กรุงเทพธุรกิจ

นักวิชาการคณะแพทยศาสตร์ จุฬาฯ เผยวิธีทำงานให้มีความสุข ยืดหยุ่นและยั่งยืน ต้องพัฒนาที่จิตใจของเราก่อน จะทำให้ไม่เครียดกับงาน

รศ.น.พ.ชัยชน โลว์เจริญกุล คณะแพทย์ศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวปาฐกถาเรื่อง "การทำงานอย่างมีความสุข" จัดโดยสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) หรือสรพ. ที่เมืองทองธานี วันนี้ (11 มี.ค.) ว่า การทำงานอย่างมีสุข คือ สถานการณ์ที่ทำงานให้เป็นสุข โดยใจของคนเหมือนกันหมด ไม่ว่าจะเป็นหมอ ผู้ป่วย หรือญาติผู้ป่วย การจะบรรลุความสุขได้คือการบริการที่เอาใจเขามาใส่ใจเรา แพทย์ พยาบาล รักษาคนไข้ ต้องคิดเสมอว่าถ้าเราเป็นเขาเราจะรู้สึกอย่างไร

 ส่วนแนวทางการทำงานให้เป็นสุข นั้น ฟังดูเหมือนงานเป็นภาระหนักที่เราพยายามทำให้เกิดความสุข ดูหนักดูคาดหวังเกินไป แต่ถ้าสลับกันทำสุขให้เป็นงาน เรารู้สึกสบาย ใจเป็นสุข เมื่อใจเป็นสุข ทุกอย่างจะออกมาดี

 รศ.น.พ.ชัยชน กล่าวด้วยว่า ความสุขที่เราเข้าใจคือ ความสมหวัง สมปรารถนา การได้รับลาภยศสรรเสริญ การมีครอบครัวเป็นสุข ทุกอย่างที่กล่าวมานั้นมีวันหมด เป็นสุขที่ไม่แน่นอน หากเราไม่ได้รับหรือสูญเสียอะไรไปก็จะตามมาด้วยความทุกข์ เป็นสุขที่มีทุกข์คู่อยู่เสมอ การจะยึดเอาสุขอย่างเดียวไว้ใม่ให้มีทุกข์นั้นยาก

 "คำว่าสุข เป็นสุขที่ไม่มีเงื่อนไข อยู่ในภาวะที่เราสมมุติ คือ "โลกียสุข" มีความอยากเป็นตัวผลักดัน อยากมี อยากเป็น แต่มีความสุข ที่สะกดเหมือนกัน แต่เป็นสุขแบบไม่ยึดติดเงื่อนไข ไม่เป็นของคู่ แต่พอกพูนขึ้นเรื่อยๆ สภาพสูงขึ้นเรื่อยๆ เรียกว่าสุขเหนือโลก หรือ "โลกุตรสุข" ไม่เกี่ยวข้องกับเงื่อนไขใดๆ เกิดขึ้นได้เมื่อละความอยาก กลายเป็นความเบาโล่ง หรือที่เรียกว่า ศานติสุข หมายถึงเกินเงื่อนไขมนุษย์โลก มองข้ามลาภยศสรรเสริญ"

ขณะที่ สุขในการทำงาน เป็นความสุขตัวไหน เมื่อเราทำเพื่อโลก เพื่อช่วยคนอื่น เราจะทำเพื่อตัวเองเป็นการเห็นแก่ตัวหรือไม่ ยกตัวอย่าง เรือลำเล็กจะช่วยคนได้น้อย แต่ถ้าเราพัฒนาตัวเองขึ้นเป็นเรือลำใหญ่ เรามั่นคง ก็จะฝ่าคลื่นลมไปออกสู่ทะเลเรียบ และถึงอีกฝั่งได้ การพัฒนาตนเองพัฒนางานให้สำเร็จเหมือนเรือใหญ่ช่วยคนให้รอดตลอดรอดฝั่ง การมีเมตตาผู้อื่นให้การช่วยเหลือด้านสุขภาพเป็นการให้ทานอย่างหนึ่ง เป็นปิติ

 รศ.น.พ.ชัยชน กล่าวถึงความยืดหยุ่นและยั่งยืน ว่า การปรับเปลี่ยนสิ่งภายนอกอาจทำได้ระดับหนึ่งแต่มีความไม่เที่ยงไม่แน่นอนไม่สมหวังเสมอไป ลองสังเกตธรรมชาติแม่น้ำจะคดเคียวไปเรื่อยๆ ผ่านอุปสรรค์ กว่าจะออกสู่ทะเล ต้นไม้ก็เช่นกันต้องหาเแสงลำต้นจึงคดเคียวเบี่ยงเบนเลี่ยงภัยพบแสง ดังนั้น ความยืดหยุ่นและยั่งยืน ต้องปรับสิ่งภายในใจของเรา

 "ความยั่งยืนต้องพัฒนาที่จิตใจของเราเอง เพราะโลกมีวันเสื่อม สิ่งแวดล้อมก็มีวันเสื่อม เราต้องคิดว่าถ้าเราเจอคลื่นลมเราจะรักษาระดับจิตใจเราเองได้ไหม จากสภาพที่หวั่นไหวต่อผลกระทบ ถ้าทำได้เราจะทำงานอย่างเป็นสุข ยืดหยุ่นและยั่งยืน"รศ.น.พ.ชัยชน กล่าว

Tags : สรพ.