กระบี่อยู่ที่ใจ : EQ กับการลงทุน

ในวงสนทนาต่างๆ มักจะเปรียบเทียบรูปแบบการลงทุน ทั้งแบบ Technical และแบบ Fundamentals หรือแบบพื้นฐานตามสำนวนกำลังภายใน

แบบเทคนิเคิล มักจะต้องว่องไวเปรียบได้กับฝ่ายบู๊เน้นกระบี่

ส่วนแบบพื้นฐานและแบบเน้นมูลค่านั้น เปรียบได้กับฝ่ายบุ๋นเน้นลมปราณซึ่งไปแบบสุขุมลุ่มลึก

จอมยุทธ์ทั้งสองสำนักที่ประสบความสำเร็จได้นั้นต่างก็จะต้องมี “กระบี่อยู่ที่ใจ” ทั้งสิ้น จอมยุทธ์ระดับเริ่มต้นอาจจะยังมีไม่เต็มที่ หรือบางท่านไม่มีเอาเสียเลย

“กระบี่อยู่ที่ใจ” ที่ผมว่านี้ คือ ความฉลาดทางอารมณ์ หรือ Emotional Quotient (EQ)

เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญมากกว่าเรื่องความฉลาดทางวิชาการ หรือ Intelligent Quotient (IQ) เสียด้วยซ้ำ เพราะถ้า IQ สูง ไม่ได้หมายความว่า จะประสบความสำเร็จเสมอไป คนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาพอสมควรต้องเห็นด้วยกับผมแน่ แต่คนที่ EQ สูง มักจะเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จมากกว่า ทั้งในปัจจุบันและในอดีต

ในอดีตผู้ที่เป็นใหญ่ เป็นกษัตริย์ เป็นแม่ทัพ เป็นผู้ที่กุมใจไพร่พลและประชาชนทั้งปวงนั้นคือผู้ที่มี EQ สูงทั้งสิ้น ส่วนผู้ที่ IQ สูง มักเป็นแค่กุนซือ ที่ปรึกษา ลองนึกถึงเล่าปี่ลูกคนทอเสื่อกับจอมปราชญ์จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง) เป็นตัวอย่าง

เมื่อไม่นานมานี้นักวิชาการชื่อ Daniel Goleman ได้ตีพิมพ์หนังสือเรื่อง Emotional Intelligent โดยให้คำจำกัดความของ EQ ไว้ว่า

“ความสามารถในการมีความรู้สึกและอารมณ์ร่วมกับผู้อื่น มีความสามารถในการรู้จักควบคุมอารมณ์ตนเอง สามารถอดกลั้น อดทน มีวินัย และมีความสามารถในการคบหากับคนอื่นหรือ Human Skill”

หากแยกเป็นข้อๆ จะต้องมีความสามารถดังต่อไปนี้

1. รู้จักและตระหนักได้ถึงอารมณ์ ความรู้สึกของตนเอง หรือมีความสามารถในการรับรู้และระมัดระวังตนเอง

2. จัดการกับอารมณ์ความรู้สึกของตนเองได้

3. รู้จักจูงใจตนเอง กล่าวคือ รู้จักที่จะควบคุมอารมณ์ความรู้สึกของตนเองโดยชักจูงให้ตนเองทำในสิ่งที่ถูกที่ควรได้

4. รู้และเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของผู้อื่น

5. มีศิลปะในการมีความสัมพันธ์กับผู้อื่น กล่าวคือ รู้และเข้าใจที่จะปฏิบัติต่อใคร อย่างไร ได้อย่างถูกกาลเทศะ

คนที่รู้และเข้าใจความรู้สึกของตนเองจะมีความสามารถในการนำชีวิตของตนเองให้ดำเนินไปได้อย่างราบรื่น มีการตัดสินใจอย่างมีเหตุผล และหากจัดการกับอารมณ์ของตนเองได้ดีแล้ว จะเป็นผู้เครียดและท้อแท้สิ้นหวังน้อยกว่าผู้อื่น เพราะรู้จักวิธีที่จะหลุดพ้นจากความรู้สึกที่ไม่พึงปรารถนาได้

