กรุงเทพธุรกิจ

ธุรกิจ : MBA

วันที่ 19 กรกฎาคม 2552 03:12

ทฤษฎี+ปฏิบัติ สูตรสำเร็จ สหกิจศึกษา

สหกิจศึกษา, MBA,วิจิตร ศรีสอ้าน ,มหาวิทยาลัยสุรนารี

ดร.วิจิตร ศรีสอ้าน นายกสมาคมสหกิจศึกษาไทย และผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยสุรนารี

TOOLS
คอลัมน์อื่นๆ

หลักสูตรที่เป็นที่นิยมสำหรับจัดสหกิจศึกษาปัจจุบัน มีวิศวะ บริหาร การโรงแรมและท่องเที่ยว โลจิสติกส์ และมีบริษัทที่เข้าร่วมโครงการ 5-6 พันแห่ง

สหกิจศึกษา (Cooperation Education) รูปแบบการเรียนการสอนในแบบ "เรียนไป ทำงานไป" จบแล้วได้ "วุฒิ คู่ ประสบการณ์" กำลังอยู่ในความสนใจของทั้งนายจ้าง สถาบันการศึกษา รวมทั้งตัวผู้เรียนเองที่กำลังเผชิญยุคสมัย  "โอกาสได้งาน” นั้นไม่เต็มร้อย

ดร.วิจิตร ศรีสอ้าน นายกสมาคมสหกิจศึกษาไทย และผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยสุรนารี มองว่า สหกิจศึกษาไทยมีแนวโน้มเติบโต เนื่องจากผู้ประกอบการธุรกิจไทยสนใจเข้าร่วมโครงการกับสถาบันการศึกษามากขึ้น

ซึ่งแตกต่างจากยุคแรกๆ ที่ส่วนใหญ่ขาดความรู้ความเข้าใจ จากแนวคิดนี้ และเป็นขวากหนามสำคัญของมหาวิทยาลัยสุรนารีในช่วงก่อตั้ง  

โดยช่วงแรกนั้น ดร.วิจิตร เล่าให้ฟังว่า รูปแบบความร่วมมือจะมีลักษณะ 1 ต่อ 1 คือ หนึ่งมหาวิทยาลัยต่อหนึ่งบริษัท ซึ่งไม่มีความซับซ้อนมากนักในเชิงการทำงานร่วมกัน

“เมื่อส่งเด็กไปยังบริษัทแล้ว มหาวิทยาลัยก็ต้องทำหน้าที่ติดตามผล ทั้งในแง่ของประสิทธิภาพการทำงานและค่าจ้าง ผลที่ออกมาเป็นที่น่าพอใจ นักศึกษาได้เรียนรู้การทำงาน ได้รู้จักตนเอง ซึ่งหาไม่ได้จากชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยทั่วไป”

ส่วนระบบการเรียนการสอนแบ่งออกเป็น 3 เทอมด้วยกัน เพื่อให้นักศึกษาได้สั่งสมประสบการณ์จากการทำงานอย่างเต็มที่ 4 เดือน 

“หลักการของสหกิจศึกษาจะใกล้เคียงกับอาชีวะ คือ แต่อาชีวะเน้นปฏิบัติมากกว่าทฤษฎี ขณะที่ในสายสามัญจะเน้นทั้งทฤษฎีและปฏิบัติ แต่สหกิจศึกษา จะเป็นการเรียนรู้จากประสบการณ์ทำงานจริง ซึ่งขึ้นอยู่กับแต่ละหลักสูตรว่าต้องการให้เด็กฝึกงานมากน้อยขนาดไหน”

ดร.วิจิตรกล่าวว่า ในมาตรฐานโลกนั้น สหกิจศึกษาต้องมีเวลาปฏิบัติงาน 4-8 เดือนเป็นอย่างน้อย และไม่ต่ำกว่า 6 หน่วยกิต ทั้งในระดับอาชีวะศึกษา ปริญญาตรีและโท

อย่างไรก็ดี จากการประเมินผลจากการเรียนการสอนแบบสหกิจศึกษาพบว่า ในส่วนของสถานประกอบการมีความพึงพอใจและรับนักศึกษาเข้าทำงานหลังจากฝึกงานแล้วเสร็จ ขณะที่นักศึกษาก็ตั้งใจทำงาน เพราะต้องการมีงานทำทันทีหลังเรียนจบ

