วันอาทิตย์ที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2551








เรื่องจากปก
ทันตแพทย์ สม สุจิรา ไขปริศนาจิต




สุขกาย
แอโรบิกมวยไทย ฟันศอก ตอกเข่า


เฮลธ์ไลน์
นอนหลับอย่างมีคุณภาพสมองแจ่มใส




รหัสชีวิต
ลิขิตชีวิตตัวเอง


Happiness
พ่อมดเมอร์ลินกับ Who am I?


ขีดเส้นใต้
กามโลกีย์


จับใจ
นรินทร์ยาตรา


Fusion Life
กลับบ้านเรา




เรียนไม่รู้จบ
10 วันมหัศจรรย์


เติมช่องว่าง
เติมช่องว่าง


พักใจ
แรงบันดาลใจ


สมองยกกำลังสอง
Othello สงครามยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร







Happiness

: ดร. วิมลกานต์ โกสุมาศ

พ่อมดเมอร์ลินกับ Who am I?

หนึ่งในตำนานพ่อมดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกตะวันตก ก็คือเรื่องราวของ "พ่อมดขาวเมอร์ลิน" ซึ่งเชื่อกันว่า เป็นผู้เลี้ยงดูและถ่ายทอดสรรพวิชาให้กับกษัตริย์อาร์เธอร์ ส่วนอาร์เธอร์เองก็มีเรื่องเล่ากล่าวขานถึงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน กล่าวคือ เป็นกษัตริย์ที่ได้นำอังกฤษต่อสู้กับผู้รุกรานชาวแซกซัน (Saxon) และเป็นเจ้าของตำนานดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ (Excalibur) รวมทั้งอัศวินโต๊ะกลม ซึ่งในตอนท้ายได้เชื่อมโยงกับภารกิจลับในการตามหาจอกศักดิ์สิทธิ์ (the Holy Grail) ซึ่งพระเยซูใช้ดื่มครั้งสุดท้าย

หลังจากที่กษัตริย์อาร์เธอร์ได้ทรงครองราชย์แล้ว พ่อมดเมอร์ลินก็มักจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เล่ากันว่า เมอร์ลินชอบใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว เร่ร่อน และจะปรากฏตัวให้อาร์เธอร์พบเห็นก็ในยามจำเป็นหรือคับขัน หรือไม่ก็เมื่อมีบทเรียนใหม่ จะต้องมาสอนอาร์เธอร์เท่านั้น

อยู่มาวันหนึ่ง พ่อมดเฒ่าก็ได้กลับมาเยี่ยมลูกศิษย์ ด้วยความปลื้มปีติดีใจที่เมอร์ลินกลับมา กษัตริย์อาร์เธอร์ทรงมีบัญชาให้จัดพระราชพิธีเฉลิมฉลองการกลับมาของพ่อมดเฒ่าขึ้นที่วังคาเมลอต

เมื่อได้รับทราบเรื่องงานฉลองจากอาร์เธอร์ เมอร์ลินกลับมองอาร์เธอร์ด้วยสายตาที่เหมือนกับไม่เคยรู้จักลูกศิษย์มาก่อน และได้กล่าวกับอาร์เธอร์ว่า "เราจะเข้าร่วมงานเลี้ยงที่เจ้าจัดขึ้น ก็ต่อเมื่อเจ้าตอบเราได้ว่าเจ้าเป็นใคร

ไม่เพียงแต่เท่านั้น เมอร์ลินยังเสกถุงบรรจุผงทองคำใบใหญ่ขึ้นมา แล้วประกาศลั่นต่อหน้าข้าราชบริพารของอาร์เธอร์ ซึ่งอยู่ร่วมด้วยในท้องพระโรงว่า

"เราจะมอบถุงผงทองคำล้ำค่านี้ให้กับบุคคลใดก็ได้ ที่สามารถตอบเราได้ว่า ชายผู้นี้ (หมายถึงอาร์เธอร์) เป็นใคร

บรรดาอัศวินโต๊ะกลมทั้งหลายที่ห้อมล้อมอาร์เธอร์อยู่ต่างพากันประหลาดใจ แต่ก็ไม่มีใครกล้าให้ความเห็น เพราะรู้อยู่ว่าระดับพ่อมดเมอร์ลินแล้ว คำถามเช่นนี้ต้องมีความหมายแอบแฝง แต่ทหารยามนายหนึ่งรู้สึกไม่พอใจเมอร์ลินเป็นอย่างยิ่ง จึงตะโกนออกมาว่า

"พ่อมดเฒ่า ท่านชักจะเลอะเลือนไปใหญ่แล้ว ใครๆ ก็รู้ว่าพระองค์คือกษัตริย์อาร์เธอร์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งอังกฤษ"

แต่เมอร์ลินกลับส่ายหน้าปฏิเสธแถมยังขับไล่ทหารยามผู้นั้นออกไปจากห้องท้องพระโรง หลังจากนั้น เมอร์ลินก็ประกาศคำถามอีกครั้งว่า "ผู้ใดสามารถบอกเราได้บ้างว่าชายผู้นี้คือใคร"

