กรุงเทพธุรกิจ

ad 1

Life Style : Art & Living

วันที่ 9 มกราคม 2554 03:00

Howard Chen เนรมิตฝันเป็นโรงละคร

ภาพประกอบข่าว
TOOLS
  • เนื่องจากผู้ให้บริการเว็บไซต์ด้าน Social Network (Facebook, Twitter) และ Social bookmarking (Digg.com, delicious.com) ไม่รองรับ URL ที่เป็นภาษาไทยเพื่อคลิกกลับมายังเว็บไซด์ได้ ทางกรุงเทพธุรกิจออนไลน์ จึงทำ URL แบบย่อที่เป็นภาษาอังกฤษขึ้น เพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้ใช้งานสามารถส่ง URL ต่างๆ
    ในเว็บ้ให้เพื่อนและสามารถคลิกเพื่อเข้าหน้าเว็บไซต์กรุงเทพธุรกิจ-
    ออนไลน์ ได้ทันที

    คัดลอก URL นี้เเบบย่อhelp

    คัดลอก
  •   ขนาดตัวอักษร
  • พิมพ์ข่าวนี้
  • ส่งต่อให้เพื่อน
คอลัมน์อื่นๆ

เพราะทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเรื่องดนตรีและศิลปะที่เมืองไทย มีอยู่อย่างค่อนข้างจำกัด เราจึงสร้างที่นี่ อยากให้คนมีโอกาสมาใช้บริการตรงนี้

เพราะทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเรื่องดนตรีและศิลปะที่เมืองไทย มีอยู่อย่างค่อนข้างจำกัด เราจึงสร้างที่นี่ อยากให้คนมีโอกาสมาใช้บริการตรงนี้ วันหนึ่งอาจจะมีซูเปอร์สตาร์เกิดจากเวทีนี้ก็เป็นได้

เริ่มต้นจากคอนเสิร์ตการกุศล “ติ๊ก ชีโร่ พบ ไคล์ ดิลลิ่งแฮม” (Tik Shiro Vs Kyle Dillingham) จนมาถึงคอนเสิร์ตของวงอังกฤษอย่าง เดอะ ชาร์ลาทันส์ (The Charlatans) ถึงเวลานี้ หลายคนเริ่มคุ้นๆ ชื่อ นครินทร์ เธียเตอร์ โรงละครแปลงร่างได้ บนถนนศรีนครินทร์ กันบ้างแล้ว

นครินทร์ เธียเตอร์ ลงทุนด้วยเงินของเอกชน เป็นโรงละครบนพื้นที่กึ่งกลางแจ้ง (semi outdoor theatre)  ก่อตั้งขึ้นเพื่อรองรับการนำเสนอผลงานศิลปะหลากหลายรูป ในยุคสมัยที่กรุงเทพมหานคร ยังขาดแคลน “พื้นที่ศิลป์” จำนวนมหาศาล สำหรับสร้างความสุนทรีย์ให้แก่ชีวิตของผู้คน

คุณลักษณะเด่นของที่นี่ คือโครงสร้างที่สามารถดัดแปลงให้เหมาะสมกับการใช้งานหลากหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นการจัดพื้นที่เพื่อแสดงละครเวที คอนเสิร์ต นิทรรศการ แคทวอล์กสำหรับการเดินแฟชั่น ปาร์ตี้ เวิร์คช็อป หรือ สัมมนา ฯลฯ นั่นจึงเป็นที่มาของคำเรียกขานว่า “โรงละครที่แปลงร่างได้” (Theatre that Transform) ตามจินตนาการที่ไม่จำกัดของศิลปิน

บุคคลที่มีส่วนผลักดันให้เกิดโรงละครแห่งนี้ คือ ฮาวเวิร์ด เฉิน (Howard Chen) นักธุรกิจวัย 31 ปี ที่มีประสบการณ์ในแวดวงเครื่องเสียงมานานหลายปี

ฮาวเวิร์ด เกิดที่กรุงไทเป ไต้หวัน เคยศึกษา ณ International School of Bangkok (ISB) ในกรุงเทพฯ จากนั้นไปเรียนต่อด้านบริหารธุรกิจ ณ Oregon State University สหรัฐอเมริกา

วันหนึ่ง หลังจากประสบความสำเร็จด้านธุรกิจเครื่องเสียง ฮาวเวิร์ด เฉิน หันมาทดลองทำโครงการสนุกๆ ที่ว่านี้ ซึ่งยังไม่แน่นอนนักว่า จะไปได้ดีเพียงใด

กว่าจะเป็นโรงละครแห่งนี้ ?

