ประกัน (มหา) ภัย

TOOLS

คอลัมน์อื่นๆ

เชื่อว่าการประกันภัยรถยนต์ คือการที่มีคนเข้ามาช่วยแบ่งเบาภาระความเสี่ยง และการใช้รถยนต์นั้นคือความเสี่ยงที่ล่อแหลมต่ออันตรายมากที่สุด

นับตั้งแต่ผมมีรถยนต์ส่วนตัวใช้งานเป็นของตนเองตั้งแต่สามสิบปีที่แล้ว รถยนต์ของผมทุกคันล้วนทำการประกันภัยกับบริษัทประกันภัยทั่วไปทั้งสิ้น คันไหนที่ค่าซ่อมค่าอะไหล่แพงหน่อย ผมก็ประกันภัยประเภทหนึ่งเอาไว้ คันไหนที่เป็นรถเก่าหน่อยและอะไหล่หาง่าย ค่าซ่อมไม่แพงเกินไปนัก ผมก็ทำประกันภัยประเภทสามเอาไว้

ไม่ว่าผมจะหงุดหงิดหัวเสียกับการบริการของบริษัทประกันภัยแต่ไหนก็ตาม ไม่ว่าผมจะต้องถกเถียงกับเจ้าหน้าที่ของบริษัทประกันภัย เกี่ยวกับคุณภาพของงานซ่อมแซมทั้งเครื่องยนต์และตัวถังขนาดไหนก็ตาม ผมก็ทนทำประกันภัยรถยนต์ส่วนตัวของผมทุกคันมาตลอด และยังบอกกับทุกคนว่ารถทุกคันที่วิ่งใช้งานบนท้องถนน ควรมีการเอาประกันไว้อย่างน้อยประเภทสามก็ยังดี

เพราะผมเชื่อว่าการประกันภัยรถยนต์ คือการที่มีคนเข้ามาช่วยแบ่งเบาภาระความเสี่ยง และการใช้รถยนต์นั้นคือความเสี่ยงที่ล่อแหลมต่ออันตรายมากที่สุด อย่างที่พูดกันทั่วไปว่า “เราไม่ชนเขา เขาก็ชนเรา” การทำประกันภัยรถยนต์จึงเท่ากับมีคนมาช่วยบรรเทาความเดือดร้อนให้กับผู้ใช้รถ

ปีที่ผ่านมาหลังจากที่ผมทำงานอย่างหนักมาตลอดสามสิบปี ผมจึงให้รางวัลกับตัวเองด้วยการซื้อรถยนต์ชั้นดีมาไว้ขับเล่นคันหนึ่ง และแน่นอนว่าผมให้ผู้จำหน่ายให้ผมทำการประกันภัยชั้นหนึ่งให้ผมในวันที่ผมไปรับรถ เพราะผมไม่อยากเสี่ยงกับความเสียหายแม้นาทีแรกที่ต้องนำรถออกมาวิ่งบนท้องถนน

ค่าเบี้ยประกันกว่าห้าหมื่นบาทต่อระยะเวลาหนึ่งปี แต่ผมก็ถือว่าเป็นราคาที่พอรับได้ เมื่อเทียบกับการที่มีคนมาช่วยรับภาระหากเกิดเหตุสุดวิสัยขึ้นมา รถคันดังกล่าวของผมหมดอายุการเอาประกันภัยในช่วงปลายเดือนมกราคม ซึ่งทางผู้จำหน่ายรถยนต์ให้ผมก็แจ้งให้ผมทราบถึงกำหนดดังกล่าวและสอบถามว่าจะทำประกันภัยต่อหรือไม่ ด้วยความที่ต้องการความสะดวกสบายผมจึงตอบตกลงไป

กลางเดือนกุมภาพันธ์ผมต้องการเอารถคันดังกล่าวขับขึ้นไปรับลมหนาวทางภาคเหนือ จึงสอบถามไปถึงกรมธรรม์ประกันภัยที่ผมควรจะได้เห็นหน้าค่าตามันเสียที ผู้รับทำประกันภัยให้ผมคือพนักงานในบริษัทขายรถพยายามตามให้ผมอยู่นาน จนท้ายที่สุดบอกให้ผมไปตามเอาเองกับบริษัทประกันภัยแห่งหนึ่ง

คำตอบที่ผมได้รับจากพนักงานของบริษัทประกันภัยหลายท่านที่หมุนเวียนเปลี่ยนหน้ากันมาให้คำตอบ แต่ได้ใจความตรงกันว่าไม่ได้คุ้มครองรถของผม นับตั้งแต่ขาดอายุประกัน หมายถึงรถของผมวิ่งไปบนความเสี่ยงมานานเกือบหนึ่งเดือน ผมจึงไปสอบถามเอากับพนักงานขายรถ ซึ่งได้ให้ผมคุยกับนายหน้าขายประกันที่เรียกกันว่าบริษัทโบรกเกอร์