การลงทุนเองก็เช่นกัน เพราะตลาดหุ้นขึ้นๆลงๆตามอารมณ์ของผู้เล่นส่วนใหญ่ มันเป็นเสมือนการโหวตเสียงในระยะเวลาสั้นๆ แต่ในระยะยาวแล้วมันเป็นเครื่องชั่งน้ำหนักของกิจการนั่นเอง

หากเราควบคุมอารมณ์ความรู้สึกของเราในระยะเวลาสั้นๆได้ เราจะได้เห็นว่า ในระยะยาวแล้วเครื่องชั่งจะชั่งน้ำหนักว่า บริษัทไหนมีน้ำหนักดี บริษัทไหนโกงน้ำหนัก

จากคุณสมบัติสำคัญของผู้มี EQ นั้น เราจะเห็นได้ว่า มีข้อหนึ่งที่ต้องรู้และเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของผู้อื่น นั่นคือ คุณสมบัติที่สำคัญอย่างหนึ่ง เมื่อผู้คนกำลังหมกมุ่นไล่หุ้นกันอย่างบ้าคลั่ง ไร้เหตุผล เราต้องรู้และควบคุมไม่ให้เราเข้าไปยุ่งเกี่ยวและคอยหาโอกาสทองจากสถานการณ์นั้น จังหวะที่ผู้คนแตกตื่นขายหุ้นทิ้งอย่างไร้เหตุผล เราต้องควบคุมตัวเราให้มั่นคง และเช่นเดิม หาโอกาสซื้อของดีราคาถูก ผมเองชอบสถานการณ์แบบนี้ที่สุดเลย ขอบอก!!!

เรื่อง IQ นี้ มันเป็นสิ่งที่มาพร้อมกับคุณตั้งแต่เกิด เลือกไม่ได้ แต่ EQ นั้นเป็นสิ่งที่ต้องฝึกฝนเป็นประจำและอดทนถึงจะเกิดขึ้นได้

วอร์เรน บัฟเฟตต์ กล่าวว่า “ผลสำเร็จของการลงทุนไม่ได้เป็นสัดส่วนกับ IQ แม้แต่น้อย” แล้วมันเป็นสัดส่วนกับอะไรละครับ?คำตอบสำหรับผมคือ..

•          คุณควบคุมให้ตัวเองศึกษาธุรกิจของบริษัทที่คุณจะลงทุนให้ได้อย่างทะลุปรุโปร่งหรือไม่
•          คุณควบคุมให้ตัวเองอดทนรอที่จะซื้อหุ้นบริษัทดีๆที่คุณศึกษามาอย่างทะลุปรุโปร่งในตอนที่ราคาลดกระหน่ำได้หรือไม่
•          คุณควบคุมให้ตัวเองอดทนรอที่จะให้บริษัทของคุณสร้างมูลค่าเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น และสะท้อนออกมาได้หรือไม่
•          คุณมีวินัยพอที่จะไม่ทำอะไรที่เสี่ยงๆ แม้แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆได้หรือไม่
•          คุณทนเห็นหุ้นของคุณอยู่นิ่งๆแต่หุ้นอื่นวิ่งแซงไปหลายช่วงตัวได้หรือไม่
•          และ ฯลฯ

เรื่อง “วินัย” เป็นเรื่องจำเป็นสำหรับการลงทุน เพราะแม้แต่บัฟเฟตต์ยังไม่รับพนันเพื่อนในสิ่งที่ตัวเองมีสิทธิชนะ

ผู้ที่ประสบความสำเร็จจากการลงทุนที่ผมยกมานี้ เป็นตัวอย่างที่ดีในเรื่องของการควบคุมอารมณ์ความรู้สึกและรักษาวินัยอย่างเคร่งครัด แม้โอกาสที่จะได้เงินสูงมาก (บัฟเฟตต์เป็นคนงกมาก ลูกยืมเงินค่าจอดรถ 20 เหรียญ แกยังให้ใช้คืนเลย) แต่ก็ไม่ยอมเสี่ยง เพราะจะทำให้เสียนิสัย

แล้วเราๆ ท่านๆ รักษาวินัยหรือรักษากระบี่ที่ใจของคุณให้แหลมคมได้ดีอยู่หรือเปล่า..