เมื่อเกิดผลดีขึ้นทั้ง 2 ฝ่าย ธุรกิจต่างๆ จึงสนใจเข้าโครงการสหกิจศึกษามากขึ้น

สหกิจศึกษา เริ่มเป็นหลักสูตรบังคับของสุรนารีในอีก 2 ปีต่อมา เพราะนักศึกษาขอร้อง ด้วยเห็นรุ่นพี่ที่จบออกไปส่วนใหญ่ได้งานทำทั้งหมด กระทั่งปี 2535 จึงนำรูปแบบสหกิจศึกษา ไปก่อตั้งมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ นครศรีธรรมราช”

สหกิจศึกษาบูมสุดขีดในไทย ช่วงปี 2545 ซึ่งเป็นช่วงที่รัฐบาลประกาศนโยบายการศึกษา เน้นความสำคัญเรื่องสหกิจศึกษา โดยให้เงินอุดหนุนนักศึกษาคนละหนึ่งหมื่นบาท ทำให้มหาวิทยาลัยร่วม 50-60 แห่ง แข่งขันทำหลักสูตรสหกิจศึกษากันยกใหญ่

อย่างไรก็ตาม จากด้วยไม่ได้เตรียมความพร้อม จึงเป็นการทำแบบผิดๆ ถูกๆ เลยทำให้บางแห่งก็ถอดใจ ทำให้ปัจจุบันเหลือมหาวิทยาลัยประมาณ 10 กว่าแห่งเท่านั้น ที่ยังคงทำสหกิจศึกษา เช่น เทคโนโลยีพระนครเหนือ เทคโนโลยีธนบุรี มนเรศวร บูรพา ศรีปทุม และสยาม

ปัจจุบันหลักสูตรที่เป็นที่นิยมสำหรับจัดสหกิจศึกษานั้น มี วิศวะ บริหาร การโรงแรมและท่องเที่ยว โลจิสติกส์ และมีบริษัทที่เข้าร่วมโครงการนี้ร่วม 5-6 พันแห่ง

“หลักสูตรนี้ยังเกิดการร่วมมือกันเป็นเครือข่าย ระหว่างสภาอุตสาหกรรม สภาหอการค้า สมาคมสหกิจศึกษา แต่เป็นแบบพหุภาคี คือ มีการตกลงจับมือกันแบบหลวมๆ ดูรายละเอียดกันปีต่อปี”

ขณะที่มีสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) ให้การสนับสนุนเงินจำนวน 30-40 ล้านบาท เพื่อนำไปสนับสนุนการจัดกิจกรรมของมหาวิทยาลัยที่สังกัดอยู่ในสมาคม จำนวน 50-60 แห่ง ตั้งแต่ปี 2551-2555 เพื่อสร้างความพร้อมและความแข็งแกร่งให้แก่มหาวิทยาลัยและเครือข่ายรวม 9 เครือข่าย

ดร.วิจิตร กล่าวปิดท้ายว่า หากเทียบเด็กที่ไม่ได้เข้าโครงการสหกิจศึกษา เด็กที่เข้าโครงการมีโอกาสได้งานทำสูงกว่า มีเงินเดือนที่สูงกว่า มีการพัฒนาในสายอาชีพดีกว่า และยังมีวุฒิภาวะที่ดีกว่าด้วย

สหกิจศึกษา จึงเป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่น่าสนใจสำหรับเด็กรุ่นใหม่บนเส้นทางสายการศึกษา

