กรุงเทพธุรกิจ

หนังตามรอยฆาตกรต่อเนื่อง ผู้เฉือนเหยื่อยัดใส่กระเป๋าแดง หน้าหนังขายความโหดพอๆ กับขายเป้ เสลอ คนกลัวเลือดไม่กล้าดู ทั้งที่อยากดูเป้ล่อนจ้อน

เฉือน คือหนังตามรอยฆาตกรต่อเนื่อง ผู้เฉือนเหยื่อยัดใส่กระเป๋าแดง หน้าหนังที่ขายความโหดพอๆ กับขายเป้ เสลอ จนคนกลัวเลือดไม่กล้าดู ทั้งที่อยากไปดูเป้ล่อนจ้อนใจจะขาด (ล่อนจ้อนจริง ไม่ใช่มุข) แน่นอนว่าหนังโหด แต่ไม่ขนาดที่คนทั่วไปจะทนไม่ได้ และตูดงอนงามของเป้ ก็ไม่ดึงดูด และเร้าอารมณ์เท่า ส่วนของดราม่า ที่พูดลึกและไปไกลกว่าหนังไทยในโรงเรื่องไหนๆ เคยทำมา 

"เฮ้ยนัท กูก็มีฟามฝันเหมือนกันนะเว้ย"

"ไท นายอย่าทิ้งเรา"

ถ้าถามพวกผู้ชาย อะไรบ้างที่เคยทำตอนเด็ก? โดดหนังยาง ขึ้นรับรางวัลวันแม่ หรือชวนกันเข้าห้องสมุด...ฟังดูช่างเป็นฝันหวานของพ่อแม่ผู้น้ำตาพรากเวลาดูโฆษณาประกันชีวิต ร้อง Que Sera Sera คลอตามไปด้วยยังไงไม่รู้ สารภาพความจริงมาเถอะ ว่าคุณเคยทำสิ่งเหล่านี้ ไล่ต่อยปากเพื่อน ริลองบุหรี่ แอบกระตุกว่าว (ทั้งแบบด้วยตัวเอง และมีตัวอื่นช่วย) บางคนโชคร้ายหน่อยก็อาจโดนพ่อทำร้าย ครูลามกชำเรา ขายถั่วเพราะบ้านไม่มีอันจะกิน ฯลฯ

คนทำหนังตกอยู่ในความหวาดกลัวมานาน และ ’เฉือน’ ของ ก้องเกียรติ โขมศิริ (กำกับ ลองของ 1-2 และไชยา เขียนบท เปนชู้กับผี แรกบิน บางระจัน องค์บาก ฯลฯ) ก็ราวกับการเฉลิมฉลองกฎหมายเรตติ้ง ที่ปลุกให้คนดูตื่นจากฝัน ที่เคยพากันสร้างภาพ เมืองไทยเรานี้แสนดีหนักหนา ทั้งที่เราเด่นในเรื่อง หอยใหญ่ ไข่แดง กระหรี่ดัง และทุ่งดอกกระเจียว 

‘เฉือน’ คือหนังตามรอยฆาตกรต่อเนื่อง ผู้เฉือนเหยื่อยัดใส่กระเป๋าแดง หน้าหนังที่ขายความโหดพอๆ กับขายเป้ เสลอ จนคนกลัวเลือดไม่กล้าดู ทั้งที่อยากไปดูเป้ล่อนจ้อนใจจะขาด (ล่อนจ้อนจริง ไม่ใช่มุข) แน่นอนว่าหนังโหด แต่ไม่ขนาดที่คนทั่วไปจะทนไม่ได้ และตูดงอนงามของเป้ ก็ไม่ดึงดูด และเร้าอารมณ์เท่า ส่วนของดราม่า ที่พูดลึกและไปไกลกว่าหนังไทยในโรงเรื่องไหนๆ เคยทำมา

