กรุงเทพธุรกิจ

ธุรกิจ : CEO Blogs

วันเสาร์ที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
ชัยพล กฤตยาวาณิชย์
ชัยพล กฤตยาวาณิชย์
เข้าเมืองตาหลิ่ว ไม่ต้องหลิ่วตาตาม - 
ลัทธิเอาอย่างในวิถีชีวิตของมนุษย์เงินเดือน ที่ผ่านมาสะท้อนในหลายรูปแบบ ปะปนกันไป มีทั้งดี และไม่ดี
The Artist เงียบซ่อนความหมาย - 
หนังเรื่องนี้ ยังให้ข้อคิด สอนผมอีกอย่าง ว่าไม่ควรสุดโต่ง มีอัตตา แบบไม่ปรับตัว
รักต้อง (ไม่) ห้ามในองค์กร - 
ไม่ผิดหรอกครับที่จะรักกันในองค์กร อยู่ที่เราจะบริหารความสัมพันธ์ และแยกเรื่องานกับเรื่องส่วนตัว
สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่า “รัก” - 
ไม่มีใครรักองค์กรน้อยกว่าใครหรอกครับ แม้เขาอาจอยู่ในตำแหน่งเล็กๆ
ตัว “ใหญ่” ใจ “เด็ก” - 
อะไรที่ควรเป็นผู้ใหญ่ ก็ต้องเป็น แต่หากจะลองสวมหัวใจเด็กดูบ้าง ก็ไม่ผิดอะไร
จบด้วยธรรม เริ่มนำด้วยศีล - 
ทุกๆ วันเราเอาแต่จดจ่อกับสิ่งที่เราไม่มี และปิดตาไม่ยอมเห็นคุณค่าของสิ่งที่เรามี
น้ำลายท่วมจอ - 
วิเคราะห์แบบแยกส่วน มอง “ส่วนรวม” ให้สำคัญกว่า “ส่วนตัว” แม้เราไม่ชอบเขา ก็ไม่ได้แปลว่า ไอเดียหรือสิ่งที่เขาพูดจะไม่ได้เรื่องไปเสียหมด
เท้าขวานาย เท้าซ้ายลูกน้อง - 
ขึ้นชื่อเป็น คนกลาง ต้องทำตัวให้เป็นที่น่าเชื่อถือ ต้องรู้จักประสานสิบทิศ ประนีประนอมให้ทุกอย่างลงตัว แบบแฮปปี้กันทุกคน
เรื่องที่สมองกับใจต้องสามัคคีกัน - 
“เออร์ลี่ รีไทร์” ไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของคนหมดหวัง ไม่ใช่ทางออกของคนอมทุกข์ หรือท้อแท้
พื้นที่ของใคร - 
รถติดก็ด่าตำรวจ อาหารไม่อร่อยก็ต่อว่าคนทำ นั่งรอประชุมนานก็บ่น อาจารย์ออกข้อสอบยาก ก็นินทา คนงานที่บ้านไม่ขยัน ก็ประจาน
เพราะเธอคือคนแรก - 
สถิติง่ายๆ ที่ผมทำกับเพื่อนฝูง “รักครั้งแรกจะเป็นรักที่จดจำเสมอ”
ช้อนกะส้อม vs ศาสตร์กะศิลป์ - 
มีคนเคยเล่าให้ผมฟังว่า “คู่รัก” หลายคู่ก็เป็นเหมือน “ช้อนกะส้อม” ตรงที่ถ้าแยกออกจากกัน ต่างก็ยังอยู่ได้ด้วยตัวเอง
ฆาตกรรมตัวตน - 
การแสดงออกหรือกระทำอะไรบางอย่าง ที่ตรงข้ามกับความรู้สึกของตัวเอง และด้วยสิ่งที่ปรากฏไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง
เส้นขนาน… “งาน” กับ “ส่วนตัว” - 
อย่ากลัวที่จะถาม อย่าอายถ้าจะสงสัย แม้เป็นเรื่องขี้ประติ๋ว เพราะความคิดเล็กๆ นี่แหละก็สร้างโลกได้
หมูไป… ไก่ก็ต้องมา - 
สองเดือนที่ผ่านมา ผมและทีมต้องอยู่ในสมรภูมิรบของการเจรจาต่อรองครั้งใหญ่ เรียกได้ว่าเหนื่อยพอสมควร เกือบเอาไม่รอด

advertisement

advertisement

-->

advertisement