ปีที่แล้ว ผมมีโอกาสทำงานกับ คุณเล็ก (ภัทราวดี มีชูธน) ที่หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ โดยมีส่วนช่วยติดตั้งระบบเครื่องเสียงให้ที่นั่น ใช้เวลาอยู่ราว 2 ปี เป็นโปรเจ็คท์ยาว ไม่ได้ทำอาทิตย์ 2 อาทิตย์จบ ดังนั้น เมื่อมีโอกาสอยู่ที่นั่นนานๆ  จึงได้ชมการแสดงละครกับดนตรีอย่างต่อเนื่อง เห็นสีสันของโชว์และการแสดง เลยคิดว่าน่าสนใจ อยากมีส่วนเกี่ยวข้อง พอคุณเล็กมาที่กรุงเทพ ได้พูดคุยกัน ก็แนะนำผมว่า ทำไมไม่ลองทำโรงละครขึ้นมา แล้วเราสามารถ develop ให้เป็นศูนย์ศิลปะในเมืองไทยได้ด้วย

ไอเดียคุณเล็กค่อนข้างดี ผมจึงตกลงใจ เดิมผมทำธุรกิจส่งออกเครื่องเสียงอยู่แล้ว เมื่อมีพื้นที่ที่สามารถโชว์งานอีเวนท์ต่างๆ เข้ามาที่นี่ พัฒนาให้เป็นพื้นที่ของการสร้างสรรค์ผลงานคงจะดีไม่น้อย

อีกอย่าง ผมชอบเสียงดนตรีเป็นพื้นฐาน ยิ่งเห็นว่าเด็กๆ ไทยไม่มีโอกาส เพราะสภาพแวดล้อมของโรงเรียนจำกัด ถ้าจะไปใช้ข้างนอกก็แพงมาก ถ้าอย่างนี้พวกเขาก็อาจจะไม่มีโอกาสโตเลยใช่ไหม หรือไม่ก็ไม่มีใครไปโปรโมทเขา ทำให้เขาไม่สามารถโตขึ้นได้ หรืออะไรก็ตามที่อยากโชว์ให้สาธารณชนเห็น

ไอเดียของผม คือเปิดรับทุกงาน ผมคิดว่างานที่มีไอเดีย งานดนตรี งานศิลปะ ดัง-ไม่ดัง ไม่เป็นไร โอเค ไม่ได้ไปเก็บเขา ศิลปินก็ได้หรือนักเรียนก็ได้

คือเรื่องการขายตั๋ว ประเทศไทยกับเมืองนอกจะไม่เหมือนกัน ประเทศไทยจำกัดที่ 1,000-2,000 บาท ขายได้เท่าไหร่ หรือขายตั๋วเสร็จแล้ว อาจไม่ได้อะไรเลย อาจช่วยไม่ได้เท่าไหร่ แต่อย่างน้อยสุด เมื่อมีพื้นที่นี้ก็ยังช่วยได้ เราไม่ใช่พื้นที่ใหญ่มาก เดือนหนึ่งๆ มี 30 วัน ก็จำกัดอยู่แล้ว ศิลปินที่ชอบดนตรี ชอบอาร์ต อะไรก็ได้ที่อยากมาที่นี่ ถ้าเขาอยากมา ผมก็ตกลง

ให้อธิบายความหมายของคำว่า Transforming Theatre

คือเธียเตอร์ของเราเป็นเหมือนกล่อง เป็นไอเดียใหม่ของผม ความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะของแต่ละศิลปินจะแตกต่างกัน มีความต้องการแตกต่างกัน เราจึงออกแบบที่นี่ให้เปลี่ยนรูปร่างได้ อยากทำอะไร ก็ทำได้ อยากโชว์ 360 องศาก็ได้ หรือจะเปลี่ยนให้เป็นแบบเอาท์ดอร์ก็ได้ ต้องการเวทีให้อยู่มุมไหน ตรงไหนสามารถทำได้

ก่อนที่จะจัดงาน ทางครีเอทีฟจะมาดูสถานที่ก่อนอยู่แล้ว เราทำให้ตามที่ลูกค้าต้องการ บางทีลูกค้าบอกว่าจะเอาแสง สี เสียง อย่างนี้นะ เราก็ปรับเปลี่ยนให้ได้ สำหรับที่นั่ง ถ้าเป็นเก้าอี้จุได้ 350-450 ที่นั่ง แต่ถ้าเป็นงานคอนเสิร์ตแบบยืนสามารถจุได้ 1,200 คน พื้นที่ใช้สอย 700 ตารางเมตร มีเพดานสูงถึง 12 เมตร มองง่ายๆ จะเป็นพื้นที่ที่ว่างเปล่า ทางเราทำระบบเครื่องเสียงให้ไปแมทช์กับงานได้ แต่ละงานมีความต้องการไม่เหมือนกัน ผมทำลำโพง ผมคิดว่าหากเป็นงานดนตรี ใช้ลำโพงแบบหนึ่ง งานอาร์ตก็ลำโพงอีกแบบหนึ่ง

โดยส่วนตัวคุณ ชื่นชอบงานศิลปะงานดนตรีอยู่แล้ว ?