หนังสลับเล่าชีวิตของไท (ผู้เป็นใหญ่, เป็นไท เป็นอิสระ และอาจหมายถึงคนไทย) และนัท (nut คนบ้า) ในวัยเด็ก เด็กผู้ชายที่คนหนึ่งโดนรังแกเพราะถูกล้อว่าเป็นตุ๊ด ส่วนอีกคนก็โดดเข้ามาปกป้อง โถๆๆ ฟังแค่นี้ เก้งกวางอย่างเราๆ คงหลับตาพริ้ม ฝันหวานเยิ้ม เปล่าเลย ถ้านี่เป็นฝัน มันคือฝันร้าย และผมเชื่อว่า ประสบการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นจริงในวัยเด็กของประชากรมากมาย พ่อขี้เหล้า แม่ขายตัว โดนกระทืบ โดนบังคับขืนใจ และอยากดิ้นรนถีบตัวไปจากที่ที่เคยอยู่ เพราะชีวิตจริงมันไม่สวยงามอย่างในฝัน

"เฮ้ยนัท กูก็มีฟามฝันเหมือนกันนะเว้ย...สักวันกูจะไปจากที่นี่" ไทอยากเป็นตำรวจในเมืองใหญ่ ช่วยเหลือประชาชน แต่จะมีประชาชนสักกี่คนในประเทศนี้ ที่ได้รับการช่วยเหลืออย่างแท้จริง จากคนในระบบราชการ  "ไท นายอย่าทิ้งเรา" เสียงเรียกของเด็กน้อย ที่แม่ทิ้งเขาไปขายตัวในพัทยา ให้ต้องเผชิญชะตากรรมโหดร้ายเพียงลำพัง

...ขณะที่คนหนึ่งอยากจะไป อีกคนวอนขอให้อยู่ และไม่อยากถูกลืม

ถ้าคิดว่าความโหดของ’เฉือน’ คือ การนำเสนอฆาตกรรมวิปริต ผิดถนัด สิ่งที่โหดกว่าที่หนังนำเสนอ คือโฉมหน้าคนชั้นกลาง อย่างเรา ๆ ท่าน ๆ ผู้พยายามสร้างภาพ คนดี ครู ตำรวจ นักการเมือง ฯลฯ ไม่ต่างจากต้นเรื่อง เมื่อฆาตกรเดินผ่าน สาวใส่เสื้อรัดติ้วสีน้ำเงินสวย แต่มีรูขาดโหว่ หนุ่มมาดแมนแต่คุยเสียงแต๋ว กะเทยหน้าสวยที่ต้องแอ๊บแมนกับพ่อในมือถือ เราต่างมีรูโหว่ และแสร้งเป็นอื่น

เพราะเราขาด จึงต้องพยายามถมให้เต็ม เพราะเราแหว่งวิ่นจึงต้องตะกายหาสิ่งอื่นมาปิดบังตัวตน ปั้นแต่งความฝัน ด้วยความอยากมี อยากเป็น อันพอกหนาจนเปลี่ยนเราเป็นตัวประหลาด

ใช่ว่าหนังจะไม่มีจุดบกพร่องเลย ในด้านหนึ่งสำหรับคอหนังแนวนี้ ดูไปถึงกลางเรื่อง ก็อาจเดาฆาตกรได้ไม่ยาก เพราะหนัง'ขาด'ตัวละครที่ทำให้คนดู(และตัวละคร)เขว แต่ถ้าคิดไปอีกด้าน คุณยังไม่เบื่ออีกหรือ ที่ต้องทนดูพล็อตเดิมๆ ไขว้เขวหักมุม ‘เฉือน’จึงเลือกไปอีกทาง ซึ่งยิ่งทำให้ดราม่าเข้มข้นหนักแน่นกว่าแค่ควานหาฆาตกร