Tags : สหกิจศึกษา MBA วิจิตร ศรีสอ้าน มหาวิทยาลัยสุรนารี

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6

เพื่อนหรือญาติเพื่อน ใครก็ตามที่ต้องการทำร้านมินิมาร์ท อย่า! หลงเชื่อทำกับบริษัท มินิมาร์ท เอกซ์เพลส หรือ บริษัท V-Shop บริษัท ไทยช็อป เพราะจะถูกหลอกแน่นอน เนื่องจากการทำงานของกลุ่มแฟนไชส์นี้ไม่ได้ตั้งใจและช่วยเหลือเจ้าของอย่างแท้จริง เห็นแก่ประโยชน์ตนมากกว่าจะช่วยเหลือเจ้าของร้านให้ประสบผลสำเร็จ มีพฤติกรรมเข้าข่ายหลอกลวงเจ้าของร้านมากกว่าที่จะช่วยให้ประสบความสำเร็จ อย่าเชื่อคำโฆษณาในเว็บไซต์ที่พูดเกินความจริงไว้มากและไม่มีความจริงเลย เมื่อไรกระทรวงจะกำจัดพวกฉ้อฉลออกไปได้ ผู้ก่อตั้งเปล๊ยนชื่อ-สกุล อยู่เรื่อย หนีคดีฉ่อโกง

ความคิดเห็นที่ 5

เพื่อนหรือญาติเพื่อน ใครก็ตามที่ต้องการทำร้านมินิมาร์ท อย่า! หลงเชื่อทำกับบริษัท มินิมาร์ท เอกซ์เพลส หรือ บริษัท V-Shop บริษัท ไทยช็อป เพราะจะถูกหลอกแน่นอน เนื่องจากการทำงานของกลุ่มแฟนไชส์นี้ไม่ได้ตั้งใจและช่วยเหลือเจ้าของอย่างแท้จริง เห็นแก่ประโยชน์ตนมากกว่าจะช่วยเหลือเจ้าของร้านให้ประสบผลสำเร็จ มีพฤติกรรมเข้าข่ายหลอกลวงเจ้าของร้านมากกว่าที่จะช่วยให้ประสบความสำเร็จ อย่าเชื่อคำโฆษณาในเว็บไซต์ที่พูดเกินความจริงไว้มากและไม่มีความจริงเลย เมื่อไรกระทรวงจะกำจัดพวกฉ้อฉลออกไปได้ ผู้ก่อตั้งเปล๊ยนชื่อ-สกุล อยู่เรื่อย หนีคดีฉ่อโกง

ความคิดเห็นที่ 4

***ผมรวมให้ไหมรับรองดีทุกฝ่ายแต่ก็เท่านั้นแหละคิดไปโดยที่ปัญหาตัวเองยังคิดไม่ออกจนปัญญาว้าบอกตรงๆไอเดียลืมไปหมดแล้วตอนนี้บอกตรงๆฟังที่บ้านบ่นอะไรก็ไม่รู้ต้องทำตามที่เขาบอกว่าเลวอีกล่ะเซ็งจังทำตัวดีมาตั่ง2ปีสุดท้ายกลับให้ไปเป็นสุนัขซะงั้นเอาก็เอาตามคำเขาบอก

