กรุงเทพธุรกิจ

ชีวิตส่วนตัวเป็นคนประหยัดเป็นทุนเดิม ตอนเป็นหนี้ไม่มีอารมณ์จะไปชอปปิง มุ่งมั่น ใจเย็น อดทน ต้องอาศัยทุกอย่าง คิดแต่ว่าต้องปลดหนี้ให้ได้

เธอคือผู้หญิงที่ใบหน้าโรยไว้ด้วยรอยยิ้ม แต่กว่าจะมาถึงวันนี้ "วิภาวรรณ เหล่าธนาสิน" กรรมการผู้จัดการ เดอะ ทับแขก กระบี่ บูทีค รีสอร์ท พาชีวิตฝ่าฟันและผ่านความยากลำบากมาไม่น้อย  

"โรงแรมทับแขกเปิดมา 5 ปีแล้ว  เริ่มแรกก็ขาดทุนเลย  พอเปิดได้ไม่นานก็เจอสึนามิ โชคดีที่เราเสียหายไม่มาก  ก็อยู่ในภาวะที่ลำบากมาตลอด เราผ่านวิกฤติมาหลายระลอก พอมาเจอวิกฤติเศรษฐกิจรอบนี้บวกกับเหตุการณ์ปิดสนามบินตอนปลายปีก็เลยเฉยๆ เราอยู่กับความยากจนมาตลอด ภูมิต้านทานในการรับมือกับวิกฤติเราจะมีมากหน่อย  โรงแรมของเราอยู่กันอย่างประหยัดอยู่แล้ว  ก็เลยอยู่เหมือนเดิม"

 อุปสรรคที่ดาหน้าเข้ามาหาเธอในช่วงเริ่มต้นทำโรงแรม ทำให้บางครั้งขาดเงินทุนหมุนเวียน เมื่อชักหน้าไม่ถึงหลัง หรือบางครั้งต้องซื้อของเข้าโรงแรม  ในที่สุดเธอจึงหันไปใช้บัตรเครดิตเป็นแหล่งหมุนเงิน   จากบัตรที่หนึ่งจนในกระเป๋าสตางค์เต็มไปด้วยบัตรเครดิตทั้งหมด 8 ใบ ด้วยมูลหนี้ที่ค่อยๆ พอกพูนขึ้นไปเกือบถึง 2 ล้านบาท

 "เมื่อ 5 ปีก่อน มีหนี้บัตรเครดิตเกือบ 2 ล้าน  มีบัตรเกือบทุกยี่ห้อและใช้เต็มวงเงินหมดทุกใบ  เท่านั้นยังไม่พอ ยังกู้เงินด่วนอีกด้วย  ตอนนั้นเรียกว่าใช้บัตรเครดิตเป็นที่หมุนเวียน ลำบากมาก แต่ก่อนไม่มีเงินเก็บเลย เปิดโรงแรมปีแรกรายได้ไม่พอ  ตัวเองก็มีเงินเดือนก้อนหนึ่ง  พอมันเยอะมากเข้า ดอกเบี้ยก็แพงประมาณ 20% ก็คิดว่า ไม่ไหวแล้ว ก็ตั้งปณิธานเลยว่าจะปลดหนี้บัตรเครดิต "

 จะปลดหนี้ให้ได้!!!  นั่นเป็นเสียงประกาศก้องของเธอ  ว่าจะไม่ยอมใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับหนี้อีกต่อไป  ช่วงปลายปี 2546 วิภาวรรณจึงเริ่มต้นสะสางหนี้อย่างมุ่งมั่นและอดทน  

 "ตอนนั้นไม่ใช้จ่ายอะไรเลย พยายามไม่สร้างหนี้เพิ่ม ใช้บัตรเครดิตซื้อก็จริงแต่จ่ายเฉพาะเรื่องจำเป็นในชีวิต อาหารเราไม่ได้รับประทานอะไรเยอะมากอยู่แล้ว  ชีวิตโดยส่วนตัวเป็นคนประหยัดเป็นทุนเดิม  ตอนเป็นหนี้ไม่มีอารมณ์จะไปชอปปิ้ง  มุ่งมั่น ใจเย็น อดทน  ต้องอาศัยทุกอย่าง คิดแต่ว่าต้องปลดหนี้ให้ได้ จำได้ว่าพอเงินเดือนออกปุ๊บ เอาไปจ่ายหนี้ก่อนเลย ใช้วิธีเลือกจ่ายบัตรที่มีหนี้ก้อนเยอะสุดก่อน