จริงๆ ผมไม่ค่อยมี Hobby อะไรทำนองนี้เท่าไหร่ ผมทำลำโพง มีบริษัทที่ทำเครื่องเสียง ติดตั้งระบบ ลำโพงที่ขาย จะเป็น Entertainment Business ผมชอบดูคอนเสิร์ต ดูศิลปิน สินค้าที่ทำอยู่ทุกวัน จะมาลงเอยที่นี่ เพราะ Entertainment Business เป็นธุรกิจที่เชื่อมกัน มีเสียง มีแสง มีโชว์

แต่โดยส่วนตัว ผมชื่นชอบแนวเพลงคลาสสิค ป๊อบ แจ๊ส R&B และละครเพลง นักร้องคนโปรด คือ Andrea Bocelli จากอิตาลี และ Jay cho จากไต้หวัน ผมยัง Enjoy กับเพลงเฮฟวี่ เมทัล ส่วนศิลปะกลางๆ ไม่ได้ชอบอะไรมากกว่ากัน

ความหมายของ ศิลปะ ในความคิดของคุณ ?

ศิลปะ อะไรก็เป็นศิลปะได้ ศิลปะคือทุกอย่างที่เราสร้างขึ้นมา อย่างเช่นปากกา เราก็สามารถจินตนาการให้เป็นศิลปะได้ หรือการสร้างบางสิ่งให้เกิดความสุขขึ้นได้ อะไรที่ดีที่อยู่รอบตัวเรา ศิลปะมันค่อนข้างกว้าง ผมคิดว่ามันเป็นศิลปะทั้งหมด

ถึงตอนนี้ ศิลปินที่สนใจติดต่อเข้ามาใช้สถานที่เป็นลักษณะใด ละครเวทีหรือคอนเสิร์ต

ส่วนใหญ่เกี่ยวกับดนตรีมากกว่า พวกคอนเสิร์ตการกุศล เพลย์บ๊อกซ์ ดีเจเป็นอีกประเภทหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีคอนเสิร์ตวงอังกฤษ หรือวงเฮฟวี่ เมทัล จากอเมริกา

พูดง่ายๆ โชว์ทุกอย่างลงที่นี่ได้หมดเลย หาแง่มุมที่เกื้อกูลกัน บางส่วนเราทำได้ เขาทำไม่ได้ บางส่วนเราทำได้ เขาทำไม่ได้ เราไม่จำกัดว่าเวทีของเราต้องอยู่หน้า หรืออยู่ข้างหลัง โรงละครของเราเป็นได้มากกว่าที่คิด

จากประสบการณ์ทำโรงละครครั้งแรก คิดอย่างไรกับธุรกิจนี้ในเมืองไทย

ผมคิดว่าจะทำให้ดีที่สุด ทำได้ก็ทำ อาจจะขาดทุนหมดเลย แต่เรายังมีธุรกิจที่มาซัพพอร์ต ไม่ได้คิดว่าอีก 5 ปี เราจะทำได้นานแค่ไหน ตอนนี้เราอยู่ตรงไหน มี resource เท่าไหร่ ทำได้เท่าไหร่ก็ทำไป วันต่อวัน

ปีนี้จะมีไอเดียอย่างไร ผมเองอยากจะไปเรื่อยๆ แต่ว่าเป้าหมายสุดท้ายคือ ถ้ามีโอกาสอยากสร้างให้คล้ายๆ สถานที่นี้ แต่ว่ามีขนาดใหญ่กว่า เพราะตรงนี้มีแค่ที่เดียว และเป็นระดับ Medium หรือ Small ผมอยากได้มากกว่านี้ อันนี้เป็นงานแรก ทำไปเรื่อยๆ ก็จะได้เรียนรู้ไปด้วย

เป้าหมายตอนนี้ ผมอยากทำให้ดีที่สุด ทำได้-ไม่ได้ ถ้ามีเป้าหมายก็จะทำได้ ให้ศิลปินที่เมืองไทยมีพื้นที่แสดงงาน ถ้าจะมีงานอะไรที่อยากมาทำกิจกรรมที่นี่ เพราะทางเราเปิดประตูอยู่แล้ว ไม่กลัวว่าจะมา แต่กลัวว่าจะไม่มามากกว่า