ความคิดเห็นที่ 3

*** SMEหรือครับการก้าวเข้ามาเป็นหุ้นส่วนในอาเชียนก็อาจเป็นส่วนดีหากเปิดใจและจริงใจมั้งครับคนอาเชียนส่วนใหญ่นิสัยถูกใจก็ตกลงมั้งครับอย่างเวียดนามหากไปถือหุ้นในกลุ่มธนาคารประเทศเขาด้วยเพื่อการเข้าสู่ระบบการจัดการและทำงานรวมทั้งคิดยอดกำไรขาดดุลควบคู่ไปกับเขาจะทำให้เขาอยากรวมทำงานเพราะหากประเทศเขาขาดดุลมากๆญี่ปุ่นก็ขาดดุลด้วยก็เลยจะเป็นแนวในการปรึกษาหาทางออกและถ้าลองนึกถึงในด้านการบริโภคในประเทศเขาก็จะเลือกสินค้าคุณก่อนเพราะเป็นหุ้นส่วนที่ดีก็ดีด้วยกันถังแตกก็ถังแตกด้วยกันแต่ในส่วนของอาเชียนดีตรงไหนพอจะทราบไหมครับ การฟื้นตัวไวมากเพราะหากประเทศใดประเทศ1ในอาเชียนเกิดขาดดุลมากๆและขอเข้าระบบที่เรียกว่า เศรษฐกิจแบบพอเพียงสักปีก็จะสามารถเรียกกลับคืนได้เพราะงดการรับเข้าสักปีเพื่อลดการขาดดุลเยอะขนาดนั้นและการบริโภคก็จะกระจายในประเทศเพื่อการพัฒนาระบบส่วน1ในระหว่างรอการกลับเข้าไปซื้อขายใหม่นั้นคือถ้าคิดถึงเรืองบริโภคในอาเชียนอย่างไงก็เกิดภาวะคลาดแคลนอาหารยากและผู้คนส่วนใหญ่ในอาเชียนในรุ่นอายุวัยเกิน25ขึ้นมักจะไม่ใช้สินค้าฟุ่มเฟื่อยที่ไม่จำเป็นอยู่และหากแต่จะถูกปลูกฟังแบบผิดๆแบบในไทยซึ่งเป็นส่วนที่สำคัญอยู่แต่ก็ยังอาจทันการสำหรับในไทยแต่ถ้าในอาเชียนญี่ปุ่นก็ลองเข้าไปถือหุ้นธนาคารเพื่อเพิ่มเสถียรภาพการเงินประเทศเขาและคุณและเขาก็จะชอบเพราะเป็นการพัฒนาร่วมกันเพราะญี่ปุ่นเจริญกว่าเขาก็ต้องการแต่ก็ต้องใช้เวลาในการพัฒนาเราทราบกันอยู่และการบริโภคเขาก็ต้องเลือกคุณก่อนเฉกเช่นประเทศต่างๆในอาเชียนญี่ปุ่นดีในด้านเทคโนโลยีการเข้าไปร่วมหุ้นในสถาบันการเงินเพื่อเข้าเทศกาลถังแตกตามภาวะที่เจอกับไทยอยู่บ่อยๆSMEน่าจะรู้อย่างที่ผ่านมามึนถังแตกด้วยกันราวๆ6เดือนแต่หลังจาก6เดือนก็เกิดการฟื้นตัวอีกเพราะเป็นในรูปแบบหยุดการขาดดุลและการบริโภคกันเองเพื่อแบกรับและไม่ควรให้คนในประเทศส่วนใหญ่แบกรับภาระหนี้เกินพิกัดแบบในไทยอ่ะครับอย่างในกัมพูชาหากลดทิฐิและไม่ต้องคิดเรื่องระบอบประชาธิปไตยมากครับเพราะในแต่ล่ะประเทศจะปลับตัวตามสภาพพื้นที่และประชากรและการที่ส่วนใหญ่เราเรียกกันว่ารัฐบาลทหารอาจจะดูไม่ดีแต่ในด้านตรงกันข้ามมันก็ดีในรูปแบบในตัวของเขาเองอาจจะเติบโตช้าเพราะการใช้งบรวมอยู่จุดเดียวและก็จะดีในด้านปัญหาคอรัปชั้นไม่เกิดเพราะเช็คงบที่ทำในการพัฒนาประเทศเป็นในแบบผู้นำเห็นทุกเวลา