กรุงเทพธุรกิจ

จากลูกสาวเจ้าของร้านขายอุปกรณ์กอล์ฟในสนามไดรฟ์ “โม-โมรียาและเม-เอรียา จุฑานุกาล” มุ่งมั่นจนกลายเป็นเยาวชนนักกอล์ฟไทยชื่อก้องโลก

          จากลูกสาวเจ้าของร้านขายอุปกรณ์กอล์ฟในสนามไดรฟ์  “โม-โมรียาและเม-เอรียา จุฑานุกาล” มุ่งมั่นจนกลายเป็นเยาวชนนักกอล์ฟไทยชื่อก้องโลก เพราะมันคือชีวิตของพวกเธอไปซะแล้ว

          โม-นักกอล์ฟผู้พี่ คว้าแชมป์รายการวินน์ กริพส์ ฮีเธอร์ ฟารร์ คลาสสิก และรายการสก๊อตต์ โรเบิร์ตสันเมมโมเรียล ส่วน เม-นักกอล์ฟผู้น้องสามารถคว้าแชมป์ในรายการของสมาคมอเมริกัน จูเนียร์ กอล์ฟ (AJGA) และสมาคมกอล์ฟแห่งสหรัฐอเมริกา (USGA) รวมกันถึง 3 รายการ ประกอบด้วย โรเล็กซ์ เกิร์ล จูเนียร์ แชมเปียนส์ชิพ รายการยูเอส เกิร์ล จูเนียร์ แชมเปียนส์ชิพ และรายการจูเนียร์ พีจีเอ แชมเปียนส์ชิพ 

         พวกเธอจะมาพูดคุยถึงจุดเริ่มต้นในกีฬากอล์ฟจนสามารถอยู่แถวหน้าของกอล์ฟเยาวชนโลก ไปจนถึงชีวิตประจำวัน กำลังใจ และความใฝ่ฝัน

สนุกๆ มุ่งสู่จริงจัง

        โมเริ่มเล่าก่อนว่า  เพราะพ่อเล่นกอล์ฟอยู่แล้ว และชอบมากจนถึงขั้นเปลี่ยนงาน มาเปิดร้านโปรช็อปในสนามไดรฟ์กอล์ฟ พอเราเห็นพ่อเล่นก็อยากเล่นบ้าง ตอนนั้นโม 7 ขวบ เม 5 ขวบกว่า ต้องอยู่ที่ร้านทุกวัน ก็ไม่มีอะไรเล่น เอาไม้กอล์ฟ ลูกกอล์ฟมาเขี่ยเล่น

         "ตอนนั้น เล่นแก้เบื่อ เอาสนุกเฉย ๆ จนเล่นมาเรื่อย ๆ ปีหนึ่งถึงจะเริ่มแข่งจริง ตอนนั้นแข่งทัวร์นาเมนท์รายการเล็ก ๆ เพราะเพื่อนชวน ก็เลยไปตามเพื่อน แข่งสนุก ๆ ไม่ได้หวังจะชนะ แต่ก็มาเริ่มเอาจริงตอนที่เริ่มแข่งที่สหรัฐ ตอนนั้นเห็นคนอื่นชนะกันไปหมด ชนะเรื่อย ๆ โดยที่เราไม่ได้รางวัล ไม่ชนะ ก็เลยอยากชนะบ้าง

          และเมื่อคิดจะเอาจริงเอาจัง จุดสำคัญที่ขาดไม่ได้ของกีฬาประเภทนี้คือ โค้ชหรือโปรกอล์ฟที่มาช่วย น้องเม ขออาสาเล่าว่าจะช่วยกันเลือก พร้อมกับพ่อแม่ และพี่ ๆ แต่เวลาเลือกโปร พวกเธอไม่ได้ดูจากผลงานหรือประสบการณ์ ต้องลองเรียนดูก่อนว่าสไตล์การสอนเข้ากับเธอทั้งคู่ได้หรือไม่ บวกกับความชอบด้วย เพราะถ้าชอบ การเรียนการสอนก็จะลื่นไหล และแม้จะเรียนด้วยกัน ซ้อมด้วยกัน แต่จะไม่ดูวงสวิงให้กัน เพราะวงสวิงของแต่ละคนจะมีเอกลักษณ์และไม่เหมือนกัน ไม่สามารถแก้ให้กันได้

          "เราจะดูกันเองว่ามีปัญหาอะไร และจะแก้อย่างไร แล้วมาช่วยกันดูว่า ที่ปรับแก้ดีหรือยัง หรือไม่ก็ปรึกษากันเรื่องเกมแต่ละสนามมากกว่า เพราะกอล์ฟเป็นกีฬาที่ท้าทาย จำเป็นต้องพัฒนาฝีมือตัวเองตลอดเวลา เพราะเราไม่ได้เล่นในสนามผืนเดิม ขนาดหรือแบบเดิม เหมือนกันทุกครั้ง แต่ละครั้งที่แข่ง เราจะต้องดูรายละเอียดของสนาม ลม และสิ่งแวดล้อมต่าง ๆ ในเวลานั้น เล่นและวางแผนไปพร้อมๆ กัน" พี่สาว กล่าว

