กรุงเทพธุรกิจ

เปิดผลสำรวจรายการทีวีเด็กปี 51 เกินครึ่งยัดไส้ความรุนแรง -โฆษณาแต่ขนมขบเคี้ยวมากที่สุด ทำให้เด็กอ้วน ระบุเด็กประถมไม่รู้จักเรตติ้ง

ผศ.ลักษมี  คงลาภ อาจารย์ประจำคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์(มธบ.) เปิดผลการวิจัย เรื่อง “การวิเคราะห์ความรุนแรงในรายการโทรทัศน์” ภายใต้การสนับสนุนของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)ว่า จากการศึกษาจำนวนรายการโทรทัศน์สำหรับเด็กที่มีการนำเสนอความรุนแรงทางสถานีโทรทัศน์ฟรีทีวี รวมถึงภาพยนตร์โฆษณาที่นำเสนอความรุนแรง และการสำรวจความเห็นของเด็กและผู้ปกครองที่มีต่อการนำเสนอความรุนแรงทางสื่อ โทรทัศน์ ในช่วงเดือนธันวาคม 2551 พบว่า รายการการ์ตูนมีปริมาณเวลาการออกอากาศมากที่สุดถึง 989 นาที คิดเป็น 26% ของเวลาออกอากาศในรายการสำหรับเด็กทั้งหมด รองลงมาคือ รายการสารคดี 792 นาที คิดเป็น 21% และรายการเกมโชว์ 770 นาที คิดเป็น 20 %

ผศ.ลักษมี  กล่าวอีกว่า จากการสำรวจรายการโทรทัศน์สำหรับเด็ก 91 รายการ พบว่ามีรายการที่นำเสนอความรุนแรงทั้งสิ้น 50 รายการ หรือกว่า 55 % ซึ่งถือว่ารายการสำหรับเด็กในขณะนี้เกินกว่าครึ่งหนึ่งมีเนื้อหาของความรุนแรงแฝงอยู่ ทั้งการแสดงออกทางวาจาและการกระทำทางร่างกาย โดยสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 มีการนำเสนอความรุนแรงมากที่สุด 48 นาที คิดเป็น 37% รองลงมาคือ ช่อง 3 จำนวน 28 นาที คิดเป็น 22% และช่อง 7 จำนวน 26 นาที คิดเป็น 20% ซึ่งเนื้อหาความรุนแรงจะปรากฎอยู่รายการการ์ตูนมากที่สุด 83 นาที คิดเป็น 64% ตามด้วยรายการละครสำหรับเด็ก 20 นาที คิดเป็น 15% และรายการสารคดี 11 นาที คิดเป็น 8%

ทั้งนี้ สำหรับการศึกษาเนื้อหาโฆษณาในรายการโทรทัศน์สำหรับเด็ก ส่วนใหญ่เป็นโฆษณาสินค้าสำหรับผู้ใหญ่ 61% ส่วนโฆษณาสินค้าสำหรับเด็ก 39% ซึ่งเป็นโฆษณาขนมขบเคี้ยวมากที่สุด และมีการนำเสนอความรุนแรงในภาพยนตร์โฆษณาเช่นกันคิดเป็น 32% ซึ่งเด็กจะได้รับผลเสียอย่างไม่รู้ตัวจากโทรทัศน์สองต่อ คือ ภาวะโรคอ้วนจากการซื้อขนมที่ดูโฆษณาและการเลียนแบบพฤติกรรมความรุนแรงจากสื่อโฆษณา ซึ่งเป็นสิ่งที่ซึมลึกมากกว่าจะเห็นผลในทันที

ผศ.ลักษมี กล่าวว่า นอกจากนี้ จากที่คณะนักวิจัยร่วมสนทนากลุ่มเด็กอายุ 6-12 ปีและผู้ปกครอง พบว่า โทรทัศน์ เป็นสื่อที่เด็กชอบดูกับครอบครัว โดยเฉพาะรายการตลก และรายการผี ส่วนรายการละครจะดูกับคนในบ้านที่เปิดดูอยู่แล้ว ซึ่งเด็กยอมรับว่าเคยเลียนแบบตัวละคร เช่น การเตะต่อย ดึงผม ใช้อาวุธ และเห็นว่าละครหลังข่าวมีความรุนแรงมากที่สุด