และหากขอความร่วมมือในด้านสื่อที่พยายามไม่ออกข่าวในสิ่งที่ก่อและเกิดปลุกระดมให้คนในประเทศมองต่างประเทศไม่ดีก็จะมีเสถียรภาพทางการเมืองอย่างแน่นอนซึ่งประเทศที่พัฒนาตามส่วนใหญ่จะเชื่อสื่อมากกว่าซึ่งในผู้นำประเทศแต่ล่ะประเทศเขามักไม่ค่อยมองในข่าวเด็กทะเลาะกันซักเท่าไรซึ่งหากขอร้องผู้นำประเทศนั้นก็จะเกิดเสถียรอ่ะครับและดีเสียอีกที่เกิดความร่วมมือร่วมทั้งคล้ายๆการเป็นสัญญาณเตือนในเรื่องราวต่างๆที่เกิดอย่างในไทยได้ดุลมาและการบริโภคในอาเชียนด้วยกันก็อาหารคือซื้อจากเขาและก็ต้องช่วยหาตลาดขายต่อแต่สัญญาณที่ประเทศเพื่อนบ้านบริโภคเยอะก็ดูจากสินค้าประเภทดอกไม้ซึ่งจะเป็นสินค้าที่มักขายดีให้กับประเทศที่ได้ดุลอยู่บ่อยๆเพราะง่ายและไวอันนี้ไทยต้องทำใจและก็อาจจะไปช่วยในการพัฒนาฝีมือกรงงานในประเทศเขาเพื่อการสร้างสินค้าอย่างในด้านอสังหาสินค้าประเภทต่างๆที่ทำด้วยมือซ฿งสามารถมาประกอบเป็นส่วนอสังหาก็จะช่วยให้เขาได้ดุลคืนอีกส่วนเพื่อลดดอกไม้ และพลังงานที่จริงไม่ต้องเป็นห่วงอะไรมากก็อย่างที่รู้นายทุนส่วนใหญ่ก็รู้อยู่แล้วว่าสามารถใช้น้ำแทนได้หากกลุ่มพลังงานบีบมากๆก็สามารถเปลี่ยนได้และในการเปลี่ยนแต่ล่ะทีมันจะทำให้การเรียกคืนทำได้ยากอ่ะครับเพราะเปลี่ยนไปแล้วที่จริงไทยอยู่นิ่งๆเฉยๆในประเทศอย่างไงก็ได้ดุลเพราะคนส่วนใหญ่80%เขาไม่ได้อยากได้อยากมีอะไรเหมือนในเมืองนักเขาอาจจะขอเพียงแค่ดีกับพวกเขาบ้างเห็นใจเขาบ้าง อาชีพเกษตรเป็นอาชีพที่ลำบากคนไทยทำอาชีพนี้รู้ดีและก็เป็นปัจจัยหลักในการขับเคลื่อนของประเทศพวกนายทุนรู้ดีแต่ก็ยังมักมาหาผลประโยชน์กับพวกเขาเสมอซึ่งในอดีตก็มักเจอบ่อยๆแต่คนไทยให้อภัยง่ายมั้งครับเลยได้แค่ทำใจ เหลือแค่รัฐบาลชุดนี้ทำให้อยู่ในรูปแบบ2-3การพัฒนาแบบก้าวทีเดียวใช้ทุกส่วนก็อาจจะเป็นการเพิ่มศักยภาพทีเดียวก็ได้ครับเพราะในไทยมีทุกส่วนและหากเรามาศึกษาดีดีของการปกครองและการบริหารของแต่ล่ะประเสก็อาจจะได้ในการเทียบเคียงรูปแบบการพัฒนาและก่อนการพัฒนาเราต้องศึกษาประวัติและสิ่งที่ก่อและเกิดและทุกๆอย่างแม้ในด้านจิตใจก็จะเยี่ยมเลยครับเลยเคยบอกว่ายืมทีมธุรกิจจากจีนมาเป็นที่ปรึกษาให้ไทยสักชุดก็อาจจะดีเพราะรูปแบบการบริหารและการจัดการระบบของเขาไทยไม่เคยเจอหรอกครับเพราะในอดีตเรารับแต่การบริหารแบบตะวันตกโดยที่ไม่ได้ดูจากภูมิประเทศละคุณภาพประชากรไปด้วยเป็นเรื่องที่พลาดอย่างมากอ่ะครับ วันนี้ป่วนแค่นี้ล่ะนอนก่อนล่ะ