คราวนี้ นางกำนัลเก่าแก่ของอาร์เธอร์ ซึ่งแอบหลบอยู่ด้านหลังอดรนทนไม่ได้ก้าวออกมาพูดด้วยความมั่นใจว่า

"ขนาดคนเขลาที่สุดในอังกฤษ ก็ยังต้องตอบคำถามนี้ได้ เพราะท่านคือผู้นำที่ปลดแอกราษฎรอังกฤษจากผู้รุกรานเป็นผลสำเร็จ"

ผลออกมาเหมือนเดิม เมอร์ลินขับไล่นางกำนัลผู้นั้นออกไป

จากนั้นบรรดาข้าราชบริพารในห้องต่างๆ ก็สรรหาคำตอบที่ตนคิดว่าไม่มีทางพลาดได้อย่างแน่นอน อาทิเช่น "พระองค์คือโอรสของกษัตริย์อูเธอร์" แม้กระทั่งราชินีกวิเนเวียร์ก็ทรงร่วมตอบด้วยว่า "พระองค์คือพระสวามีของข้าฯ เป็นแน่แท้" แต่เมอร์ลินก็ยังสั่นหัวและไล่ทุกคนที่ตอบคำถามออกไปจากห้องทีละคนไม่ละเว้นแม้แต่กวิเนเวียร์

ท้ายที่สุด เหลือเพียงเมอร์ลินและอาร์เธอร์เผชิญหน้ากันสองคน อาร์เธอร์กล่าวด้วยความมั่นใจว่า

"พ่อมดเฒ่า...ในที่สุด คนที่จะบอกได้ว่าเราเป็นใคร ตัวตนของเราคืออย่างไร ก็ย่อมจะต้องเป็นตัวของเราเอง นี่คือคำสอนที่ท่านกำลังจะถ่ายทอดให้เราใช่หรือไม่ เราย่อมรู้อยู่แล้วเช่นนั้น เราขอตอบว่า เราก็คือสหายเก่าและศิษย์อันเป็นที่รักยิ่งของท่านนั่นเอง"

ท่ามกลางความประหลาดใจของอาร์เธอร์ เมอร์ลินส่ายหน้าปฏิเสธคำตอบของอาร์เธอร์ ทำให้อาร์เธอร์จำใจต้องเดินออกไปจากท้องพระโรงด้วยอีกคน แต่ด้วยความกระหายใคร่รู้ว่า เมอร์ลินคิดอะไร อาร์เธอร์จึงแอบแง้มประตูท้องพระโรงดูเมอร์ลิน และแล้วอาร์เธอร์ก็ต้องประหลาดใจซ้ำ เมื่อเห็นเมอร์ลินโปรยผงทองคำจากถุงให้ล่องลอยไปกับสายลมจนหมดสิ้น

อาร์เธอร์ชักอดรนทนไม่ได้มากขึ้น จึงเดินกลับเข้าไปถามอาจารย์ว่า "ท่านทำเช่นนั้นทำไม ด้วยเหุตใดหรือจึงโปรยผงทองล้ำค่าไปกับสายลมเช่นนี้"

เมอร์ลินมองอาร์เธอร์ด้วยสายตาที่เอ็นดูแบบที่อาจารย์มองศิษย์น้อยแล้วตอบว่า

"ก็เพราะสายลมให้คำตอบที่ถูกต้องกับข้าน่ะสิว่า เจ้าคือใคร"

"แต่สายลมย่อมไม่ได้กล่าวสิ่งใดต่อท่านเลย ข้าฯ ก็แอบดูอยู่" อาร์เธอร์ย้อน

"เป็นเช่นนั้น…สายลมมิได้ให้คำตอบใดแก่ข้าฯ เลย จึงนับว่าถูกต้องที่สุด"

…………………….

สิ่งที่เมอร์ลินต้องการจะสอนต่ออาร์เธอร์ในครั้งนั้น ก็คือ คำถามที่ว่า "Who am I?" หรือ "ฉันเป็นใคร?" นั้น เป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบ เพราะมนุษย์เป็นเพียงจิตวิญญาณบริสุทธิ์ที่มีอิสระ และสามารถใช้อิสรภาพของตนเลือกแสดงบทบาทต่างๆ ในชีวิตที่เปลี่ยนไป จะดี จะร้ายขึ้นอยู่กับการเลือกของตน

แต่แท้จริงแล้ว เรามิใช่กายนี้ มิใช่ความคิดนี้ มิใช่บทบาทนี้ที่เราดำเนินอยู่ การให้ชื่อกับตนเอง หรือการยึดมั่นถือมั่นในบทบาทที่ตนแสดง เป็นเพียงกับดักทางจิตวิญญาณของมนุษย์เท่านั้น

<< back









copyright @ NKT NEWS CO.,LTD.
All Right Reserved, Contact us : ktwebeditor@nationgroup.com