กรุงเทพธุรกิจ

“เอคิ” แปลว่า “สถานี” ในภาษาญี่ปุ่น การเดินทางท่องเที่ยวโดยรถไฟในญี่ปุ่นนั้น สนุกสนานและสะดวกสบายอย่างยิ่ง

  นอกจากจะมีรถไฟ Japan Railways (JR) ที่นักท่องเที่ยวประทับใจบัตรโดยสารเหมาจ่าย JR Rail Pass อันเป็นที่ร่ำลือถึงความคุ้มค่าคุ้มราคา เหมาะสำหรับผู้ต้องการเดินทางไปเหนือล่องใต้ในญี่ปุ่นในระยะเวลาอันจำกัดแล้ว บริษัทรถไฟเอกชนของญี่ปุ่นอื่น ๆ ก็มีความน่าสนใจ มีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันไปในแต่ละเส้นทาง

 ทางรถไฟที่เรียกกันสั้นๆ ว่า เอะโนะเด็ง บริหารงานโดย บริษัท เอะโนชิมะ เด็งเทะทซึ  (Enoshima-Dentetsu) รถไฟเริ่มต้นจากสถานีฟูจิสะวะ และสุดสายปลายทางสถานีคามาคุระ รถสายนี้เป็นรถไฟฟ้าวิ่งไปตามรางเล็ก ๆ บางช่วงวิ่งบนถนนแข่งกับรถยนต์ บางช่วงวิ่งเลียบรั้วกำแพงของบ้านเรือนชาวญี่ปุ่นแบบใกล้ชิดสนิทสนมเห็นไปถึงสวนหลังบ้าน บางช่วงวิ่งเลียบ ชายหาดชิฉิงะฮะมะ ด้านฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิค วันไหนที่อากาศดี ฟ้าโปร่ง เมื่อรถวิ่งผ่าน เกาะเอะโนชิม่า จะมองเห็น ภูเขาไฟฟูจิ ทางด้านขวามือของเกาะได้ วันที่ไปนั่งรถไฟวันนั้นแดดดีมาก แต่ท้องฟ้าปิด การได้เห็น “ฟูจิซัง” จึงยังเป็นแค่ความหวังต่อไป  แม้กระนั้นสำหรับคนที่ชอบนั่งรถไฟเที่ยวหรือคนที่อยากไปเที่ยวคามาคุระ รับประกันว่าสนุกสุดคุ้ม เพราะสถานีของเอะโนะเด็ง พาดผ่านสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงหลายแห่งของ เมืองคามาคุระ จังหวัดคานากาว่า  ด้วยระยะทางวิ่ง 10 กิโลเมตร ใช้เวลาวิ่ง 34 นาที เปรียบเทียบระยะทางกับความเร็วแล้ว มีเวลาให้ชื่นชมทัศนียภาพอย่างเต็มที่

 เราเลือกนั่งรถไฟไปจนสุดสายที่สถานีคามาคุระ ช่วงที่ไปเป็นช่วงวันหยุดยาวของคนญี่ปุ่น ทั้งรถไฟและถนนจึงเต็มไปด้วยผู้คนที่มาท่องเที่ยว เมื่อออกมาจากสถานี  เดินมาถึงโคมะจิ โดริ หรือถนนสายที่มุ่งตรงไปยัง ศาลเจ้าทสึรุงะโอะกะ ฮะจิมังกู (Tsurugaoka Hachimangu Shrine) ถนนคลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น มีทั้งมาเป็นครอบครัวและมาเป็นคู่ ด้วยสภาพอากาศอันร้อนปานเดือนเมษายนของเมืองไทย คณะของเรา อันมีเพื่อนสาวชาวญี่ปุ่นผู้อาศัยอยู่ที่เมืองคามาคุระเป็นผู้นำทาง จึงขอเริ่มต้นการเที่ยวสถานีคามาคุระด้วยการเข้าไปนั่งหลบร้อนกินขนมญี่ปุ่นใน ร้านโทชิมะยะ (Toshimaya) ที่เป็นต้นตำรับขนมที่มีชื่อเสียงที่สุดของคะมะคุระ ชื่อขนม ฮาโตะสะบุเร (Hato Sable) ขนมคุ้กกี้ตัดเป็นรูปนกพิราบซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของศาลเจ้าทซึรุงะโอะกะ ฮะจิมังกู ถ้ามาแล้วไม่ซื้อหรือลองชิมของของฝากจากคามาคุระนี้แล้ว อาจพลาดรสชาติในความเป็นคามาคุระไปอย่างน่าเสียดาย กล่องใส่ขนมน่ารักสดใส ข้างในเป็นคุ้กกี้สีน้ำตาลตัดเป็นรูปนกพิราบ หน้าตาดูแข็ง ๆ แห้ง ๆ แต่พอกัดเข้าไปแล้ว กลายเป็นเนื้อคุ้กกี้กรอบ ๆ กับรสชุ่มเนยจนหอมขึ้นจมูก กินกับกาแฟหรือชาก็ยิ่งเข้ากัน ได้ชิมแล้วก็ต้องขอยอมรับว่า อร่อยสมคำแนะนำ รูปสวยรวยเนยจริง ๆ

 ร้านโทชิมะยะ ที่อยู่ตรงสถานีคามาคุระนั้น ชั้นล่างสุดเป็นร้านขายคุ้กกี้ ฮาโตะสะบุเร  ขึ้นไปชั้นสองเป็นร้านอาหารแบบตะวันตก กินง่าย ๆ เช่น สปาเกตตี แซนด์วิช  เราเลือกขึ้นไปชั้นบนสุดที่เป็นร้านอาหารแบบญี่ปุ่น เพื่อกินขนมสำหรับหรับหน้าร้อนให้เย็นใจก่อนไปผจญกับผู้คนและอากาศอันร้อนแรง ระหว่างทางเดินไปศาลเจ้าหรือที่เรียกภาษาญี่ปุ่นว่า จินจะ

 ขนมที่สั่งมาเริ่มจาก ชุดมัชฉะ ที่ประกอบไปด้วย ชาเขียวชั้นดีใส่ในถ้วยดินเผาสำหรับดื่มชาเขียวโดยเฉพาะและ โยกัง ขนมญี่ปุ่นที่เปลี่ยนหน้าตา สีสันและส่วนผสมไปตามฤดูกาลทั้ง 4 ของญี่ปุ่น เมื่อเราสั่งพนักงานจะมีตัวอย่างหน้าตาของโยกังฤดูร้อนของร้านมาให้เลือก ขนมสีสวยหวานหน้าตาน่าสั่งทุกชิ้น แต่เลือกได้หนึ่งชิ้นต่อชาหนึ่งถ้วย ชิมชาก่อนกินขนม ยกถ้วยชาเขียวขึ้นมาดื่มใช้สองมือประคองถ้วยขึ้นมาตรงหน้าแล้วค่อยจิบเป็นอึก ๆ ไป ใครที่เคยเห็นการดื่มชาในพิธีชงชาของญี่ปุ่นคงนึกออก รสชาติของชาเขียวขมกลมกล่อมไปกับขนมโยกังหวานอ่อน ๆ ตอนที่ใช้ไม้ตัดขนมแบ่งโยกังเข้าปากนั้น ในใจก็รู้สึกผิดนิดหน่อยที่ต้องกินขนมสวย ๆ นี้เข้าปาก...

 ขนมชุดที่สอง เรียกว่า คุซุคิริ (Kuzukiri) ลักษณะเป็นเส้นวุ้นญี่ปุ่น คล้ายกับริ้บบิ้นขาวใสใส่มาในกระบอกไม้ไผ่ผ่าซีก กินกับน้ำเชื่อมสีดำที่เรียกว่า คุโรมิทซึ (Kuromitsu) วิธีกินคือใช้ตะเกียบคีบเส้นวุ้นที่แช่มาในน้ำเย็นจัดจุ่มลงในถ้วยน้ำเชื่อมคุโรมิทซึ แล้วสัมผัสกับรสชาติหวานเย็นลื่นในปากและลำคอ ชื่นใจแบบญี่ปุ่น ๆ

 สุดท้ายขนมที่มีเฉพาะฤดูร้อน ชื่อ โทโคโร่เต็น ขนมที่เป็นวุ้นสีใสใส่มาในน้ำสีน้ำตาล โรยด้วยสาหร่ายทะเล มี คาราชิ หรือมัสตาร์ดสีเหลืองเคียงมาให้ด้วย เห็นหน้าตาแล้วเริ่มไม่แน่ใจว่าขนมสักเท่าไหร่ พอชิมเข้าไปแล้วก็ต้องสำลักในความเปรี้ยวจี๊ดของน้ำซอสสีน้ำตาล นึกว่าจะหวานแต่ไม่ !  วุ้นเส้นเล็ก ๆ ใส ๆ สกัดมาจากสาหร่ายทะเลกับน้ำเปรี้ยวจี๊ดสีน้ำตาล ผสมกับความหอมของโนริ สาหร่ายทะเล เจือด้วยกลิ่นเผ็ดของคาราชิ  เปิดศักราชใหม่ให้กับจินตนาการรสชาติของขนมญี่ปุ่นในความคิดของคนไทยเสียจริง ๆ

 จัดการกับขนมเรียบร้อยแล้ว เริ่มต้นเดินไปตาม ถนนโคมะจิ (Komachi-dori) ขึ้นป้ายเป็นภาษาอังกฤษว่า Shopping Town แค่เห็นชื่อถนนพร้อมจะเดินขึ้นมาทันที จุดหมายคือ ศาลเจ้าทซึรุงะโอะกะ ฮะจิมังกู มีเสาโทริอิสีแดงตั้งตระหง่านอยู่ต้นทาง ตลอดทางเดินมีร้านค้าสินค้าพื้นเมือง ร้านอาหารญี่ปุ่นและร้านขนมมากมาย ล้วนแล้วแต่น่าแวะเยี่ยมชม แต่ทางเดินยังอีกยาวไกล เราต้องมุ่งตรงยังไปที่ศาลเจ้าตรงสุดปลายถนนก่อน

 ศาลเจ้าทซึรุงะโอะกะ ฮะจิมังกู ถือเป็นสถานที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของเมืองคามาคุระ ศาลเจ้านี้เป็นสาขาของศาลเจ้าอิวาชิมิซุ ฮะจิมังกู (Iwashimizu Hachimangu) จากเมืองเกียวโต สร้างขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ.1063 โดย มินาโมโตะ โนะ โยริโยชิ (Minamoto no Yoriyoshi) สร้างที่ ทสึรุงะโอะกะใกล้กับชายฝั่งทะเลยูอิกาฮามะ (Yuigahama) แต่ได้ย้ายมาตั้งอยู่ ณ ที่ปัจจุบัน เมื่อปี ค.ศ.1180 โดย มินาโมะโตะ โนะ โยริโตะโมะ (Minamoto Yoritomo) บนถนนวากามิยะ-โอจิ (Wakamiya-oji) ซึ่งเป็นถนนสายหลักของเมืองนี้ ก็สร้างให้ตัดผ่านใจกลางเมืองคามาคุระ เพื่อมุ่งตรงมายังศาลเจ้าแห่งนี้

 ในช่วงปลายศตวรรษที่ 12 มินาโมะโตะ โนะ โยริโตะโมะ ได้จัดตั้งระบบโชกุนหรือรัฐบาลทหารขึ้นมา โดยเลือกที่จะสร้างเมืองหลวงใหม่ที่คามาคุระ ด้วยชัยภูมิที่เป็นเมืองที่มีเนินเขาล้อมรอบสามด้านและมีทางออกสู่ทะเลเพียงทางเดียวทางชายฝั่งทะเล เพื่อตั้งรับและทำให้การบุกเข้าโจมตีของฝ่ายตรงข้ามเป็นไปอย่างยากลำบาก  ปัจจุบันยังมีแนวกำแพงและทางเดินอันซับซ้อนเพื่อใช้ในการป้องกันเมืองอยู่มองเห็นร่องรอยอยู่ตามเนินเขา

 ยุครุ่งเรืองของยุคคะมะคุระ อยู่ในช่วงกลางศตวรรษที่ 13 มีการเผยแผ่พุทธศาสนานิกายเซนจากจีน อย่างกว้างขวาง พระพุทธรูปและวัดพุทธนิกายเซน หลายแห่ง ล้วนสร้างในยุคนี้ คามาคุระไดบุทซึ เป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ ประดิษฐานที่วัดโคโตคุอิน ขนาดความสูง 11.31 เมตร หล่อขึ้นจากบรอนซ์ ในปีค.ศ. 2038 เป็นอีกสถานที่หนึ่งที่ผู้คนต่างพากันไปท่องเที่ยว สักการะ ด้วยความใหญ่โตและสง่างามของพระพุทธรูป สามารถไปชมหรือกราบไหว้ได้โดยทางรถไฟสายเอะโนเด็ง ลงที่สถานีฮาเซะ แล้วเดินไปอีกประมาณ 10 นาที ก็ถึง

 แต่เราขอยกยอดคามาคูระไดบุทซึ เป็นการท่องเที่ยวในกาลข้างหน้า เพราะหลังจากที่เดินจากถนนโคมะจิ ไปถึงศาลเจ้าทซึรุงะโอะกะ ฮะจิมังกู แล้วขึ้นเนินปีนบันไดสูงชัน ไปโยนเหรียญที่ศาลด้านบนแล้ว จากนั้นเดินกลับมาทางถนนวากามิยะ-โอจิ ชมร้านขายของที่ระลึกต่าง ๆ อย่าง คามาคุระ โบริ ที่เป็นงานแกะสลักไม้ โดยใช้เครื่องมือขุดผิวไม้ให้กลายเป็นลายอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ยังมีร้านงานฝีมืออื่น ๆ ที่ตั้งเรียงรายยาวจนสุดถนนทางย้อนไปสถานีคามาคุระ  เดินไปแล้วก็เกิดหมดแรงต้องแวะเข้าไปเติมพลังใน ร้านคามาคุระ คัสตาร์ด อยู่ตรงสถานีคามาคุระ ร้านนี้มีชื่อเสียงเรื่องคัสตาร์ดมาก หน้าตาดูธรรมดา ๆ แต่พอได้กัดเข้าไปคำแรกเท่านั้น ภาพพจน์ของขนมคัสตาร์ดในใจก็ต้องเปลี่ยนไปตลอดกาล อร่อยจนน่าตกใจ ที่เขาว่าอร่อยที่สุดของร้านก็คือไส้คัสตาร์ดสีเหลือง ๆ แต่ไม่ว่าจะเป็นคัสตาร์ดไส้รสไหนก็เข้มข้น หวานมัน ชาเขียวก็เข้มข้นหอมหวาน คัสตาร์ดเย็น ๆ นุ่มลิ้นกินกับชา/กาแฟ ก็เข้ากัน ส่วน ชาอู่หลง ของร้านนี้ น่ารักตรงที่เสิร์ฟมาพร้อมกับนาฬิกาทราย พนักงานบอกว่า ถ้าทรายร่วงไปอีกด้านหมดเมื่อไหร่ ค่อยดื่มชานะคะ เข้าใจคิดดีจริง ทำตามที่เขาว่าก็ได้ชารสดีรินใส่ถ้วยพร้อมดื่มพอดี ว่ากันว่าคนคามาคุระใช้ชีวิตอย่างมีศิลปะเสมอ มาถึงก็เห็น ไม่ผิดอย่างที่ว่าไว้เลย

 ถ้าใครมาเที่ยวแถบโตเกียวแล้วมีเวลาว่างสักวันสองวัน  "คามาคุระ" น่าจะเป็นอีกหนึ่งเมืองในตัวเลือก เพราะอยู่ห่างจากโตเกียวเพียง 50 กิโลเมตร มีประวัติศาตร์อันยาวนาน มีแหล่งท่องเที่ยว  มีวัดมากมาย และพระพุทธรูปองค์ใหญ่ให้นมัสการเป็นสิริมงคล และศิลปะประจำท้องถิ่น อาหาร ขนมต่าง ๆ อร่อยน่ากิน การเดินทางไปมาสะดวก ไม่ว่าจะเป็นรถไฟสาย JR  หรือสายเอะโนเด็ง และมีรถประจำทาง และไม่ว่ามาเที่ยวในฤดูไหน คามาคุระก็จะต้อนรับด้วยทิวทัศน์ที่สวยแตกต่างกันไปในแต่ละฤดู

 ตอนหน้าร้อน...คามาคุระ ยังสวยขนาดนี้ สงสัยต้องมาสัมผัสพร้อมสายลมหนาว อีกสักครั้ง...

Tags : คามาคุระ-เอคิ • เมืองแห่งขนมสวย