ช่วงอากาศร้อน มีภาพทะเลสวยส่งมาร่วมบันทึกไว้ในใจมากมาย เหมือนจะส่งมาเพื่อคลายร้อนให้กับทุกคน

คุณ จรรยา อำนาจพันธุ์พงศ์ ส่งภาพถ่ายของ หาดนาทับ อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา มาร่วมบันทึกไว้ในใจ พร้อมคำทักทายและบทกวีฝากถึงผู้อ่านที่รักธรรมชาติทุกท่าน

นานแล้วที่ไม่ได้ส่งภาพประทับใจมาพิจารณา จำได้เคยส่งไปหนหนึ่งและได้รับการตีพิมพ์ แต่ตลอดเวลาที่ผ่าน กระผมก็ยังติดตามอ่านคอลัมน์ ‘บันทึกไว้ในใจ’ อยู่เสมอ รู้สึกดีกับชีวิตทุกหนที่ได้สัมผัสภาพและเรื่องราวของผู้อ่านที่ส่งมา

โลกสมัยใหม่มีทุกสิ่งพร้อมให้เราหยิบฉวย ทว่าโลกแห่งวัตถุมิอาจมอบทุกสิ่งให้เราได้ทั้งหมด ธรรมชาติจึงเป็นทางเลือกหนึ่งในอันที่จะนำพาเราไปสัมผัสกับชีวิตในแง่หนึ่ง ด้วยพลังของธรรมชาติย่อมกล่อมเกลาเราจากข้างใน นั่นเองที่เราจึงรู้สึกถึงความเป็นชีวิตได้อย่างแท้จริง จึงเป็นไปได้ว่าชีวิตคนเราไม่อาจหลีกหนีจากธรรมชาติ

แต่ยุคสมัยก็สอนให้เรารู้จักเพียงหยิบฉวยโดยไม่สร้างจิตสำนึกในการรักษาให้สิ่งเหล่านั้นคงอยู่ จึงไม่แปลกที่เมื่อใดก็ตามสถานที่เหล่านั้นถูกค้นพบบวกการโหมโฆษณาเชิงท่องเที่ยว ที่แห่งนั้นก็เริ่มสูญสลายกลายเป็นอื่นจนแทบจำเค้าดั้งเดิมไม่ได้ คิดแล้วนับเป็นเรื่องที่ชวนให้หดหู่ใจ ประเทศเรามีรายได้จากการท่องเที่ยวมากมายมหาศาลแต่รายได้เหล่านั้นก็ไม่อาจคืนกลับมาเยียวยาได้เลย

เมื่อกระผมไปพบหาดทรายที่ 'บ้านนาทับ' กลับเห็นบางสิ่งที่แตกต่าง หากในใจก็ประหวั่นว่าวันหนึ่งที่แห่งนั้นก็จะถูกค้นพบในนามของการท่องเที่ยวและถึงเวลานั้นไม่เพียงหาดทรายเท่านั้นที่จะสูญเสียความงดงามไป แต่อาจรวมถึงวิถีของชาวบ้านด้วย

เป็นความเห็นและคำบ่นที่ยังไม่ถึงกับสิ้นหวัง อย่างน้อยภาพที่กระผมนำเสนออาจกระตุ้นจิตสำนึกของใครได้บ้าง แค่นี้ก็เพียงพอแล้วครับ

หาดทรายและรอยเท้า

ณ ที่แห่งนั้นคือทะเลและหาดทราย

มีเพียงลมพัดโชยกิ่งสนลู่เอน

แหละเสียงคลื่นซัดสาดริมฝั่ง

เศษซากสรรพสัตว์จากท้องทะเลเกลื่อนหาดทราย

ความสวยงามสมบูรณ์กลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับวิถีของผู้คนที่ผูกพันกับริมฝั่งอันเดียวดาย

ฉันไปถึงที่นั่นยามลมสงบ

ก้าวเท้าอย่างแผ่วเบาลงบนผืนทราย

ธรรมชาติจัดวางทุกสิ่งไว้ ณ ริมฝั่ง

ฉันเพ่งพินิจไปรอบกาย

ในห้วงคิด คล้ายเป็นส่วนเกินที่ไม่ควรเหยียบย่าง

ฉันสดับฟังเสียงคลื่นแผ่วคลอเคลียหาดทราย

เปลือกหอยสะท้อนอาทิตย์สุดท้ายวับวาว

อึดใจต่อมา ฉันเดินออกจากที่แห่งนั้น

ปล่อยเปลือกหอยเหล่านั้นให้ประดับหาดทราย

เคียงคู่กับรอยเท้าของคนหาปลา

.....จรรยา อำนาจพันธุ์พงศ์

หมายเหตุ: 'บันทึกไว้ในใจ' เปิดรับภาพถ่าย โปสการ์ด ที่มีบันทึกเรื่องราวแนบท้ายที่คุณภูมิใจเล่าและพร้อมใจนำเสนอ ผู้สนใจสามารถส่งรูปพร้อมเรื่องราวความรู้สึกในใจของคุณและชื่อ-สกุลหรือนามปากกามาได้ที่ กอง บก.กรุงเทพวันอาทิตย์ หรืออีเมล pavitsu@yahoo.com (ส่งภาพทางอีเมลขนาดไฟล์ภาพอย่างน้อย 1 M)