ปฏิรูปการเมืองไม่ใช่เฉพาะ เรื่องเสื้อแดงเสื้อเหลือง

TOOLS

คอลัมน์อื่นๆ

ก่อนจะถกแถลงกันว่าสถาบันพระปกเกล้า "เป็นกลาง" หรือเปล่า ทุกฝ่ายต้องเห็นพ้องกันก่อน

ว่า การแก้รัฐธรรมนูญเป็นเพียงส่วนหนึ่ง ของกระบวนการที่ใหญ่กว่านั้น นั่นคือ การ "ปฏิรูปการเมือง"

เพราะหากปล่อยให้นักเลือกตั้งมาครอบงำการส่งเสียงดังอย่างที่ได้ยินทุกวัน ลงท้ายก็จะเถียงกันประเด็นเก่าๆ ที่นักการเมืองที่แสวงหาอำนาจรัฐถกกันมาตลอดหลายสิบปี

ประชาชนต้องการการปฏิรูปการเมือง แต่นักการเมืองต้องการแค่จะแก้รัฐธรรมนูญมาตรานั้นมาตรานี้ เพียงเพื่อจะให้สอดคล้องกับการที่พรรคของตนจะได้เปรียบในการแย่งกันตั้งรัฐบาลเท่านั้นเอง

เอาเข้าจริงๆ แม้ว่าสถาบันพระปกเกล้าจะรับเป็น "เจ้าภาพ" ในการจัดเวทีกลางเพื่อการปฏิรูปการเมือง ก็ไม่ได้แปลว่านักวิชาการสังกัดสถาบันแห่งนี้ จะเป็นผู้กำหนดว่าการปฏิรูปการเมืองจะไปทิศทางใด

เพราะไม่ว่าสถาบันไหนจะทำหน้าที่นี้ ก็เป็นแค่คนบริหารให้มีการแสดงความเห็นอย่างกว้างขวาง เพื่อนำไปสู่การตัดสินของคนกลุ่มที่ทุกฝ่ายเห็นพ้องว่าเป็นตัวแทนของประชาชนอย่างแท้จริงได้

ดังนั้น ที่นักการเมืองฝ่ายหนึ่งบอกว่า สถาบันพระปกเกล้า "ไม่เคยแสดงตนอยู่ฝ่ายประชาธิปไตย เพราะไปยุ่งกับคณะรัฐประหาร โดยเฉพาะรัฐธรรมนูญฉบับปี 2550.." จึงเป็นการตั้งข้อสังเกตที่ไร้สาระ

เพราะรัฐธรรมนูญไม่ว่าจะเป็นฉบับ 2540 หรือ 2550 ก็ไม่ได้มาจากคนใดคนหนึ่งหรือกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง เพราะกระบวนการร่างและถกแถลงก่อนจะสรุปเป็นรัฐธรรมนูญ ที่มีพระบรมราชโองการประกาศใช้นั้น เป็นผลของการลงมติกันมาตราต่อมาตรา และเป็นการทำงานของกลุ่มคนที่มีตัวตน สามารถตรวจสอบ และย้อนกลับไปสอบถามได้ทั้งสิ้น

ใครจะชอบหรือไม่ชอบรัฐธรรมนูญ 2550 เป็นสิทธิส่วนตัวของทุกคน และแม้คนที่บอกว่าฉบับปี 2540 ดีกว่า 2550 ก็ไม่ได้แปลว่าจะเห็นพ้องกับทุกมาตราของฉบับนั้นๆ เพราะมีบางประเด็นที่คนชอบ และอีกบางประเด็นที่คนอีกบางคนไม่ชอบ

ซึ่งเป็นเรื่องปกติ ไม่ใช่เรื่องที่ใครจะอ้างว่าฉบับนั้นเป็นคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งโดยเฉพาะ

ยิ่งหากเข้าใจตรงกันเสียตั้งแต่แรกว่าการแก้ไขรัฐธรรมนูญไม่ใช่เป็น "ทุกอย่าง" ของการปฏิรูปการเมือง ก็ยิ่งต้องทำให้เห็นว่าการถกเถียงของสังคมไทย ไม่ควรจะอยู่เพียงเรื่องที่นักการเมืองหรือนักเลือกตั้งสนใจเท่านั้น

สภาสถาบันพระปกเกล้า ประชุมกันแล้วมีมติให้รับ "ทำการศึกษา" เพื่อพัฒนาประชาธิปไตย โดยมีมติให้ ดร.สุจิต บุญบงการ เป็นประธาน

แต่ไม่ว่าใครจะเป็นประธาน ก็ไม่ได้หมายความว่า จะเป็นผู้กำหนดทิศทางการปฏิรูปได้ เพราะจะมีการตั้ง "คณะกรรมการอิสระ" ที่ประกอบด้วย ตัวแทนจากภาคส่วนไม่เกิน 50 คน โดยจะใช้เวลาศึกษาให้แล้วเสร็จใน 8 เดือน แยกเป็น 3 ระยะ ซึ่งจะต้องแสวงหาความเห็นจากประชาชนคนไทยทุกระดับชั้น