ความคิดเห็นที่ 2

***อธิบายต่อถึงเรื่องการถ่ายเทพลังงานยกตัวอย่างการเกิดไฟป่าที่อินโดนีเซียเพื่อนบ้านเรามักมีเหตุการภูเขาไฟระเบิดที่ฟิลิปปินส์และคลื่นยักษรวมทั้งพายุที่รุนแรงเราทราบกันแล้วว่าการจุดไฟ1กองพลังงานจะถ่ายเทไปทุกด้านและด้านที่ไปดีที่สุดคือใต้ผิวโลกด้านในก็มีความร้อนอยู่แล้วแล้วยังได้แรงหนุนจากด้านบนการละลายของชั้นหินก็ต้องเพิ่มใช่ไหมครับและมวลอีกส่วนคือแสงนั้นก็คือการดีดตัวออกจากโลกไปส่วน1อีกด้วยและพลังงานที่ออกด้านข้างก็มักเกิดลมพายุรุนแรงและหรือพายุฝนและการเปลี่ยนแปลงฉับพลันเสมอและส่วนที่ยังสะสมอยู่ใต้ผิวโลกก็ยังคงอยู่และชั้นบรรยาการที่ยุบตัวลงเพื่อมารับพลังงานเป็นไฟแล้วดีดตัวออกก็หายไปส่วน1และส่วนที่ยุบก็ต้องหมุนวนเอารอบๆมาใส่รวมทั้งอาจดูดจากใต้ผิวที่สะสมอยู่ด้วยแต่ในแนวเปลือกโลกมีชั้นหินที่ทนความร้อนไม่เท่ากันแล้วจะไหลไปตามแนวเปลือกโลกที่อ่อนเพื่อถ่ายเทพลังงานและหากเจอจุดที่เหมาะสมก็จะออกมาคายพลังงานตามในรูปแบบต่างๆหากมีการวิเคราะห์และดูการถ่ายเทพลังงานใต้ผิวดีดีเราก็สามารถหาจุดระบายเจอและมีอยู่พื้นที่1ที่น่าเป็นห่วงอยู่แต่ถ้าไม่มีการเผาไหม้หรือสะสมพลังงานแถวๆนั้นก็อาจจะดีเพราะในแถบอเมริกาตะวันตกมีแนวหักของชั้นหินเป็นรอยแยกที่ดูแล้วใหญ่อยู่แต่การปรับสมดุลจะเกิดโดยที่ไม่มีอันตรายหากไม่มีการถ่ายเทความร้อนเข้าใต้ผิวในบริเวณนั้นเพราะการเปลี่ยนแปลงกระทันหันจะทำให้เกิดภัยธรรมชาติแต่การเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆตามกฎธรรมชาติจะทำให้แทบไม่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างที่บริเวณเส้นศูนย์สูตรที่ถูกกดด้วยมวลของแสงอาทิตย์อยู่ทุกวันทำให้แผ่นดินยุบตามแรงกดเพราะบรรยาการน้อยลงจากการเผาและต้นไม้ที่คอยรับมวลแสงอาทิตย์เพื่อบรรเทาแรงกดบริเวณรอยแยกแถวอเมริกาตะวันตกก็ได้รับอิทธิพลจากฝั่งตะวันออกด้วยหากพื้นโลกแถวนั้นเป็นแผ่นการเกิดพายุด้านตะวันออกบ่อยๆก็เหมือนการกดฝั่งตะวันออกให้ฝั่งตะวันตกยกละถ้าแนวนั้นเป็นชั้นหินแข็งรองรับอยู่ใต้รอยแยกก็คือการปลอดภัยเพราะมีแนวหินแข็งทำรอยแยกไม่ใช่ชั้นหินเหลวหรือแมกม่าทำรอยแยกจึงอยากรู้ข้อมูลของธรนีวิทยามันก็อาจเป็นส่วนสำคัญต่างๆในการเปลี่ยนแปลงส่วนต่างๆของโลกก็ได้

