กรุงเทพธุรกิจ

การเมือง : ทัศนะวิจารณ์

วันที่ 25 มิถุนายน 2556 01:00
กาแฟดำ
กาแฟดำ

‘คนเป่านกหวีด’

TOOLS
  • เนื่องจากผู้ให้บริการเว็บไซต์ด้าน Social Network (Facebook, Twitter) และ Social bookmarking (Digg.com, delicious.com) ไม่รองรับ URL ที่เป็นภาษาไทยเพื่อคลิกกลับมายังเว็บไซด์ได้ ทางกรุงเทพธุรกิจออนไลน์ จึงทำ URL แบบย่อที่เป็นภาษาอังกฤษขึ้น เพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้ใช้งานสามารถส่ง URL ต่างๆ
    ในเว็บ้ให้เพื่อนและสามารถคลิกเพื่อเข้าหน้าเว็บไซต์กรุงเทพธุรกิจ-
    ออนไลน์ ได้ทันที

    คัดลอก URL นี้เเบบย่อhelp

    คัดลอก
  •   ขนาดตัวอักษร
  • พิมพ์ข่าวนี้
  • ส่งต่อให้เพื่อน
คอลัมน์อื่นๆ

มะกันเรียกคนแฉความลับที่ทางการต้องการปกปิด ให้สาธารณชนได้รับทราบว่า เป็นพวก “เป่านกหวีด” หรือ whistle-blower

เพราะต้องการจะส่งเสียงดังให้ได้ยินไปทั่ว ขณะที่ผู้กุมอำนาจต้องการจะเก็บไว้ให้เงียบงันที่สุด

แน่นอนว่า คนเปิดเผยความลับราชการอย่างนี้ต้องมีทั้งคนชื่นชมว่า เป็นวีรบุรุษหรือวีรสตรี และเห็นว่าเป็นผู้ทรยศต่อชาติที่อาจจะทำลายความมั่นคงได้

รายล่าสุดคือลูกจ้าง “สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ” หรือ National Security Agency (NSA) ที่ชื่อ เอ็ดเวิร์ด สโนว์เดน วัย 29 ที่เปิดโปงโครงการลับสุดยอดที่ชื่อ PRISM ซึ่งใช้เครื่องมือไซเบอร์ทั้งหลายเพื่อดูดข้อมูลส่วนตัวของคนที่เข้าไปในโลกเครือข่ายสังคม ไม่ว่าจะเป็นทวิตเตอร์, เฟซบุ๊ค หรือยูทูบ

ฝ่ายความมั่นคงอ้างว่า การเกาะติดข้อมูลส่วนตัวของคนทั้งหลายก็เพื่อเฝ้าดูว่าใครกำลังวางแผนก่อเหตุร้ายที่มีผลต่อชีวิต และทรัพย์สินของรัฐบาล และคนอเมริกัน

เขาคุยว่าด้วยการเกาะติดข้อมูลของคนในโซเชียลมีเดีย นี่แหละทำให้สามารถสกัดกั้นความพยายามก่อการร้ายถึง 50 ครั้ง

แต่คนที่คัดค้านเรื่องนี้ยืนยันว่า การทำอย่างนี้เป็นการละเมิดสิทธิ์ส่วนบุคคลของคนทั้งโลก เป็นเรื่องควรแก่การประณามอย่างยิ่ง

นายสโนว์เดน หนีจากวอชิงตัน มาฮ่องกง พร้อมเปิดเผยว่าฝ่ายข่าวกรองมะกันได้แอบสอดแนมข่าวเกี่ยวกับเมืองจีน และฮ่องกง มาหลายปีแล้ว

จีนต้อง “ไอ้หยา” เพราะสหรัฐฯ ได้กล่าวหาว่าจีน เป็นฝ่ายล้วงตับความลับทางทหารของมะกันผ่านทางไซเบอร์มาตลอด

คราวนี้ปักกิ่งได้ทีอัดกลับสหรัฐฯ ด้วยการอ้างข้อมูลของจอมแฉมะกันนี้เอง

ความจริงนายสโนว์เดน ไม่ใช่ คนเป่านกหวีด คนดังคนแรกของสหรัฐฯ ก่อนหน้านี้ที่โดดเด่นทำนองเดียวกันก็มีหลายคนที่ต้องบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์การเมืองทีเดียว

ย้อนไปก่อนหน้านี้ไม่กี่ปี พลทหาร Bradley Manning เจ้าหน้าที่ข่าวกรองของกองทัพบกก็สร้างความเกรียวกราวด้วยการแอบส่งรายงานลับจากสถานทูตสหรัฐฯ ทั่วโลกที่ส่งกลับไปที่กระทรวงต่างประเทศให้กับนายจูเลียน อัสซันจ์ (Julian Assange) ซึ่งเอาไปเปิดโปงผ่านเว็บไซต์ Wikileaks จนปั่นป่วนไปทั่ว