          เม เล่าต่อว่าเสน่ห์ของกอล์ฟอยู่ที่สนามแต่ละแห่งเป็นโจทย์ที่มีค่าและท้าทายผู้เล่นอย่างมาก แต่ละสนามต่างกันทั้งรูปแบบและขนาดความใหญ่ของสนามทำให้เราต้องฝึกฝนตัวเอง เพื่อเตรียมความพร้อมในการลงสนามแข่งอยู่เสมอ เพราะแพ้ชนะบางครั้งแม้ซ้อมมาดีแค่ไหน แต่มาเจอพื้นที่ยากๆ แค่คะแนนเดียวก็มีผลให้รางวัลเปลี่ยนแปลง  ทำให้เรียนรู้ว่าอะไรดี อะไรด้อย และไม่ใช่แค่ประสบการณ์ แต่เป็นการพัฒนาตัวเอง เสริมในจุดที่เราเด่น พัฒนาในจุดที่เราด้อย เป็นการพัฒนาตัวเองตลอดเวลา

          แล้วโมก็เสริมว่า กอล์ฟยังทำให้พวกเธอเรียนรู้ที่จะรับผิดชอบ เพราะการเล่นกีฬา เป็นสิ่งที่ดีกับทั้งร่างกายและจิตใจ เพิ่มประสบการณ์ให้เราใช้ความคิดวิเคราะห์

          และเมื่อขอให้เล่าถึงการแข่งขันครั้งที่ประทับใจ เม รีบบอกว่า มันคือแมทช์ที่โรดไอซ์แลนด์ ที่ก่อนแข่ง พายุเข้าพอดี ทำให้เราไม่ได้ซ้อมเลย ถึงเวลาแข่งก็ลงสนาม แข่งเลย จากที่ปกติต้องลงซ้อมดูลักษณะของสนามแข่ง ดูปัจจัยต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง แต่วันนั้นต้องเล่น และวางแผน แก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปพร้อม ๆ กับต้องเล่นอย่างระมัดระวัง ต้องรอบคอบกับทุกก้าว แต่ผลการแข่งขันของแมทช์นี้ที่ออกมาก็เรียกว่าดี

วัยรุ่นกับการสูญเสีย 

          เมื่อถามว่า พวกเธอแบ่งเวลากันอย่างไร เมทำหน้าเครียดเล็กน้อย แล้วตอบว่าพยายามไม่ทิ้งการเรียน  เพราะเชื่อว่าอย่างไรการเรียนก็ยังสำคัญ ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเน้นไปที่กอล์ฟ แต่ทุกครั้งที่อยู่เมืองไทยก็จะพยายามไปเรียนทุกวัน จริงๆ หลายปีก่อนพ่อจะให้ลาออก แล้วเรียนหนังสือที่บ้านแบบ Home School เพราะต้องซ้อมหนัก แทบจะไม่มีเวลาไปเรียน แต่โชคดีที่ทางโรงเรียนเข้าใจและสนับสนุน อนุญาตให้เรียนครึ่งวัน เมื่อถึงช่วงใกล้สอบก็จัดสอนพิเศษให้ 

          ส่วนชีวิตวัยรุ่นกับเพื่อนๆ รุ่นเดียวกัน โม บอกว่าเพื่อน ๆ ก็เข้าใจ เวลาไปเรียนก็คุย เฮฮาปกติ กับชีวิตวัยรุ่นก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะเธอเล่นกอล์ฟมาตั้งแต่เด็ก ไม่ชอบชอปปิง หรือเที่ยวเล่นอยู่แล้ว เวลาแต่ละวัน แค่เรียน เล่นกอล์ฟ ออกกำลังกายก็หมดวันแล้ว เธอพูดต่อว่า จำได้ว่าเคยไปสยามสองครั้งในชีวิตนี้ ด้วยความอยากรู้ที่สยามมีอะไร เห็นเพื่อนเขาไปกัน

          "ไม่เสียใจนะ เพราะเราไม่ได้ไปสัมผัสอยู่แล้วก็เลยไม่รู้ว่าความเสียดายหรือเสียใจที่ไม่ได้ทำมันเป็นอย่างไร จริง ๆ อยากเที่ยวกับเพื่อนเหมือนกันนะ แต่เรารู้ตัวเองว่า เราชอบอะไร มีความฝันอะไร และต้องทำอะไรเพื่อไปให้ถึงฝัน เราก็ต้องทำให้ได้ และสนุกไปกับมัน" โมพูดไปพลาง ส่ายหน้าปฏิเสธเต็มที่

          นั่นแปลว่า หากย้อนเวลาไปได้ พวกเธอก็ยังคงจะเล่นกอล์ฟอยู่ดี และจะตั้งใจทำให้ดีกว่านี้ จะตั้งใจซ้อมและตั้งใจแข่งในทุกรายการอย่างเต็มความสามารถ

          "สิบปีที่เล่นกอล์ฟ เรียนรู้เพิ่มขึ้นไปทีละนิด ทั้งวิธีเล่นและเทคนิค รวมถึงรายละเอียดเชิงลึกที่จำเป็นต้องใช้ เพราะมีแค่เทคนิคอย่างเดียวเล่นไม่ได้ หลายคนเทคนิคดี แต่ทำคะแนนไม่ได้ ในขณะที่เราเอง อาศัยประสบการณ์ เพราะการแข่งขันทุกครั้ง การได้เล่นสนามในหลากหลายรูปแบบ ทุกการแข่งขัน ถือเป็นบทเรียนที่เราเก็บเกี่ยวประสบการณ์มาใช้ได้ในอนาคต" น้องเม กล่าวทิ้งท้าย

Tags : โม-โมรียา • เม-เอรียา จุฑานุกาล • กอล์ฟ