ความคิดเห็นที่ 1

***ที่จริงมันน่าจะเริ่มตั่งกะ10ปีที่แล้วอ่ะครับไม่รู้เสี่ยเขาคิดอย่างไงกระตุ้นแต่ภาครถยนต์และพลังงานรวมทั้งการสื่อสาร อย่างวิธีที่จะทำให้เกิดความร่วมมือจากฝั่งเขมรและลาวอย่างสินค้าเกษตรปกติจะมีการลักลอบสินค้าเกษตรเข้ามาขายในไทยเยอะมากและเป็นการกดราคากันเองแต่ถ้าทางตำรวจหรือทหารจับได้คิดจะทำอย่างไงกับสินค้าเกษตรตรงนั้นถ้าทำเหมือนเหล้าบุหรี่ที่นำมาหากจับได้ก็จะถูกยึดและนำกลับไปขายคืนให้รัฐบาลนั้นๆราคาถูกกว่าจะทำให้รัฐบาลทั้งคู่ได้กำไรจากพ่อค้าที่หลีกเลี่ยงภาษีและส่วนแบ่งการจับได้จากสินค้าก็ให้แก่ทหารหรือตำรวจเป็นรางวัลตามอัตตราส่วนเอาและการค้าขายระหว่างรัฐบาลด้วยกันจะเป็นจำนวนเยอะและราคาสูงกว่าเดิมเพราะมีการตกลงราคากันทำให้เป็นส่วนดีของรัฐบาลทั้งคู่เพราะไทยได้เครดิตในการติดต่อหาลูกค้าในการบริโภคประเทศเพื่อนบ้านได้ประโยชน์จากการร่วมในการขายโดยตรงทำให้ธุรกิจโลจิตติกจากลาว หรือเขมรด้านเกษตรมีมากทุกๆฤดูเก็บเกี่ยวเพื่อนำไปลงเรือด้านทะเลตะวันตกให้ประเทศที่สั่งซื้ออีกที่โดยแลกกับน้ำมันหรือสินค้าบางอย่างที่ประเทศนั้นๆมี ประเทศไทยผมว่าผมเข้าใจไม่ค่อยผิดที่ว่าทำไมภาวะเศรษฐกิจโลกถึงเกิดกับเมืองไทยทั้งๆที่สินค้าส่วนใหญ่เป็นเกษตรแต่ออกข่าวซะใหญ่โตก็คงเป็นสินค้าบางอย่างที่นายทุนต่างประเทศผลิตให้คนไทยและผลิตในการส่งออกไปยังประเทศของตนพอถึงเวลาเกินนึกอยากทำเทศกาลตรุษจีนเป็นวันหยุดการติดต่อซื้อขายอย่างนั้นทำให้ผู้ประกอบการคนไทยที่เคยวาดฟันว่าขายเท่านี้จะได้เงินดอลล่าห์เท่านี้ร้องไห้ตามกันน่าจะถามพ่อค้าคนกลางต่างชาติก่อนว่าเทศกาลหยุดการติดต่อซื้อขายวันไหนปีไหนจะได้ไม่เกิดปัญหาในการส่งออกเพราะเรารู้ๆอยู่หากเอาสินค้าพวกนั้นมาเทียบดูแผงวงจรไฟฟ้า รองเท้า ยางพารา และอื่นๆอีกที่จะส่งไปประกอบคนไทยไม่รู้ว่าส่งไปไหนคิดแค่ว่าขอให้ได้ขึ้นเรือนั้นๆเป็นพอมั้งครับถ้าเดาไม่ผิดที่ประกอบน่าจะอยู่เอเชียกลางไม่ก็ทวีปแอฟริกาอ่ะครับ เพราะถ้าบอกว่าส่งไปอเมริกาก็คงไม่ใช่เพราะประเทศเขาสมดุลแล้วจะรับก็เพียงสินค้าเกษตรจากไทยเท่านั้นเอง ในเมื่อพ่อค้าคนกลางหายถ้าแก้ปัญหาง่ายๆก็คือขยันไปผูกมิตรกับนานาประเทศและถามเขาว่าขาดอะไรและอยากซื้ออะไรบ้างซึ่งอย่างเอเชียกลางมีนำมันแต่เกษตรน้อยไทยก็มีเกษตรให้เพื่อแลกน้ำมันจะทำให้ได้ราคาขายตรงแทนพ่อค้าที่มักอู้งานโดยไม่บอกคนไทยแทนเลยอ่ะครับทำให้ดีหลายแบบ เคยพิมพ์ตั่งกะต้นปีว่าไทยขาดแค่ทูตทางภาษาแค่นั้นหากมีเยอะๆก็จะทำการซื้อขายกับทั่วโลกได้ง่ายเพราะเขาก็เดือดร้อนเหมือนกันจากการที่พ่อค้าคนกลางที่ถือค่าเงินดอลล่าห์อู้งานซะงั้นทำให้เรียกงานกลับคืนได้ยากมากๆ

ร่วมแสดงความคิดเห็น







*** ข้อความที่ท่านได้อ่าน เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และส่งขึ้นมาแบบอัตโนมัติ เจ้าของเว็ปไซต์ ไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ ทั้งสิ้น เพราะไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นความจริงหรือ ชื่อผู้เขียนที่ได้ เห็นคือชื่อจริง ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง ซึ่งการลบความคิดเห็น ที่ไม่เหมาะสม สามารถกระทำได้ทันที โดยไม่ต้องมีการแจ้งให้ทราบล่วงหน้า

advertisement

advertisement