นายแมนนิ่ง ถูกจับขึ้นศาลอยู่ขณะนี้ ส่วนนายอัสซันจ์ หลบหนีเข้าไปพำนักที่สถานทูตอีควาดอร์ ที่กรุงลอนดอน มาได้ครบหนึ่งปีแล้ว

คนเป่านกหวีด” โด่งดังอีกคนคือ “Deep Throat” แห่งคดีวอเตอร์เกตที่นักข่าววอชิงตันโพสต์สองคนคือ Bob Woodward และ Carl Bernstein ไปแคะคุ้ยมาจนทำให้ประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน ต้องลาออก สร้างความฮือฮาไปทั่วโลก

จอมแฉในกรณีนี้มาเปิดเผยภายหลังว่าคือนาย Mark Felt ซึ่งเป็นรองผู้อำนวยการเอฟบีไอ ขณะนั้น
ถือว่าเป็น คนเป่านกหวีด อาวุโสในแวดวงข่าวกรอง และสืบสวนสอบสวนที่สุด

อีกกรณีหนึ่งที่อื้อฉาวไม่น้อยกว่ากันคือ Pentagon Papers ซึ่งเป็นเอกสารลับของกระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ ที่วิเคราะห์สถานการณ์สู้รบในเวียดนาม

นาย Daniel Ellsberg ซึ่งทำงานเป็นนักวิเคราะห์ทางทหารแอบเอาเอกสารฉบับนี้มาให้หนังสือพิมพ์ New York Times ตีพิมพ์ สร้างความปั่นป่วนให้กับรัฐบาลไปทั่วเพราะเป็นการเปิดโปงว่า ประธานาธิบดีลินดอน ยอห์นสัน และริชาร์ด นิกสัน ได้โกหกประชาชนคนอเมริกันมาตลอดว่า ทหารสหรัฐฯกำลังจะได้ชัยชนะในการสู้รบที่นั่น ทั้ง ๆ ที่เอกสารทางการนี้ยืนยันว่าสหรัฐฯ กำลังพ่ายแพ้ในทุกประตู

นิกสัน พยายามขอให้ศาลสูงสุดสหรัฐฯ ระงับการตีพิมพ์ข้อความจากเอกสารลับเล่มนี้ แต่คำพิพากษายืนยันว่า “สิทธิการรับรู้ข่าวสารของประชาชนอยู่เหนือคำกล่าวอ้างความมั่นคงของรัฐบาลในอันที่จะรักษาความลับจากประชาชน”

เจตนาของ คนเป่านกหวีด เกือบทุกคนเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง ตรงที่มีความสำนึกว่าผู้มีอำนาจทางการเมืองเก็บงำความจริงจากประชาชน และความจริงนั้นหากไม่เปิดเผยจะเป็นอันตรายต่อระบอบประชาธิปไตย ยิ่งกว่าการเก็บงำข้อเท็จจริงโดยอ้างกฎหมายความลับทางราชการ

ผู้มีอำนาจมักอ้าง “ความมั่นคงของประเทศ” ในการปกปิดความจริงจากประชาชน ทั้ง ๆ ที่พวกเขากำลังพยายามจะปกปักรักษา “ความมั่นคงของรัฐบาลเอง” ต่างหาก

ไม่ว่าจะเป็นสหรัฐฯ หรือประเทศไหนนี่คือสัจธรรมการเมืองที่ไม่เคยเปลี่ยนและจะไม่มีวันเปลี่ยน
และ “คนเป่านกหวีด” ก็จะสืบทอดเจตนารมณ์โดยไม่ต้องนัดแนะหรือรู้จักกันด้วยซ้ำไป

ล่าสุด นายสโนว์เดน บินออกจากฮ่องกง บินไปมอสโกหลายวันแล้ว และขอลี้ภัยการเมืองจากอีควาดอร์ ประเทศเล็ก ๆ (ประชากร 14 ล้านคน) ทางตะวันตกของอเมริกาใต้, เหมือนที่นายอัสซันจ์ ได้รับความกรุณาจากประเทศนั้น ด้วยการพำนักอยู่ในสถานทูตของเขาที่กรุงลอนดอน มาหนึ่งปีเต็ม

รัฐบาลสหรัฐฯเดือดดาลที่ฮ่องกง ไม่ยอมจับตัวนายสโนว์เดน ส่งตัวกลับไปอเมริกา แต่รัฐบาลฮ่องกง บอกว่า คำขอตัวจากวอชิงตัน ยังไม่สมบูรณ์ จึงยังจับตัวผู้ต้องสงสัยคนนี้ไม่ได้

เมื่อ "คนเป่านกหวีด" สองคน ประสานเสียงกันอย่างนี้, ก็ได้รู้กันว่าอำนาจของตำรวจโลกอย่างสหรัฐฯ จะใหญ่โตพอที่จะจัดการกับ “จอมแฉ” ระดับโลกหรือไม่

