กรุงเทพธุรกิจ

ขอนำประเด็นเงินได้พึงประเมินประเภทที่ 3 และการยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับเงินได้ดังกล่าวมาปุจฉา - วิสัชนา ดังนี้

ปุจฉา ขอให้ช่วยจำแนกเงินได้พึงประเมินประเภทที่ 3 ตามบทบัญญัติมาตรา 40 (3) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งบัญญัติว่า “ค่าแห่งกู๊ดวิลล์ ค่าแห่งลิขสิทธิ์ หรือสิทธิอย่างอื่น  เงินปี  หรือเงินได้มี ลักษณะเป็นเงินรายปีอันได้มาจากพินัยกรรม นิติกรรมอย่างอื่น หรือคำพิพากษาของศาล” ให้ชัดเจนด้วย 

วิสัชนา จากบทบัญญัติดังกล่าวอาจแยกพิจารณาได้ดังนี้
 1. ผู้มีเงินได้พึงประเมินประเภทที่ 3 แบ่งเป็น
         (1) ผู้มีเงินได้ที่เป็นค่าแห่งกู๊ดวิลล์ อาทิ นักกีฬาอาชีพเมื่อมีการย้ายสังกัด ผู้มีความสามารถเฉพาะด้าน เช่น ผู้เป็นหุ้นส่วนในห้างหุ้นส่วนที่ลงแรงหรือลงความรู้ความสามารถแทนเงินหรือทรัพย์สิน
         (2) ผู้มีเงินได้ที่เป็นค่าแห่งลิขสิทธิ์ อาทิ นักเขียน นักประพันธ์ ผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ที่ตกทอดมาโดยทางมรดกหรือจากการให้โดยเสน่หา
         (3) ผู้มีเงินได้ที่เป็นค่าแห่งสิทธิ์อย่างอื่น อาทิ ผู้เป็นเจ้าทางภาระจำยอม
         (4) ผู้มีเงินได้ที่เป็นเงินปี อาทิ พระบรมวงศานุวงศ์ตั้งแต่ชั้นพระองค์เจ้าขึ้นไป
         (5) ผู้มีเงินได้ที่เป็นเงินรายปีอันได้มาจากพินัยกรรม นิติกรรมอย่างอื่น หรือคำพิพากษาของศาล อาทิ ผู้รับมรดกซึ่งได้รับเงินได้เป็นรายปีจากพินัยกรรม หรือผู้รับเงินได้ค่าเลี้ยงดูเป็นรายปีเนื่องจากการหย่า ไม่ว่าจะโดยการตกลงหรือคำพิพากษาของศาล

2. โดยทั่วไปค่าแห่งลิขสิทธิ์หรือสิทธิอย่างอื่น เช่น เงินได้จากการโอนสิทธิการเช่า ลิขสิทธิ์ ประทานบัตรเหมืองแร่ ถือเป็นเงินได้ประเภทที่ 3 แต่ถ้าการได้มาซึ่งลิขสิทธิ์ดังกล่าวผู้มีเงินได้มีต้นทุนหรือค่าใช้จ่ายมาก (เงินได้ประเภทที่ 3 เฉพาะค่าแห่งลิขสิทธิ์ ยอมให้หักค่าใช้จ่ายเป็นการเหมาร้อยละ 40 แต่ไม่เกิน 60,000 บาท สำหรับเงินได้ประเภทที่ 3 อย่างอื่นไม่ยอมให้หักค่าใช้จ่ายใดๆ) ในทางปฏิบัติอนุโลมให้ถือเป็นเงินได้ตามมาตรา 40 (8) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งจะทำให้ผู้มีเงินได้สามารถหักค่าใช้จ่ายตามความจำเป็นและสมควรได้ เช่น