รวมถึงองค์ประกอบที่ดูเผิน ๆ อาจทำหน้ายี้ใส่ ไม่ว่าจะชุดแดงสะดุดตาของฆาตกร ผมย้อมสีของน้อยและป๋าชิน(ชินไหนหนอ) พลาสติกราคาถูก นีออนทั้งแดง เขียว ม่วง หมายเลข 2525 เสื้อสมโภช 200 ปี ภาพวิวญี่ปุ่นในโรงแรมจิ้งหรีด รวมไปถึงโลเคชั่นที่เกิดขึ้นอย่างจงใจ ไม่ว่าจะเป็น ภูเขากองขยะ ม้าหมุน ชิงช้ายักษ์(ของใครบางคน) ตำรวจที่ชอบนุ่งชุดขาว หรือบางทีก็เสื้อฮาวายสีแปร๋น รวมไปถึงการสาดไฟส่องเฉพาะจุดในที่มืด สิ่งเหล่านี้ถ้ามือไม่แม่นจริงอาจออกมาเสร่อได้

แต่นอกจากแม่นแล้ว ก้องเกียรติ (ผู้กำกับ)ยังสื่อความหมายพิลึก ลักลั่น ของเมืองเพี้ยนราวฝันร้าย ไม่จริง และบูดเบี้ยว สอดคล้องกับสิ่งที่ตัวละครเชื่อได้อย่างน่าทึ่ง ที่สำคัญ มันได้ทำให้เรื่องที่ดูไม่เป็นจริง ให้สมจริง น่าเชื่อ และคล้อยตาม จนเสียน้ำตาให้กับ ’เฉือน’ ได้ไม่ยาก 

แย้มให้นิดนึง ใครเป็นแฟน "รักแห่งสยาม",  20th Century Boys หรือแม้แต่เรื่องสั้นของ โอตสึ อิจิ คุณอาจหลงรัก ’เฉือน’ หัวปักหัวปำ (เหมือนอย่างที่ผมเป็น)

สุดท้าย ถ้าเราย้อนรอยต้นตอปัญหา บางทีมันอาจเริ่มจากอวัยวะที่สมควร ‘เฉือน’ มากที่สุดในหนังเรื่องนี้ ที่มันผลิต นักการเมืองชั่ว ตำรวจเลว คนดังสร้างภาพ ครูลามก พ่อขี้เมา รวมถึงตัวฆาตกรเองผู้ต่างมีบาดแผลแหว่งวิ่นเป็นรูโหว่ใหญ่ใน ’หัวใจ’

..........

หมายเหตุ: นักแสดงฝีมือดีที่สมควรยกย่องเป็นอย่างยิ่ง คือไทและนัทวัยเด็ก ไม่เชื่อคุณลองไปเสิร์ชคำชมในเน็ตดู ผมโทรไปถามพีอาร์ของค่าย ได้รับคำตอบว่าไม่มีข้อมูล และไม่ได้ถ่ายภาพเบื้องหลังของน้องทั้งสองไว้ ภาพที่เห็นอยู่นี้ ผมลักเอามาจากไฮไฟว์ของ น้องฟลุ๊ค- ศิครินทร์ ผลยงค์(ไท) ที่เคยแสดงละคร ตาดูดาวเท้าติดดิน(แต่ไม่ได้ออกอากาศเพราะเป็นละครเกี่ยวกับทักษิณ) และเกิดแต่ตม กับโฆษณาอีกมากมาย แวะไปทักทายน้องเขาได้ที่ http://flukeverysmart.hi5.com

ส่วนน้องกัน -อรรถพันธ์ พูลสวัสดิ์(นัท)เคยแสดง สลัดตาเดียวกับเด็ก 200 ตา ละคร ฟ้าใหม่ โกมินทร์ ภูติพิศวาส หุบเขากินคน เจ้าพ่อจำเป็น ฯลฯ และโฆษณาอีกหลายชิ้น เขามีเว็บแฟนคลับด้วยนะครับ ที่ http://www.yimwhan.com/board/board.php?user=gunnarukclub

Tags : เฉือน