อยากทราบถึงโครงการในปี 2011

ตอนนี้เรากำลังประชุมกันอยู่ เราจะมี Art Exhibition น่าจะอยู่ที่ประมาณเดือนมกราคมนี้ เราจะเล็งไปที่นักศึกษามหาวิทยาลัย เป็นนักเรียนกลุ่มใหญ่  ไม่ได้จำกัดว่าสถาบันไหน ตอนนี้ยังคิดคอนเซ็พท์อยู่ ว่าเราจะทำอย่างไร จะมีกี่ประเภทการแสดง จะเชิญเข้ามาพูดคุย ว่ามีกลุ่มไหนบ้างที่สนใจ ตอนนี้คุยกับอาจารย์จากธรรมศาสตร์ อาจจะเป็นคณะดนตรี คณะการแสดงของธรรมศาสตร์ มีการแสดงละครเวที

กิจกรรม ไม่ได้มีเฉพาะดนตรีอย่างเดียว แต่เป็นเรื่องของศิลปะโดยภาพรวม เราแบ่งเป็น Department ต่างๆ เช่น Music Department , Art Department

ใจผมอยากให้เด็กๆ เยาวชน มาแสดงที่นี่ เพราะเขาไม่ค่อยมีโอกาส ไม่มีพื้นที่เปิดกว้างในเรื่องนี้นัก เราจะ Develop ให้มีโอกาสนั้นๆ เราตั้งใจโปรโมทศิลปินไทย ไม่ใช่ศิลปินจากเมืองนอก

คุณใช้เงินลงทุนมากแค่ไหน เมื่อไหร่จะคืนทุน

ในเรื่องการลงทุน เราไม่ได้ถึงการคืนทุนว่าเมื่อไหร่ ถ้าไม่คิดเรื่องสถานที่ ก็ใช้เงินไปประมาณ 20-25 ล้านบาท ผมเคยบอกแล้วว่า อันนี้ผมทำ ถ้าคนอื่นทำจะแพงกว่านี้ ไม่ได้คิดเรื่องเงินทุนจะกลับคืนมา ทำได้ก็ทำ ขอให้แค่ตั้งโปรแกรมดีๆ ขึ้นมา

ถ้าคิดแบบธุรกิจ คงไม่สามารถซัพพอร์ตได้ ที่นั่ง 600 ตัว ค่าบัตรคนละ 1,000 บาท เดือนหนึ่งมี 30 วันก็ยังหาเงินไม่พอ ไม่มีโอกาส วันที่ใช้ได้ก็จำกัดอยู่แล้ว ยังไม่ได้รวมค่าใช้จ่ายอย่างอื่น  พวกแบ็คสเตจ แล้วจะเอารีเทิร์นกลับมาเมื่อไหร่ ผมคิดว่ามันยาก แต่ไม่ใช่ว่าลงทุนแล้วมันหายไป

ความหวังความฝันที่เกี่ยวข้องกับโรงละครแห่งนี้ ?

เพราะทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของดนตรี และศิลปะที่เมืองไทย มีอยู่อย่างค่อนข้างจำกัด เราจึงสร้างที่นี่ อยากให้คนมีโอกาสมาใช้บริการตรงนี้ วันหนึ่งอาจจะมีซูเปอร์สตาร์เกิดจากเวทีนี้ก็เป็นได้

ผมหวังว่าเราทุกคนน่าจะมีส่วนในการซัพพอร์ตดนตรี ศิลปะ ผมไปหัวหินค่อนข้างบ่อย ได้แรงบันดาลใจจากคุณเล็ก ภัทราวดี มีชูธน ผู้ก่อตั้งภัทราวดีเธียเตอร์ วิกหัวหิน และโรงละครชุมชนอีกหลายแห่ง ท่านเป็นศิลปินที่โดดเด่นด้วยพรสวรรค์ชั้นเลิศทางด้านศิลปะการแสดง  ยังเป็นผู้นำงานศิลปะการแสดงในประเทศไทยไปสู่สากลด้วย

เนื่องจากเราเป็นเอกชน แรงของเราก็จำกัด แต่โชคดีที่ว่าธุรกิจหลักของผมค่อนข้างดี ก็พยายามทำตรงนี้ให้ไปได้พร้อมกัน.

Tags : นครินทร์ เธียเตอร์

Adsense

advertisement

advertisement

advertisement