กรุงเทพธุรกิจ

“ แม้การลงทุนผ่านกองทุนรวมจะเป็นการลงทุนผ่านมืออาชีพก็ตาม แต่ผู้ลงทุนก็ทิ้งไม่ได้ควรจะต้องมีการติดตามการลงทุนของตัวเองด้วยเช่นกัน

อะไรที่เรารู้สึกว่ากองทุนไม่ค่อยเพอร์ฟอร์มเท่าไรก็อาจจะสับเปลี่ยนกองทุนบ้าง ”

****
หญิงเก่งเปี่ยมด้วยความสามารถระดับคุณภาพคนหนึ่งของแวดวงตลาดทุนไทยที่ข้ามฝากมาจากฝั่งตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเพื่อมาดูแลเรื่องเงินลงทุนเพื่อเกษียณอายุให้กับสมาชิกกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (กบข.) กว่า 1.16 ล้านคน

ปัจจุบัน “ โสภาวดี เลิศมนัสชัย ” เลขาธิการคณะกรรมการ กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (กบข.) ดูแลเม็ดเงินลงทุนของสมาชิกมูลค่ากว่า 3.56 แสนล้านบาท เพื่อประโยชน์ของสมาชิกทุกคน วันนี้เธอจะมาแบ่งปันแง่มุมอีกหนึ่งด้านในการบริหารเงินลงทุนส่วนตัวให้ฟังกัน

โสภาวดี เล่าให้ฟังว่า ตัวเองเป็นคนที่ไม่ได้มีการวางแผนการเงินที่ชัดเจนแต่โดยนิสัยแล้วก็เป็นคนที่ไม่ได้ใช้จ่ายฟุ่มเฟือยอยู่แล้วจึงพยายามจะออมในลักษณะที่เป็นการบังคับตัวเองมาตั้งแต่เริ่มต้นชีวิตการทำงานเลย เช่น เป็นสมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์ หรือกองทุนสำรองเลี้ยงชีพเขาให้หัก 10% เราก็ให้หักเพิ่มไปเลย 15% การออมลักษณะนี้มีความรู้สึกว่าสะดวกสุดช่วยให้เราไม่ต้องลืม ไม่ต้องมานั่งบริหารเพราะใช้วิธีหักจากเงินเดือนไปเลย ช่วงหลังเมื่อมีกองทุนประหยัดภาษีเกิดขึ้นก็หันมาใช้ประโยชน์ทางภาษีผ่านกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ (RMF) และ กองทุนรวมหุ้นระยะยาว (LTF) เต็มสิทธิที่สามารถลงทุนได้ จะใช้การบังคับออมในลักษณะนี้เป็นหลักมากกว่าส่วนเงินที่ถูกหักไปนั้นก็จะปล่อยให้เขาบริหารไปเลยทั้งสหกรณ์ออมทรัพย์และกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ

“ เก็บเงินลักษณะนี้มาตั้งแต่เริ่มต้นทำงาน เพราะตัวเองเป็นคนคิดง่ายๆ คือเราไม่ต้องไปนั่งคิดว่าจะต้องเอาเงินไปทำอะไร การหักเงินไปจากเงินเดือนเลยจึงเป็นเรื่องที่ดีพอถึงปลายปีรู้สึกดีเมื่อเห็นตัวเลขยอดเงินที่ถูกหักไปออมนั้นเพิ่มขึ้น ถ้าคนมีเวลาน้อย การบังคับออมแบบนี้ก็ช่วยได้  ไม่ต้องไปเสียเวลาบริหารจัดการ  เก็บลักษณะนี้พอมารวบรวมดูก็ได้เป็นกอบเป็นกำเช่นเดียวกัน เพราะเราสะสมไปอาจจะไม่เยอะแต่นานเข้าก็เป็นเงินที่มากได้เหมือนกัน ”

นอกจากนี้ยังมีการลงทุนอื่นโดยส่วนใหญ่จะเป็นการลงทุนผ่านกองทุนรวมเป็นหลัก เพราะด้วยตำแหน่งหน้าที่สมัยที่ยังอยู่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยนั้นก็มีโอกาสทำงานที่เกี่ยวข้องกับกองทุนรวมอยู่เป็นประจำ จึงมีโอกาสลงทุนในกองทุนรวมเกือบจะครบทุก บลจ.ทีเดียว ซึ่งส่วนใหญ่ประมาณ 70% จะเป็นการลงทุนผ่านกองทุนตราสารตลาดเงินและกองทุนตราสารหนี้ อีก 15 % เป็นกองทุนหุ้น มีการลงทุนในต่างประเทศประมาณ 10% และเป็นเงินฝากออมทรัพย์เพื่อใช้เป็นสภาพคล่องอีกประมาณ 5%