คำตอบจากโบรกเกอร์คือ ผมยังได้รับการคุ้มครองอยู่ แต่เมื่อผมยืนยันกับคำพูดของพนักงานบริษัทประกัน โบรกเกอร์จึงจนปัญญาและให้ผมคุยกับเจ้าหน้าที่ของบริษัทประกันภัยอีกครั้งหนึ่ง เจ้าหน้าที่สองถึงสามคนบอกกับผมว่า ถ้าผมไม่ต้องการเอาประกันกับเขาก็แจ้งมาได้ หรือถ้าอยากให้เขาคุ้มครองก็ “ต้องโอนเงินมาภายในวันนี้” ซึ่งหมายถึงวันศุกร์ตอนเวลาประมาณสี่โมงเย็น

ผมจึงได้แจ้งว่าที่ผมติดตามมานี้ ผมไม่ได้ต้องการเป็นผู้บอกเลิกสัญญา แต่ผมมาทวงถามสิทธิที่ผมคิดว่าผมควรได้รับ เจ้าหน้าที่ประกันก็พยายามบอกกับผมว่า นับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม เป็นต้นมา คณะกรรมการประกันภัยได้มีกฎออกมาว่า บริษัทประกันภัยจะให้ความคุ้มครองกับรถได้ ก็ต่อเมื่อได้รับการโอนเงินเข้ามาแล้วเท่านั้น

ผมไม่ได้ติดใจอะไรกับการที่พนักงานคนดังกล่าวบอกเล่าถึงกฎนั้น แต่ที่ผมติดใจคือในทางปฏิบัติจริงทุกวันนี้ คนใช้รถส่วนใหญ่ทำประกันภัยผ่านนายหน้าหรือโบรกเกอร์ แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าโบรกเกอร์เอาเงินไปส่งให้บริษัทประกันภัยแล้ว หรือจะต้องให้ไปฟ้องร้องไล่เบี้ยกันเอากับโบรกเกอร์เมื่อเกิดเรื่อง

หรือเท่ากับบังคับให้คนใช้รถต้องทำประกันภัย กับพนักงานของบริษัทประกันภัยเท่านั้น แล้วจะมั่นใจได้หรือว่าพนักงานที่รับเงินและออกใบเสร็จให้นั้น ได้ส่งเงินให้กับบริษัทเรียบร้อย จนลูกค้าได้รับการคุ้มครองอย่างแน่นอนแล้ว สรุปว่าคนใช้รถจะไม่สามารถรู้ได้ว่าตนเองได้รับการคุ้มครองหรือไม่ จนกว่าจะได้เห็นกรมธรรม์ใช่ไหม ดังนั้นคงเท่ากับว่าคนใช้รถไม่สามารถเชื่อใจใช้บริการ จากบริษัทนายหน้าค้ำประกันได้อีกต่อไปใช่หรือไม่

เรื่องอย่างนี้หากมีพื้นที่ยาวๆ ผมคงต้องตั้งคำถาม ไปยังอธิบดีกรมการประกันภัยเพื่อความกระจ่าง ทั้งที่ผมรู้ดีว่าคำตอบที่ได้คงไม่เข้าท่าสักเท่าใดนัก เพราะกรมการประกันภัยนั้นหากจะให้ผมเปลี่ยนชื่อให้ใหม่ ผมคงเปลี่ยนให้เป็นกรมการคุ้มครองธุรกิจประกันภัย ตามเนื้องานที่ผมมองเห็นมาตลอดเวลาเกือบสามสิบปี

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ คุณพรทิวา นาคาศัย ว่างจากงานส่งออกเมื่อไหร่จะลองถามเรื่องอย่างนี้ให้คนใช้รถที่เอาประกัน ได้ความกระจ่างบ้างก็จะเป็นพระคุณยิ่งนัก ส่วนบริษัทประกันที่ผมว่าถึงจะชื่อบริษัทอะไรนั้น อย่าไปเอ่ยถึงให้กากอาหารกระฉอกออกจากปากจะดีกว่าครับ

Tags : การประกันภัยรถยนต์

กรุงเทพธุรกิจ

ยานยนต์ : เซียนรถ

เซียนรถ

Review

พลังงานทดแทน

การเมือง

ไอที-นวัตกรรม

Life Style

Video

ข่าวล่าสุด