชีวิตเสมือนในโลกแห่งความเป็นจริง

เพราะเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น?

ความบีบรัดคาดคั้นในบทบาทหน้าที่ในชีวิตจริง ทั้งบทบาทการเป็นคู่สมรส พ่อ แม่ ลูก ผู้บริหาร ลูกน้อง เพื่อนร่วมสถาบัน คู่ค้า และอื่นๆอีกนานา ที่ไม่เอื้ออำนวยให้แสดงออกถึงตัวตนแท้ในระดับจิตใต้สำนึก เพราะถูกตัวกรองทางสังคมอันมีตาข่ายถี่ยิบบอกบทไว้แล้ว ว่าควรเล่น ควรเน้น ควรลด ควรละ ควรย้ำ การแสดงออกของชีวิตตนในแต่ละบทบาทสถานการณ์อย่างไร

จึงพบได้มากว่าคนทำงานยุคกลางหรือเจนเนอเรชั่นเอ็กซ์ ไปปรากฎรูปถ่ายใบหน้าในเวปหาคู่ มีบัญชีผู้ใช้เฟสบุ๊คสองบัญชี อันหนึ่งสำหรับครอบครัวและผู้ที่ต้องพบปะคบหาในสังคมที่ทำงาน ส่วนอีกอันเป็นตัวตนแท้รับแต่คนสนิทเท่านั้น ดิฉันพบมามากมายที่ตัวจริงแสดงออกอย่างมีกริยาท่าทีกับตัวตนในโซเซี่ยลเน็ตเวิร์คที่ตรงไปตรงมาตัดกันราวกับภาพขาวดำ หากให้สารภาพโดยสัตย์ ดิฉันก็พึงใจทั้งสองแบบนั่นแหละค่ะ อุปมาดังสองด้านของเหรียญแล้วแต่จะนิยมชมดู จะด้านหัวหรือด้านก้อยก็ตามเถิด

เป็นเช่นนั้นแล้ว สถิติผู้ใช้บริการโซเซี่ยลเน็ตเวริ์คในเมืองกรุงบ้านเราจะไม่วิ่งลิ่วไปสู่อันดับต้นๆของโลกได้อย่างไรกัน

ขาดทักษะในการปฎิสัมพันธ์กับเพื่อนมนุษย์ กล่าวโดยรวม มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกออกแบบโครงสร้างและหน้าที่ของหัวใจให้เป็นสัตว์สังคม หรือ Social animal เรามีรากแก้วที่หยั่งรากลึกต่อครอบครัวแต่ปฐมวัย มีรากฝอยแตกแขนงอย่างเงียบงันแต่มั่นคงไปเกาะเกี่ยวยึดโยงกับคน สังคม และโลกใบนี้อยู่ทั้งยามตื่นและหลับใหล ทว่าสังคมกึ่งสำเร็จรูปนั้น มีทางลัด ย่นย่อ โดยข้ามขั้นขั้นตอนการบ่มเพาะความสัมพันธ์ เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว การจัดการกับความขัดแย้งแตกต่าง ยกระดับ หรือสานความสัมพันธ์ให้คืบหน้าอย่างมีคุณภาพ อาจจะกระทำได้ แต่ไม่เป็นธรรมชาติ

 
ผู้คนร่วมสมัยที่สะดวกสื่อสารด้วยเอ็มเอสเอ็น วอสแอพ เอสเอ็มเอส ยิ่งกว่าโทรศัพท์หากัน แต่กระนั้นการโทรศัพท์หากันก็ยังดีกว่าเสียเวลาไปพบปะ หรือหากจะพบปะแบบห่างๆจะละเว้นทำเป็นไม่เห็นเสียอย่างนั้น ทั้งที่ในใจเบื่อหน่ายเปล่าเปลี่ยวเดียวดายกระหายความรักอย่างหนักหนา

คนที่แชททักทายกันอย่างออกอรรถรสเพื่อหมดความสนใจเอาดื้อๆในอีกสิบวินาทีถัดไปไม่เห็นความสำคัญของการร่ำลา แต่เพียงกดปุ่มออฟก็แค่นั้น ให้รู้กันว่าการสนทนาด้านฉันได้หมดเวลาสิ้น ณ จุดนี้ ไม่เว้นแม้แต่การเลิกเพื่อนในเฟสบุ๊ค ยามใดไม่สบอารมณ์ เพียงอันเฟรนด์ เขาก็ลอยละล่องออกห่างจากชีวิตของเราแต่เช้าจนเข้านอน ง่าย สะดวกดาย ไม่ต้องรับมือกับอารมณ์แปรปรวนมากมาย เหมือนการปฎิสัมพันธ์ตรงหน้าของคนในชีวิตจริง

ชีวิตคู่ขนานอาจเป็นเรื่องดีที่จะเข้าใจสิ่งที่อยู่ในส่วนลึกของหัวใจของผู้อื่น ทั้งความกลัว จำเป็น ต้องการ คาดหวัง ฝัน จากการโพสต์สเตตัส รูปถ่าย สถานที่ไป อาหาร หรือหนังสือที่อ่าน กระทั่งถึงภาพเสมือนอีกชุดที่พยายามสร้างใหม่โดยทิ้งตัวตนเดิมไว้ใต้พรม โดยมีแอพพลิเคชั่นอินสตราแกรมมาตอบโจทย์ตรงนี้ได้เหมาะเจาะ ราวกับนั่งอยู่กลางใจ ผู้หลีกเร้นไปใช้ชีวิตในโลกคู่ขนานแบบเต็มตัว