อย่างไรก็ตาม โสภาวดี ยอมรับว่า การที่ลงทุนกับกองทุนหุ้นหลาย บลจ.เกินไปบางครั้งก็ทำให้มีความยุ่งยากและวุ่นวายในเรื่องของการติดตามการลงทุนและการรวบรวมเอกสารการลงทุนต่างๆ เช่นกัน ปัจจุบันเมื่อมาร่วมงานกับกบข. แล้วจึงตัดสินใจจ้าง “ กองทุนส่วนบุคคล ” มาช่วยดูแลเรื่องเงินลงทุนให้ในบางส่วนให้เขามาช่วยดูแลทำบัญชีให้ ทำให้เราเห็นภาพชัดขึ้นว่าเงินลงทุนที่กระจัดกระจายในอดีตนั้นอยู่ที่ไหนบ้างทำให้มองเห็นภาพการลงทุนของตัวเองได้ชัดขึ้น

สำหรับใครที่ไม่มีเวลากองทุนส่วนบุคคลก็ดีเขาจะช่วยมาดูแลในเรื่องการลงทุนให้ได้ แล้วปรับสัดส่วนการลงทุนให้เหมาะสมกับความต้องการของเราด้วย แต่ตอนนี้กองทุนส่วนบุคคลก็ยังไม่ได้เปลี่ยนแปลงสัดส่วนการลงทุนไปจากเดิมมากนัก แต่ตอนนี้เริ่มกลับมาดูอีกครั้งว่าที่ลงทุนกระจายไปหลายสิบ บลจ. อาจจะต้องมานั่งจัดอย่างไร ไม่ให้เงินลงทุนกระจัดกระจายมากเพราะเสียเวลาดูเหมือนเบี้ยหัวแตกที่เราต้องคอยติดตามดู อาจจะจัดพอร์ตใหม่ให้ไม่ต้องกระจายหลาย บลจ.นัก โดยตั้งเป้าหมายของผลตอบแทนไว้เฉลี่ยประมาณ 5-6% ให้สามารถเอาชนะเงินเฟ้อในระยะยาวได้เป็นสำคัญ

 “ แม้ว่าการลงทุนผ่านกองทุนรวมจะเป็นการลงทุนผ่านมืออาชีพก็ตาม แต่ผู้ลงทุนก็ทิ้งไม่ได้ควรจะต้องมีการติดตามการลงทุนของตัวเองด้วยเช่นกัน อะไรที่เรารู้สึกว่ากองทุนไม่ค่อยเพอร์ฟอร์มเท่าไรก็อาจจะสับเปลี่ยนกองทุนบ้าง ”
 โดยการติดตามการลงทุนในกองทุนรวมน่าจะเป็นการมองแนวโน้มมากกว่าไม่ได้ไปดูหุ้นรายตัวแต่มองภาพตลาดใหญ่มากกว่า ถ้าในจังหวะที่หุ้นดีถ้าเราสามารถอ่านภาวะได้ออกก็อาจจะปรับเพิ่มสัดส่วนการลงทุนในหุ้นให้มากขึ้นได้ หรือปีหน้ามีความผันผวนจะปรับลดสัดส่วนการลงทุนในหุ้นลงดีมั้ย เป็นต้น ปีหนึ่งอาจจะปรับสัก 1 - 2 ครั้ง นักลงทุนควรจะมีเวลาติดตามตลาดและการลงทุนของตัวเองบ้างดีกว่าปล่อยทิ้งไว้เลยโดยไม่ทำอะไร หรือวัยเราเปลี่ยนไปก็ควรจะต้องปรับสัดส่วนการลงทุนให้เหมาะสมกับวัยเราด้วย เช่น ตอนอายุน้อยเคยลงทุนในกองหุ้นเยอะ แต่เมื่ออายุมากขึ้นก็ควรปรับลดสัดส่วนตรงนี้ลงให้เหมาะสมกับวัยที่เปลี่ยนไปด้วย เป็นต้น

ถ้าทุกคนเริ่มต้นวางแผนการเงินได้ตั้งแต่เริ่มต้นมีรายได้จะเป็นการดีที่สุด ต้องรู้จักวางแผนว่าในแต่ละช่วงชีวิตมีเป้าหมายอะไรที่สำคัญ ในช่วงชีวิตไหนเราจะมีอะไร เมื่อไรเราจะมีบ้าน จะซื้อรถ จะศึกษาต่อ การศึกษาบุตร ถ้าทำได้จะเป็นเรื่องที่ดีมาก ถ้าไม่มีเวลาก็ใช้มืออาชีพมาช่วยดูแลการลงทุนให้เรา ถ้าทำแบบนี้ได้ชีวิตจะได้ไม่สะดุด ยิ่งคิดเร็ว ยิ่งมีระยะเวลาลงทุนนาน มีโอกาสสะสมความมั่งคั่งมากขึ้นไปด้วย

Tags : โสภาวดี เลิศมนัสชัย