         (1) บริษัทฯ เซ้งสิทธิการเช่าร้านค้าในศูนย์การค้าจากนาย ก.  โดยบริษัทฯ ต้องจ่ายค่าตอบแทนในการเซ้งสิทธิการเช่าแล้วแลกเปลี่ยนสัญญา โดยบริษัทฯ  เป็นผู้เช่าจากศูนย์การค้าแทน เช่นนี้เงินได้จากการโอนสิทธิการเช่าถือเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (8) แห่งประมวลรัษฎากร  บริษัทฯ ไม่มีหน้าที่ ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย (หนังสือกรมสรรพากรที่ กค 0802/4769 ลงวันที่ 15 มีนาคม 2536)

         (2) นาย ข. ได้รับค่าตอบแทนจากการจดทะเบียนภาระจำยอมในที่ดินของตน  จากบุคคลอื่นเป็นเงิน 500,000 บาท  เช่นนี้ถือว่านาย ข. ได้รับเงินได้ตามมาตรา  40 (3) แห่งประมวลรัษฎากร ค่าแห่งสิทธิอย่างอื่น
 ปุจฉา รายการเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (3) แห่งประมวลรัษฎากร ที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องนำไปรวมคำนวณ เพื่อเสียภาษีเงินได้มีอย่างไรบ้าง

 วิสัชนา เงินได้พึงประเมินประเภทที่ 3 มีรายการยกเว้นเงินได้ดังนี้
 1. เงินปี ที่ได้รับเนื่องจากการอุปการะโดยหน้าที่ธรรมจรรยา หรือได้จากการรับมรดก หรือได้รับตามพินัยกรรม (มาตรา 42 (10) แห่งประมวลรัษฎากร)

2. เงินค่าใช้จ่ายในพระองค์ที่ได้รับจากทางราชการ และเงินปีที่ทางราชการจ่ายให้ตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจ่ายเงินเดือน เงินปี บำเหน็จ บำนาญ และเงินอื่นในลักษณะทำนองเดียวกัน (กฎกระทรวง ฉบับที่ 126 ข้อ 2 (27) ใช้บังคับสำหรับเงินได้ตั้งแต่ปี 2531 เป็นต้นไป)

3. เงินได้พึงประเมินเท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อหน่วยลงทุนในกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ในอัตราไม่เกินร้อยละ 15 ของเงินได้ ทั้งนี้ จะต้องมีจำนวนไม่เกิน 500,000 บาท สำหรับปีภาษี 2551 เป็นต้นไป เช่นเดียวกับเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (1) - (3) ข้างต้น (กฎกระทรวง (ฉบับที่ 126) ข้อ 2(55))

4. เงินได้พึงประเมินเท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อหน่วยลงทุนในกองทุนรวมหุ้นระยะยาวตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ได้มีการจดทะเบียนกองทรัพย์สินเป็นกองทุนรวมภายในวันที่ 30 มิถุนายน 2550 ในอัตราไม่เกินร้อยละ 15 ของเงินได้พึงประเมิน ทั้งนี้ เฉพาะส่วนที่ไม่เกิน 500,000 บาท สำหรับปีภาษี 2551 เป็นต้นไป เช่นเดียวกับเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (1) - (3) ข้างต้น (กฎกระทรวง (ฉบับที่ 126) ข้อ 2 (66))

5. เงินได้พึงประเมินที่ผู้มีเงินได้ซึ่งเป็นผู้อยู่ในประเทศไทยและมีอายุไม่ต่ำกว่า 65 ปีบริบูรณ์ในปีภาษีได้รับ เฉพาะส่วนที่ไม่เกิน 190,000 บาทในปีภาษีนั้น เช่นเดียวกับเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (1) - (3) ข้างต้น (กฎกระทรวง (ฉบับที่ 126) ข้อ 2 (72))

6. ค่าแห่งกู๊ดวิลล์ ค่าแห่งลิขสิทธิ์ หรือสิทธิอย่างอื่นที่ได้รับจากผู้ได้รับการส่งเสริมการลงทุนตามที่ได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องรวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้มีกำหนดเวลา 3 - 8 ปีนับแต่วันที่ผู้ได้รับการส่งเสริมการลงทุนเริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริมการลงทุน ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ และวิธีการที่คณะกรรมการกำหนด (มาตรา 33 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ.2520)

 

 

Tags : เงินได้พึงประเมิน