ส่วนผู้ปกครองเห็นว่า การจัดเรตติ้งรายการโทรทัศน์มีประโยชน์สำหรับผู้ปกครอง เพราะหากเป็นรายการสำหรับเด็กที่มีตัวอักษร “ด” จะให้ลูกดูโดยไม่ห่วง แต่มีความกังวลในเนื้อหารายการการ์ตูนที่เด็กชื่นชอบ เพราะมักนำเสนอความรุนแรงและบางเรื่องมีความล่อแหลมทางเพศ ทั้งนี้รายการโทรทัศน์สำหรับเด็กที่ผู้ปกครองอยากให้มีเพิ่มมากขึ้น คือ รายการให้ความรู้พื้นฐานที่ใช้ในการเรียน ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และให้คติสอนใจ หากเป็นรายการแข่งขันควรสะท้อนถึงความมีน้ำใจและอยากให้มีรายการการ์ตูนวรรณคดีหรือวรรณกรรมพื้นบ้านของไทยเพิ่มขึ้น

ดร.บุญอยู่  ขอพรประเสริฐ   อาจารย์ประจำคณะนิเทศศาสตร์ มธบ. กล่าวว่า จากผลการสำรวจพฤติกรรมการเปิดรับและความต้องการของเด็กที่มีต่อรายการโทรทัศน์ โดยศึกษาเด็กชั้น ประถมศึกษาปีที่1 - 6 ทั่วประเทศ จำนวน 1,600 คน พบว่า ช่วงเวลาที่เด็กดูโทรทัศน์มากที่สุดคือ ช่วงค่ำ ในวันธรรมดา ส่วนวันหยุด เด็กสามารถตื่นเช้ามาดูโทรทัศน์ในช่วงเวลา 06.00 - 09.00 น. ส่วนใหญ่ดูกับพ่อแม่ผู้ปกครอง รายการที่ชอบที่สุดคือ ละครแนวต่อสู้ รู้สึกสนุก รายการที่เด็กต้องการให้เพิ่มขึ้น คือรายการสารคดี ข่าว และการ์ตูน แต่เด็กยังไม่มีความรู้เรื่องการจัดเรตติ้งและดูเหมือนว่าความรุนแรงจะอยู่กับเด็กเราจนเคยชินทางโทรทัศน์ จึงอยากเสนอให้พ่อแม่ทำกิจกรรมสร้างสรรค์อื่นๆกับเด็กมากกว่าการใช้เวลาว่างดูทีวีอย่างเดียว

รศ.ดร.วิลาสินี อดุลยานนท์ ผอ.สำนักรณรงค์และสื่อสารสาธารณะเพื่อสังคม สสส. กล่าวว่าผลการสำรวจครั้งนี้ยืนยันสภาพปัญหาของรายการโทรทัศน์ในปัจจุบันอยู่ ในภาวะไร้กลไกกำกับดูแลด้านเนื้อหา เนื่องจากกรมประชาสัมพันธ์ไม่ได้มีบทบาทตรวจสอบเนื้อหาแล้ว ที่ผ่านมาจึงเป็นความรับผิดชอบของสถานีและผู้ผลิต ในขณะที่รายการสำหรับเด็ก โฆษณาในรายการเด็ก จำเป็นต้องมีการกำหนดมาตรฐานขั้นต่ำของหลักเกณฑ์และมีการกำกับดูแลให้เป็นไป ตามมาตรฐานนั้น จึงหวังว่าองค์กรอิสระ หรือ คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.) ภาย ใต้ พ.ร.บ. องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่ ซึ่งอยู่ระหว่างการพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร จะเกิดขึ้นโดยเร็ว เพื่อจะได้กรรมการที่ดีมาทำหน้าที่คุ้มครองผู้ชมโดยเฉพาะเด็กและเยาวชน

Tags : รายการเด็ก