กรุงเทพธุรกิจ

นับจากเหตุการณ์ปะทะกันบนสี่แยกคอกวัว เมษาวิปโยค 10 เมษายน 2553 ซึ่งทำให้มีผู้ล้มตายมากถึง 23 ราย จนถึงขณะนี้ผ่านไป 4 วันแล้ว

เรายังไม่เห็นทางออกของประเทศ โดยกลุ่มแนวร่วม นปช.ยังคงปักหลักชุมนุมต่อเนื่องบนฐานที่มั่นใหม่ที่สี่แยกราชประสงค์ ท่ามกลางหมอกควันแห่งความสูญเสียและความเศร้าสลด  พร้อมๆ กับการถอนกำลังทหารของ ศอฉ. และวลี "การเมืองต้องแก้ด้วยการเมือง" มีข้อเสนอต่อทางออกจากวิกฤติของประเทศจากกลุ่มการเมืองออกมามากมาย

ข้อเสนอแรกที่ออกมาตั้งแต่ยังไม่ทันสิ้นเสียงปืนในค่ำคืนวิปโยคด้วยซ้ำ คือ  "จัดตั้งรัฐบาลแห่งชาติ"  เสียงนี้มาจากนักการเมืองฟากฝ่ายค้าน นำโดย พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ ประธานพรรคเพื่อไทย ตามด้วยคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ อดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ทั้งสองเสนอให้เดินออกนอกกติกาประชาธิปไตย ด้วยการจัดตั้งรัฐบาลแห่งชาติ ที่จะทำหน้าที่กำหนดกรอบกติกาการเลือกตั้งที่เป็นธรรม  และเปิดทางให้ "คนนอก" เข้ามานั่งเป็นรัฐมนตรี จากนั้นให้รีบยุบสภาภายในเวลาหกเดือน

"ทางออก" แบบที่สอง  ว่าด้วย "ยุบสภา เร่งแก้ไขรัฐธรรมนูญสองมาตรา"  มาจากฟากพรรคร่วมรัฐบาล นำโดย นายบรรหาร ศิลปอาชา และ ชุมพล ศิลปอาชา ซึ่งระบุว่า ณ ขณะนี้ รัฐบาลไม่จำเป็น ต้องสนใจเรื่องเสื้อแดงหรือเสื้อเหลืองอีกต่อไป ให้เดินตามโรดแมพของนายกรัฐมนตรี เพื่อเร่งยุบสภาภายในเวลาหกเดือน ยังบอกอีกว่า นายบรรหารจะรับบทบาทเป็น "คนกลาง" เจรจากับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เพื่อให้หยุดการเคลื่อนไหว  โดยขอให้รัฐบาลใช้เวลาที่เหลือ แก้ไขรัฐธรรมนูญเพียงสองมาตราเท่านั้น ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือการแก้ไขรัฐธรรมนูญในมาตราที่พรรคร่วมรัฐบาลต้องการ 

สำหรับ "ทางออก" ที่สาม ถูกปล่อยออกมาหยั่งเชิงอย่างน่าผิดหวัง เพราะเชื้อเชิญให้มี "รัฐประหาร"  บนวาทกรรม  "การเมืองเดินมาถึงทางตัน"  และจำเป็นต้องมีคนกลางมา "เป่านกหวีด" ความเห็นนี้ถูกประสานเสียงในเวลาใกล้เคียงกันจากวุฒิสมาชิกสรรหาหลายคน เช่น  พล.อ.เลิศรัตน์ รัตนวานิช ที่ระบุว่า  "ไม่ขัดข้องเมื่อการเมืองถึงทางตัน จะมีกลุ่มที่มีอาวุธมายึดอำนาจแล้วทำสิ่งที่ชอบธรรม" 

เราเห็นว่าสามข้อเสนอ "ทางออกประเทศไทย" โดย นักการเมือง 3 กลุ่ม  ยังไม่ใช่ "ทางออก" ที่คำนึงถึงประโยชน์ของประเทศชาติและประชาชนอย่างแท้จริง แต่กลับแฝงไว้ด้วยเป้าหมายเฉพาะหน้าของแต่ละกลุ่ม  โดยเฉพาะทางออกที่สาม ที่เปิดทางให้ "รัฐประหารผ่าทางตันการเมือง"  เราจึงเห็นว่าจำเป็นยิ่งที่คนไทยต้องช่วยปกป้อง ไม่ให้ประเทศต้องเดินไปสู่ทางออกที่นำไปสู่ความหายนะ  ในระยะยาว เราเห็นว่าท่ามกลาง "ฝุ่นควัน" จากความสูญเสีย ภาคประชาชนต้องพิจารณาข้อเสนอเหล่านี้อย่างรอบคอบ แม้ว่าวลี "การเมืองต้องแก้ด้วยการเมือง" จะดังกระหึ่ม แต่ไม่ได้หมายความว่า เราจะปล่อยให้การตัดสินใจพาประเทศไปข้างหน้าขึ้นอยู่กับ "นักการเมือง" ที่มักแสวงหาทางออกแบบรวบรัด และคำนึงถึงหนทางก้าวสู่ "อำนาจ" เป็นตัวตั้ง จนถึงวันนี้เรายังเชื่อว่า "ทางออกของประเทศ" ต้องยึดโยงอยู่กับประชาธิปไตยและการเมืองภาคประชาชน บนแนวทางของสันติวิธี โดยไม่อาจปฏิเสธการเมืองในระบอบรัฐสภา และต้องเคารพในสิทธิและเสียงของประชาชน  ขณะเดียวกัน ต้องไม่เชื้อเชิญให้อำนาจนอกระบบเข้ามาจัดการกับปัญหาเฉพาะหน้า

เหตุการณ์ 10 เมษายน 2553  เป็นความสูญเสียที่ยากจะเยียวยา ความพ่ายแพ้เกิดขึ้นกับคนไทยทุกคน แต่เรายังเชื่อมั่นว่าประเทศไทยไม่ถึงทางตัน และเพื่อไม่ให้ประเทศบอบช้ำไปกว่าที่เป็นอยู่ การแก้ไขปัญหาวิกฤติทางการเมืองด้วยกลไกรัฐสภายังเป็นสิ่งจำเป็น

เราขอเสนอให้ภาคประชาชนส่งเสียงออกมาให้ชัดเจน ว่า เราจะไม่เอาอำนาจนอกระบบอย่างแน่นอน เราขอเรียกร้องให้ภาคประชาชนร่วมกันสกัดกั้นไม่ให้ความคิดเช่นนี้  กลายเป็น "ทางออก" เฉพาะหน้า เราต้องเดินกลับไปที่ "สันติวิธี" ลดเงื่อนไขที่ทำให้เกิดแรงกดดันอันนำไปสู่ความรุนแรง จนเป็นช่องโหว่ให้นักฉวยโอกาสก้าวสู่อำนาจ วิถีทางเหล่านี้แม้จะไม่อาจชดเชยสิ่งที่สูญเสียไป และอาจทำให้เราอยู่กับเหตุการณ์วุ่นวายทางการเมืองต่อไปอีก แต่เหนืออื่นใดเรายังสามารถรักษาระบอบประชาธิปไตยไว้ได้อย่างถึงที่สุด

Tags : จัดตั้งรัฐบาลแห่งชาติ • ยุบสภา • รัฐประหาร