สมมติว่าหนี้แสนแปด  สี่เดือนต้องหมด  เพราะก้อนน้อย ดอกเบี้ยก็น้อย  ส่วนพวกหนี้เงินด่วน ต้องจ่ายตามงวด ก็เดินตามโปรแกรมเขาไป  แต่บัตรเครดิตโปะได้  พอผ่านไป 6 เดือนเห็นยอดหนี้ลดลง ดีใจมาก  บอกลูกว่าใกล้ถึงแล้วนะลูก ตอนนี้เราต้องประหยัดกันหน่อย ช่วงประหยัด แทนที่จะซื้อของกินของใช้ในซูเปอร์มาร์เก็ต ก็ซื้อตลาดแถวบ้าน หยุดเที่ยวเมืองนอก ปีนั้นเว้นหนึ่งปีไม่เที่ยวเลย" 

 วิภาวรรณเล่าความรู้สึกในช่วงปีทองของการปลดหนี้ว่า  รู้สึกว่าพอผ่านไป 8 เดือนชีวิตของเรามันแห้งแล้งมาก  เพราะตัวเองเป็นคนชอบเดินทางท่องเที่ยวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว  เมื่อแก้ไขปัญหามาได้ครึ่งทาง ก็เลยอนุญาตให้รางวัลแก่ตัวเองบ้าง ด้วยการไปเที่ยวอเมริกาแบบประหยัด ไม่ช้อป ไม่เสียค่าบ้าน  เสียแต่ค่าตั๋วเครื่องบิน ตอนนั้นได้กำลังใจกลับบ้านมาเพื่อต่อสู้กับภาระหนี้สินต่อ 

 แล้วอิสรภาพทางการเงินอันหอมหวานก็ยอมอยู่เคียงข้างเธอ   เมื่อหนี้สินพะรุงพะรังได้ถูกกำจัดให้พ้นตัวเธอภายใน 14 เดือน  

 "พอปลดหนี้หมด ตอนนั้นก็ตั้งใจว่าจะทำมาหาเที่ยว อย่างที่บอกว่าเป็นคนชอบเดินทางท่องเที่ยว   ความรู้สึกเวลานั้นดีใจมาก  คืนบัตรเครดิตที่ไม่จำเป็น   เหลือแค่ใบที่จำเป็นต้องใช้ประจำ  ตั้งปณิธานเลยว่า จะไม่หวนไปเป็นหนี้บัตรเครดิตอีกแล้ว  และพยายามบอกทุกคนว่า บัตรเครดิตมีไว้ใช้ตอนจำเป็นเท่านั้น และถ้ารักจะใช้บัตรเครดิต ก็ต้องมีเงินไว้ชำระด้วย"

 วิภาวรรณบอกว่า ทุกวันนี้เธอก็ยังใช้บัตรเครดิตเพื่อจับจ่ายใช้สอยอยู่  พอเริ่มต้นชีวิตที่ปลอดหนี้   ก็เป็นชีวิตที่มีความสุขและสบายใจมาก หลังจากนั้ นค่อยๆ เริ่มเก็บเงิน  ดาวน์บ้านแล้วปล่อยเช่า  เอาค่าเช่าไปผ่อน  นี่เป็นวิธีสะสมเงินของเธอ  เพราะเธอรู้ตัวเองดีว่า ถ้าปล่อยให้มีเงินเหลือก็จะใช้หมด จึงใช้วิธีนี้เป็นการสะสมเงินออมให้ตัวเอง 

 "เพิ่งมีเงินเก็บเมื่อ 3-4 ปีหลังมานี่เอง  ซึ่งนอกสะสมเงินออม หลังจากปลดหนี้ได้ก็ตั้งใจว่าอยากจะช่วยเหลือคน  ตอนนี้ก็ช่วยส่งเด็กคนหนึ่งที่ขาดแคลนเรื่องทุนทรัพย์ให้เขาได้เรียนหนังสือในมหาวิทยาลัย เขาตั้งใจเรียนแต่ไม่มีเงิน "