หรือที่เรียกว่าสูตร 8-3-8 ซึ่งหมายถึง 8 เดือนแรกเพื่อศึกษาแนวทางปฏิรูป 3 เดือนเพื่อให้ได้มาซึ่งสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ (ส.ส.ร.) เพื่อยกร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ภายใน 8 เดือน รวมแล้ว 19 เดือน

ระยะแรก คือ การศึกษาข้อเสนอแนะและรับฟังความเห็นจากผู้นำการเมือง ทั้งนายกฯ ผู้นำฝ่ายค้าน ประธานสภาผู้แทน ประธานวุฒิสภา รวมไปถึงผู้แทนพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย และกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ หรือ นปช. เป็นต้น

ต้องฟังทั้งคนเสื้อแดงและเสื้อเหลือง ว่างั้นเถอะ

แต่ต้องไม่ลืมว่า การปฏิรูปการเมืองไม่ใช่เป็นเรื่องเฉพาะของคนเสื้อแดงและเสื้อเหลืองเท่านั้น

คนใส่เสื้อทุกสีต้องมีโอกาสร่วมแสดงความเห็นด้วยอย่างเต็มที่

จากนั้นระยะสอง คือ การนำความเห็นต่างๆ เหล่านี้ มาจัดทำเป็นข้อเสนอเบื้องต้น เพื่อนำไปรับฟังความเห็นจากกลุ่มต่างๆ และประชาชน 76 จังหวัด

และระยะสาม คือ การนำข้อเสนอต่างๆ มาจัดทำเป็นข้อสรุปสุดท้าย ปรับปรุงข้อเสนอ และจัดส่งให้คณะรัฐมนตรี สภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา และพิมพ์เผยแพร่ประชาชน

ตัวแทนอิสระก็จะต้องมาจากทั้งคนเสื้อแดง เสื้อเหลือง นักการเมือง ที่ประชุมคณบดีคณะนิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ 4 ภาค และที่ประชุมอธิการบดีทั้งประเทศและที่ประชุมอธิการบดีของมหาวิทยาลัยเอกชน

ทั้งสภาหอการค้า เอ็นจีโอ กลุ่มชาวบ้านต่างๆ จะต้องเข้ามามีส่วนร่วมในการแสดงความเห็นทั้งสิ้น

เพราะเป้าหมายหลักไม่ใช่เพียงแค่การแก้รัฐธรรมนูญ หากแต่คือการพัฒนาประชาธิปไตยและปฏิรูปการเมืองอย่างเป็นรูปธรรม

ถ้าถามผม สิ่งที่จะเป็นประโยชน์ก็คือเริ่มต้นก็จะต้องศึกษาให้เข้าใจเสียก่อนว่าเสื้อแดงกับเสื้อเหลืองทะเลาะกันเพราะอะไร

และวิเคราะห์ให้ได้ว่าต้นเหตุของปัญหาการเผชิญหน้าทางการเมืองทุกวันนี้คืออะไร อุปสรรคของการสร้างระบอบประชาธิปไตยในประเทศไทยคืออะไรและจะแก้ไขกันเช่นไร

เรื่องจะแก้หรือไม่แก้รัฐธรรมนูญ เรื่องเลือกตั้งแบบพวงเล็กพวงใหญ่ เรื่องนายกฯ ต้องมาจาก ส.ส. หรือไม่ หรือ ส.ว. จะเลือกตั้งและเลือกสรรกี่เปอร์เซ็นต์ อาจจะเป็นเรื่องคอขาดบาดตายของนักเลือกตั้ง แต่สำหรับคนที่ต้องการเห็นบ้านเมืองก้าวหน้าพัฒนาจริงๆ แล้วไซร้ จะต้องมองอะไรลึกกว่า กว้างกว่า และเอาจริงเอาจังกว่านักเลือกตั้งหลายเท่านัก

ใครจะเป็น "เจ้าภาพ" งานนี้ไม่สำคัญเท่ากับว่า จะมีกระบวนการโปร่งใส ชัดเจน และสะท้อนความรู้สึกของประชาชนต่อการเมืองได้อย่างไร

ผมเห็นพ้องกันคนที่บอกว่า การเมืองสำคัญเกินกว่าที่จะปล่อยเป็นเรื่องของนักการเมือง

และอย่าให้นักการเมืองหรือนักปราศรัย ไม่ว่าจะใส่เสื้อสีอะไร มา "ลักพาตัว" หรือไฮแจ๊คกระบวนการปฏิรูปการเมืองครั้งใหม่ไปเป็น "ตัวประกัน" อย่างที่เราเคยเห็นมาเป็นอันขาด

Tags : ปฏิรูปการเมือง • สถาบันพระปกเกล้า • เสื้อแดงเสื้อเหลือง

กรุงเทพธุรกิจ

การเมือง : ทัศนะวิจารณ์

ปฏิรูปการเมืองไม่ใช่เฉพาะ เรื่องเสื้อแดงเสื้อเหลือง

บทวิเคราะห์

คุณภาพชีวิต

การศึกษา

ยานยนต์

ไอที-นวัตกรรม

Life Style

Video

ข่าวล่าสุด