ดร.ปริญญา หอมเอนก

ดูบทความทั้งหมด

ผู้บริหาร เอซิส โปรเฟสชันนิล เซ็นเตอร์ จำกัด คอลัมนิสต์ประจำ "รู้ทัน... ไซเบอร์"

30 มิถุนายน 2563
201

ไทยพร้อมหรือไม่ กับการโจมตีทางไซเบอร์และการรักษาอธิปไตย (1)

“ประเทศไทยพร้อมหรือไม่กับการรับมือการโจมตีทางไซเบอร์และการรักษาอธิปไตยไซเบอร์ของชาติ?”

เป็นคำถามที่หลายคนอยากทราบคำตอบ ซึ่งจำเป็นต้องวิเคราะห์หาหนทางแก้ปัญหาพร้อมพัฒนากลยุทธ์ด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ระดับชาติในระยะยาวต่อไป

เมื่อวิเคราะห์ภาพรวมของไทย ในเรื่องมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ในระดับชาติ สามารถสรุป ปัญหาใหญ่

ปัญหาแรกความไม่พร้อมในการปกป้อง รับมือและแก้ไขภัยคุกคามทางไซเบอร์ และความไม่พร้อมในรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ในระดับประเทศ (Lack of National Cybersecurity Incident Response Capability and National Cybersecurity Defence Capability) ปัญหาที่ 2: ความไม่พร้อมในการรับมือปรากฏการณ์ “Social Media as a new source of Soft Power” และการรับมือต่อการสูญเสียอธิปไตยไซเบอร์ของชาติ (Lack of defensive/offensive capability in cyber warfare/hybrid warfare, cybersecurity strategy for protecting cyber sovereignty)

เมื่อวิเคราะห์เจาะลึกลงรายละเอียดของปัญหา จะพบว่า เราสามารถจัดกลุ่มปัญหา พร้อมนำเสนอแนวทางแก้ปัญหาที่เป็นรูปธรรมด้วยการนำเสนอโครงการนำร่องที่รัฐควรสนับสนุนให้เกิดขึ้นในอนาคตได้ทั้งหมด 10 ปัญหาย่อยดังนี้ 

ปัญหาย่อยที่ 1: ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ การขาดความเข้าใจในผลกระทบจากกระบวนการปฏิบัติการข่าวสารในรูปแบบใหม่ (Cyber Sovereignty problem from using Social Media as a tool for increasing soft power of the adversaries) ปัจจุบันประชาชนถูกละเมิดข้อมูลส่วนบุคคลทางไซเบอร์ และถูกทำให้หลงเชื่อในการโฆษณาชวนเชื่อรายวัน มีผลต่อเศรษฐกิจ สังคม การเมือง การปกครอง ทั้งในระยะสั้น-ระยะยาว ซึ่งมีผลกระทบต่อความมั่นคงของชาติในระยะยาว

แนวทางในการแก้ปัญหา: การปรับมุมมองและทัศนคติของประชาชนในเรื่องการปฏิบัติการข้อมูลข่าวสารบน Social Media Platform และการสร้างความตระหนักรู้ถึงความสำคัญในเรื่องความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ รวมทั้งการใช้ชีวิตในโลกไซเบอร์ของประชาชน

โครงการนำร่องที่รัฐควรสนับสนุนโครงการปรับปรุงยุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปีโดยสอดคล้องกับบริบทของสภาวะไซเบอร์ในปัจจุบันและอนาคต

ปัญหาย่อยที่ 2: ปัญหาอาชญากรรมไซเบอร์ ภัยคุกคามไซเบอร์ การโจมตีทางไซเบอร์ต่อภาครัฐ ภาคเอกชน และ ประชาชนทั่วไป (Rising of Cyber Crime) ประชาชนส่วนใหญ่ และองค์กรทั้งภาครัฐและเอกชน ถูกโจมตีทางไซเบอร์รายวัน ขณะที่ประเทสไทยยังขาดหน่วยงานรับผิดชอบโดยตรง ส่งผลต่อเศรษฐกิจและสังคม และ ส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นในระดับชาติ

แนวทางในการแก้ปัญหา :การสร้างความตระหนักรู้ถึงความสำคัญในเรื่องการใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยในโลกไซเบอร์ 

โครงการนำร่องที่รัฐควรสนับสนุน:เสนอตั้งหน่วยงานรับผิดชอบการสร้างความตระหนักรู้ของประชาชนโดยตรงในรูปแบบ ส.ส.ส. ไซเบอร์ เสนอตั้ง กองบัญชาการ “ตำรวจไซเบอร์” รองรับคดีอาชญากรรมในโลกยุคดิจิทัล

ปัญหาย่อยที่ 3: การขาดแคลนบุคลากรด้านไซเบอร์ในระดับประเทศขาดการพัฒนาทักษะความรู้ในระดับต้น ระดับกลาง ระดับสูง ของผู้ปฎิบัติและควบคุมในการปฏิบัติงานด้านไซเบอร์ทั้งในระดับองค์กรและระดับประเทศ (Cybersecurity Skill Shortage at National Level) องค์กรทั้งภาครัฐ และ เอกชน ขาดแคลนผู้เชี่ยวชาญทางไซเบอร์ ส่งผลกระทบด้านความเชื่อมั่นและความมั่นคงในระดับชาติ

แนวทางในการแก้ปัญหา :การสร้างระบบการศึกษาด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ การปรับปรุงคุณภาพของผู้สอนในประเทศ และ การตรวจสอบความสนใจด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ในภาครัฐและภาคเอกชน โดยการสร้างระบบการอบรมด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ ควรมีการทำแผนพัฒนาบุคลากรด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ภายในองค์กรไปด้วย

โครงการนำร่องที่รัฐควรสนับสนุน:โครงการพัฒนาบุคลากรด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ระดับประเทศ

สำหรับปัญหาย่อยที่ 4 - 10 ติดตามต่อในฉบับหน้านะครับ ขอบคุณครับ

ดูบทความทั้งหมดของ ดร.ปริญญา หอมเอนก

แชร์ข่าว :
Tags: