กรุงเทพธุรกิจ

สำหรับเธอคุณค่าของนวนิยายมิได้เพียงเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทว่ามันคือภาพสะท้อนของความเป็นจริงในอีกแง่มุมที่นักเขียนอยากให้ผู้อ่านได้รับรู้

Tahmima Anam เป็นนักเขียนหญิงชาวบังคลาเทศผู้มีพื้นฐานครอบครัวดี มีการศึกษาสูงระดับดอกเตอร์ทางด้านสังคมมานุษยวิทยา เธอได้พบว่าการเขียนเรื่องอะไรก็ตามที่ต้องยึดมั่นกับความถูกต้องและความจริงช่างเป็นเรื่องที่ยากยิ่ง ...แม้มานุษยวิทยาจะเกี่ยวข้องกับวรรณกรรมมากที่สุดในหมวดของสังคมศาสตร์ แต่ผู้คนก็ยังยึดติดอยู่กับความรู้สึกของสิ่งที่เกิดขึ้นจะต้องเป็นเรื่องจริงเท่านั้น

แต่สิ่งที่เธอต้องการคืองานเขียนประเภทที่ยอมให้เธอได้บอกเล่าผู้อ่านถึงบางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับชีวิตที่ดำเนินไปท่ามกลางสงครามบังคลาเทศ บางสิ่งที่เป็นสัญชาติญาณและสัมผัสได้ และไม่จำเป็นต้องเข้มงวดกับข้อเท็จจริงมากนัก หรทออาจกล่าวได้ว่าเป็นเรื่องของบทบาทในจินตนาการมากกว่า
 

A Golden Age เป็นหนึ่งในนวนิยายไตรภาคที่นำเสนอเรื่องราวในช่วงปี 1970 ยุคสงครามเพื่ออิสรภาพของบังคลาเทศ  โดยเฉพาะภาพชีวิตของครอบครัวที่ดำรงอยู่ท่ามกลางสงครามโดยมีตัวละครเอกเป็นหญิงนาม Rehana
 หากพิจารณาช่วงชีวิตของ Tahmima นับแต่เกิดจนถึงปัจจุบันอาจกล่าวได้ว่าชีวิตของเธอได้ผ่านและพำนักพักพิงนมาแล้วหลายประเทศ เนื่องด้วยเพราะบิดาทำงานที่ยูเนสโก เธอเกิดที่บังกลาเทศ เติบโตที่ปารีส นิวยอร์ก และกรุงเทพฯ นอกจากนี้ยังใช้เวลาอีกหลายปีในการศึกษาที่แคมบริดจ์ แมสซาชูเสตต์ และปัจจุบันพำนักที่ลอนดอน แต่เมื่อเราถามเธอว่าสถานที่ไหนคือ "บ้าน?"

 แน่นอนประเทศนั้นก็คือ บังกลาเทศ แดนดินถิ่นที่เสมือนเป็นแม่ของเธอ เธอกล่าวต่อว่ายิ่งได้เติบโตในหลากหลายสถานที่ ความคิดเกี่ยวกับคำว่าบ้านจะสลับซับซ้อน ส่วนหนึ่งของเธออยู่ในบังกลาเทศเสมอ เพราะครอบครัวทั้งหมดอยู่ที่นั่นซึ่ง Tahmima คิดถึงพวกเขามากและคอยติดตามข่าวคราวของบังกลาเทศเสมอ โดยเฉพาะข่าวการเมือง การอยู่ห่างไกลบ้านมีหลายสิ่งที่ได้ทำเพราะความคิดถึง Tahmima ยอมรับว่าการคิดถึงบ้านจากผู้ที่อยู่ห่างไกลเช่นเธอนี่เองที่เป็นแรงขับสำคัญให้ลงมือเขียนนวนิยายเรื่องแรก

 จุดประสงค์ในการเขียนนวนิยายเรื่องนี้ก็เพื่อให้คนอ่านได้รู้จักประเทศบังกลาเทศจริงๆ ผ่านทางนวนิยายและไม่อยากให้พวกเขารู้จักหรือรับรู้แต่ในแง่ไม่ดีเช่นเรื่องของความหายนะหรือการสไตร์คจากข่าวเท่านั้น
 ในการเขียนนวนิยายเรื่องนี้เธอไม่ต้องการให้ประวัติศาสตร์หรือการเมืองอยู่เหนือเรื่องราวชีวิตของมนุษย์ โดยมี Rehana และครอบครัวของเธอเป็นหัวใจของเรื่อง

 สำหรับแรงบันดาลใจหรือจุดประกายในการเขียนนวนิยายเรื่องนี้มาจากพ่อและแม่ผู้เป็นนักต่อสู้เพื่ออิสรภาพระหว่างสงคราม นอกจากนี้เธอได้ศึกษาค้นคว้าหาข้อมูลเกี่ยวกับสงครามซึ่งเป็นเรื่องที่ทำวิทยานิพนธ์ด้วย

Tahmima ได้ไปใช้ชีวิตที่บังคลาเทศถึง 2 ปีและสัมภาษณ์นักต่อสู้ในเหตุการณ์ดังกล่าวอีกหลายร้อยคนเพื่อนำข้อมูลมาประกอบเรื่องราว

แต่เชื่อไหมล่ะว่ากับนวนิยายที่มีเนื้อหาจริงจังเช่นนี้ เธอกลับเขียนเรื่องนี้ทั้งหมดในห้องเรียน เธอเล่าว่าท่าทางที่จดเลกเชอร์อย่างจริงจังโดยไม่เงยหูเงยตาเสมือนกำลังใส่ใจบทเรียนอย่างเต็มที่นั้น แท้จริงก็คือการปล่อยใจไปกับจินตนาการที่กำลังโลดแล่น

 การนั่งเขียนเรื่องในห้องเรียนนั้นเยี่ยมที่สุด เพราะเสมือนการถูกบังคับให้นั่งอยู่กับที่เป็นชั่วโมง Tahmima สรุปว่าสิ่งที่ต้องทำก็คือการเงียบและทำท่าให้ดูยุ่งๆ (เพื่อตบตาอาจารย์) เท่านั้นเอง!!!

Tags : Tahmima Anam • นักเขียนบังคลาเทศ