 นอกจากออมเงินในรูปของอสังหาริมทรัพย์แล้ว  วิภาวรรณบอกว่าเธอยังทำประกันชีวิตเอาไว้ไม่น้อย   โดยใช้วิธีเก็บเงินทุกเดือนเดือนละ 3 หมื่น เพื่อจ่ายประกันก้อนเดียวตอนปลายปี เพราะเมื่อถึงเวลานั้นแล้วจ่ายทีเดียว 3 แสนกว่าบาทจะดูเยอะ  ก็ต้องใช้วิธีค่อยๆ สะสม

 ขณะเดียวกัน  ยังมีวิธีต่อยอดเงินทองด้วยการลงทุนในกองทุนรวม โดยเฉพาะกองทุนประหยัดภาษีอย่างกองทุน RMF และ LTF แต่ที่เธอสารภาพว่าถูกจริตและโปรดปรานมากที่สุด คงเป็นการลงทุนในตลาดหุ้น 

 "ปีที่ผ่านมาตลาดหุ้นไม่ดี ผลกำไรจากการลงทุนได้น้อยมาก แต่เมื่อไหร่ที่มีกำไรจากหุ้น ก็จะนำมาใช้ส่วนตัวและทำบุญ  จังหวะนี้ต้องบอกว่าเป็นโอกาสดีที่สุดของการซื้อหุ้น  แล้วเก็บไว้ซัก 2 ปี  โอกาสเห็นกำไรงามๆ มีแน่ เพราะตอนนี้การลงทุนทุกอย่างถูกไปหมด ทั้งอสังหาริมทรัพย์และหุ้น ปกติจะซื้อหุ้นตอนลง  พอได้จังหวะก็จะขาย   ที่จริง ที่ผ่านมาก็มีประสบการณ์จากการลงทุนในหุ้นที่ไม่ดีเหมือนกัน

 แต่ไม่เข็ด   เพราะเป็นคนที่ชอบความเสี่ยง ท้าทายดี บางคนไม่กล้าเสี่ยง แต่ที่ผ่านมา อะไรก็ไม่สนุกเท่าเล่นหุ้น  สำรวจตัวเองแล้วอายุเท่านี้ยังเสี่ยงได้  ถ้าอายุเกิน 50 เมื่อไหร่ อาจจะปรับไลฟ์สไตล์การลงทุน ให้หุ้นน้อยลง  แต่ถึงยังไงก็ชอบหุ้นที่สุด เพราะการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ ไม่มีสภาพคล่อง เวลาอยากขาย  ก็ขายยาก แต่ก็ต้องมีไว้บ้าง  ส่วนเรื่องหุ้น ต้องเล่นหุ้นปลอดภัย หุ้นร้อนไม่กล้าเล่น เพราะไม่มีข้อมูล "   

 ทุกวันนี้ วิภาวรรณในบทบาทของคุณแม่ลูกสอง มีความสุขในการดำรงชีวิตด้วยการเป็นผู้ให้มากกว่าการเป็นผู้รับ  เป็นแบบอย่างและสร้างนิสัยทางการเงินที่ดีให้ลูก เพราะเด็กจะดูจากคนที่ใกล้ชิดเขามากที่สุด  ถ้าอยากให้ลูกรู้จักใช้เงิน เราก็ต้องรู้จักใช้เงิน เลือกซื้อ อย่างเหมาะสม ลูกก็จะซึมซับนิสัยพวกนี้ไป ในเวลาเดียวกันการเก็บออมและการใช้เงินต้องพอดี  คนเราเมื่อหาเงินมาได้ ต้องใช้จ่ายบ้าง  ถ้าไม่ใช้เลย ชีวิตคงแห้งเหี่ยว  เราทำงานหาเงินมาอย่างเหนื่อยยาก  ก็ควรใช้เงินอย่างมีความสุขบ้าง  เราต้องเป็นนายของเงิน ไม่ใช่ทาสของเงิน  

 "ความสุขอย่างหนึ่งคือได้เที่ยวในเวลาที่เราอยากเที่ยว  ไม่ใช่ความสุขจากการใส่เสื้อผ้าสวย  แต่ความสุขสำคัญที่สุดในชีวิตคือมีสุขภาพดี  เพราะฉะนั้นคนเราควรลงทุนกับเรื่องสุขภาพ"

 เธอบอกว่า เงินช่วยทำให้มีความสุขในการดำรงชีวิตได้ แต่เงินไม่ได้ทำมีความสุขที่สุด

Tags : วิภาวรรณ เหล่าธนาสิน • เดอะ ทับแขก กระบี่ บูทีค รีสอร์ท • คอลัมน์ Personal Finance