หากครั้งที่ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางผ่านสื่อมวลชน เห็นจะเป็นพระราชดำรัสพระราชทานแก่คนไทยเมื่อ 4 ธันวาคม 2548 และ 4 ธันวาคม 2540 ซึ่งครั้งนั้น กระแสแนวคิด "เศรษฐกิจพอเพียง" ได้กลายเป็นวาทกรรมทางการพัฒนาประเทศครั้งแรกในห้วงที่ประเทศไทยเผชิญกับภาวะวิกฤติเศรษฐกิจ โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ได้ทรงกระตุ้นเตือนสติคนไทย ให้ดำเนินชีวิตอยู่ใน "ความพอดี" ตามแนวคิด "เศรษฐกิจพอเพียง"

น่าเสียดายที่คำว่า "เศรษฐกิจพอเพียง" ยังไม่เป็นที่เข้าใจอย่างกระจ่างแจ้งนัก

ความโดดเด่นของหนังสือเล่มนี้คือ ผู้เขียนซึ่งเป็นอดีตเศรษฐกรอาวุโสธนาคารโลกได้นำพระราชดำรัสเรื่อง "เศรษฐกิจพอเพียง" มาวิเคราะห์แยกแยะให้เห็นว่า เศรษฐกิจพอเพียงเป็น "ภูมิปัญญาไทย" ที่รัฐบาลสามารถนำมากำหนดเป็นนโยบายพัฒนาประเทศ สนองพระราชดำริเพื่อแก้ปัญหาความไม่สมดุลของสังคมไทยในมิติต่างๆได้อย่างไร

ไม่เพียงเท่านั้น ผู้เขียนได้ยกตัวอย่างหลายกรณีศึกษา ที่สะท้อนให้เห็นว่า แม้แต่ประเทศมหาอำนาจอย่างอเมริกา ชาวอเมริกันจำนวนมากเริ่มมองเห็นอันตรายและความไม่ยั่งยืนของการแข่งขัน และการบริโภคแบบสุดโต่ง ด้วยความตระหนักว่า ระบบทุนนิยมและตลาด แก้ปัญหาไม่ได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งปัญหาความยากจน

แม้กระทั่งปัจจุบัน อันเป็นยุคที่สังคมโลกวิวัฒนาการเข้าสู่ยุค "คลื่นลูกที่ 4" หรือยุคพันธุวิศวกรรม ยุคที่ความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สร้างทั้งโอกาสและความเสี่ยงแก่มนุษย์ ขณะที่มนุษย์มีแนวโน้มจะมีอายุขัยยืนยาวขึ้น ผลกระทบที่กำลังเกิดขึ้นก็คือ พฤติกรรมบริโภคนิยมที่มากขึ้นเป็นเงาตามตัว

และไม่ว่าอนาคตจะวิวัฒน์ไปทางไหน การพัฒนาประเทศและการดำเนินชีวิตตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงจะเป็น " ภู มิ ปั ญ ญ า ใ ห ม่ " ที่เหมาะสมที่สุด เหมือนที่ Juan Enriquez เสนอไว้ในหนังสือเรื่อง As the Future Catches You ว่า

"ในยุคโลกาภิวัตน์นี้สังคมต่างๆ ต้องพยายามแสวงหา"ภู มิ ปั ญ ญ า ใ ห ม่ " เพื่อพัฒนาให้ทันโลก"