Tags : สหรัฐฯ คนเป่านกหวีด เอ็ดเวิร์ด สโนว์เดน

Adsense

ความคิดเห็นของข่าวนี้

เพื่อแสดงความคิดเห็น

  • ความเห็นที่ 1

    Jirach

    นกหวีด
    *********************************
    รวมพลัง....ปลด"โกงพอกหางหมู"
    no lies, no disguise,
    no animal party
    "STOP ANIMAL DEMOCRACY!"
    ********************************

    ยุทธศาสตร์การโกงอย่างบูรณาการ
    2 ล้านล้าน × 40% = 8 แสนล้าน
    หากินกันง่ายๆกับการจงใจให้รั่วไหล


    ●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●
    หยุดจ่ายภาษีให้รัฐบาลที่ตั้งใจมาคอร์รัปชัน
    ●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●

    ถ้าเป็นนกหวีดในเมืองไทย อาจเป็นสัญญาณ
    เคลื่อนขบวนและสำหรับบางพวกเป็นสัญญาณ
    ในการ"ก่อการร้ายๆ"ในนามนักประชาธิปไตย!
    แต่สำหรับ"นักแฉ" หากเขาไม่ใช่พวกขายความ
    ลับ แต่เพราะมีสำนึกต่อ"ส่วนรวม"ที่หมายถึง
    สังคมโลก ไม่จำเพาะต่อบ้านเกิดเมืองนอนของ
    ตนเองแล้ว ก็ต้องให้กำลังใจ ด้วยที่คนเรา
    เลือกที่เกิดเองไม่ได้ ถ้าเราทุกคนมีสำนึกที่
    ปรกติในชาติที่ดีๆ ย่อมจะส่งเสริมซึ่งกันและกัน
    ประเทศชาติและโลกก็น่าจะสงบสุข แต่ถ้าเรา
    เป็นคนปรกติดีๆใน"ชาติชั่วๆ" ซึ่งหมายถึงชาติ
    ที่มีผู้บริหาร"ชั่วๆ" แล้ว ทั้งปัญหาในเรื่องผล
    ประโยชน์และความขัดแย้ง คงตามมาอย่าง
    ไม่มีทางเลี่ยงได้

    ดังนั้นหากผู้ใดเข้าถึงแหล่งข้อมูล ที่ตระหนัก
    ได้ว่าอาจเป็นภัยต่อสังคม เป็นภัยต่อโลก
    ก็จะขอสนับสนุนการทรยศต่อ"ชาติชั่วๆ"เหล่า
    นั้น และควรต้องขอบคุณที่ยอมเสี่ยงตาย...

    ข้อมูลที่เป็นจริง ถูกต้องและครบถ้วนเป็นพื้น
    ฐานที่สำคัญมากๆในระบอบประชาธิปไตย ซึ่ง
    หากรัฐบริหารงานด้วยความจริงใจ และเพื่อ
    สังคมส่วนใหญ่ ไม่เห็นว่าจะมีเรื่องไหนที่อธิ-
    บายไม่ได้ มีอะไรที่จะต้องปกปิดกันมากมาย?
    เอาแค่เป็นคนปรกติ ก็ยังยากที่จะยอมรับหาก
    ประเทศของตัวเองไปทำอะไร"ลับหลัง"ในทาง
    ร้ายๆ ด้วยเล่ห์กล ด้วยเพทุบาย หาความสง่า
    ผ่าเผยไม่ได้ ยิ่งหากไปทำให้คนอื่นเดือดร้อน
    เพียงเพราะผลประโยชน์ในเครือข่าย ไม่ได้
    เกี่ยวข้องกับคนส่วนใหญ่ ใช้ประเทศชาติ
    "บังหน้า"ในการแสวงหาประโยชน์อย่างไม่
    ถูกต้อง ไม่เป็นธรรม ใครจะรับได้? ระเบิด
    อันตราย ความเสี่ยงจากเหตุร้ายๆก็พุ่งทะยาน
    ตามพฤติกรรมนี้ด้วยหรือไม่?

    หากรัฐใดมีปัญหา ไม่ยอมให้ประขาชนเข้าถึง
    ข้อมูล อ้างแต่เรื่องความมั่นคง เปิดเผยไม่ได้
    ย่อมต้องถูกสงสัย ถ้าพูด"ความจริง"ไม่ได้
    ต้องใช้กฎหมายติดหนวด นั่นคงไม่ใช่"รัฐ
    ประชาธิปไตย"!! หากสิ่งที่เขาทักท้วงด้วย
    กลัวจะเสียหายต่อส่วนรวม กลับไปหาว่าเขา
    ใส่ร้าย แทนที่จะจริงใจแก้ไข ใครที่เป็นคน
    "ล้มล้าง"การปกครองโดย"พฤติกรรม" ในมุม
    นี้จึงพอบอกได้ว่า ผู้ปกครองเองนั่นแหละที่จะ
    เป็นได้ทั้ง"ผู้สรรสร้าง"และ"ผู้ทำลาย"!

แสดงความคิดเห็น

advertisement

i-Banner

advertisement

AD Position a2

advertisement