บทที่ 3
สู่โศกนาฏกรรม
ที่ตันหยงลิมอ

20 กันยายน 2548 เวลาประมาณ 19.30 น. ระหว่างที่ชาวบ้านกำลังนั่งสนทนาและดื่มน้ำชาอยู่ที่ร้านน้ำชาของ นายแมะแย นิและ ซึ่งเป็นร้านน้ำชาที่ตั้งอยู่กลางหมู่บ้านตันหยงลิมอ หมู่ 7 ตำบลตันหยงลิมอ อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส มีรถยนต์กระบะคันหนึ่งวิ่งผ่านเข้ามากลางหมู่บ้าน บนถนนสายตันหยงมัส-ระแงะ ที่ท้ายรถกระบะคันดังกล่าวมีกลุ่มชายฉกรรจ์ไม่ทราบจำนวน ได้ใช้อาวุธปืนสงครามกราดยิงเข้ามาในร้านน้ำชา เป็นเหตุให้ชาวบ้านเสียชีวิตทันที 2 ราย และอีก 4 รายได้รับบาดเจ็บสาหัส

เวลาผ่านไปไม่นานนัก กำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจและทหารเดินทางเข้าไปตรวจสอบที่เกิดเหตุพร้อมกับ เรือตรีวินัย นาคะบุตร และ จ่าเอกกำธร ทองเอียด นาวิกโยธินสังกัดค่ายจุฬาภรณ์พัฒนา 5 ซึ่งรักษาการประจำอยู่ที่โครงการพระราชดำริ โดยทั้งสองขับรถยนต์นั่งส่วนบุคคลเข้าไปในหมู่บ้าน

ช่วงเกิดเหตุชุลมุน ระหว่างที่ทหาร ตำรวจ กำลังเก็บปลอกกระสุนปืน ชาวบ้านได้ตีกลองส่งสัญญาณให้รู้ว่า มีคนตายในหมู่บ้าน บังเอิญเจ้าหน้าที่ชุดดังกล่าวเข้าใจว่าเป็นการตีกลองเรียกให้มีการปิดล้อม จึงรีบขับรถออกไปจากหมู่บ้านทันที

ขณะที่รถยนต์ของนาวิกโยธินสตาร์ทไม่ติด เสียอยู่บริเวณใกล้ที่เกิดเหตุ ชาวบ้านจึงเข้าควบคุมตัวไว้ และค้นพบปืนเอ็ม 16 จำนวน 1 กระบอก และปืนสั้น 9 มม. อีก 1 กระบอกอยู่ในรถ ทำให้ชาวบ้านเข้าใจว่า เจ้าหน้าที่ทั้งสองอาจจะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์กราดยิงที่ร้านน้ำชา จึงนำตัวไปควบคุมไว้ที่ศาลาอเนกประสงค์กลางหมู่บ้าน

จนถึงเช้าวันที่ 21 กันยายน 2548 มีข้าราชการในพื้นที่เข้ามาเจรจาต่อรองเพื่อขอนำตัวนาวิกโยธินทั้งสองออกจากหมู่บ้าน

ช่วงแรกของการเจรจาดูเหมือนจะไปได้ดี ชาวบ้านส่วนหนึ่งมีท่าทีอ่อนลง และเชื่อว่าคนร้ายไม่ใช่ทหารที่ควบคุมตัวไว้ แต่ยังคงเชื่อว่าน่าจะเป็นพวกเดียวกับคนร้าย การเจรจายังไม่ได้ข้อยุติ จนกระทั่งชาวบ้านขอต่อรองกับ นายประชา เตรัตน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาส ให้นำนักข่าวมาเลเซียเข้ามาทำข่าว

แต่เนื่องจากนายประชาต้องกลับไปเตรียมตัวรับเสด็จสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ที่เสด็จมาเปิดงานของดีเมืองนราฯ จึงเปลี่ยนให้ พล.ต.พิเชษฐ์ วิสัยจร รองแม่ทัพภาคที่ 4 (ยศและตำแหน่งในขณะนั้น) นายขวัญชาติ วงศ์ศุภรานนท์ นายอำเภอระแงะ นายนัจมุดดีน อูมา อดีต ส.ส.พรรคไทยรักไทย และ น.อ.ไตรขวัญ ไกรฤกษ์ ผู้บังคับการหน่วยเฉพาะกิจที่ 3 (ยศและตำแหน่งในขณะนั้น) เข้ามาเจรจาต่อรอง

เบื้องต้นชาวบ้านอนุญาตให้ พล.ต.พิเชษฐ์ นายนัจมุดดีน และนายขวัญชาติ เข้าไปในหมู่บ้านได้ ส่วนเจ้าหน้าที่ส่วนอื่นให้รออยู่ด้านนอก โดยมีม็อบหรือฝูงชนซึ่งส่วนใหญ่เป็นสตรีและเด็กคลุมหน้าด้วยผ้าฮิญาบประมาณ 1,000 คน ปิดถนนทางเข้าออกหมู่บ้าน เพื่อไม่ให้เจ้าหน้าที่นำรถเข้าไปในหมู่บ้านได้ พร้อมทั้งขึงป้ายผ้าสองผืน เขียนด้วยภาษาไทยและภาษามลายู ซึ่งเป็นตัวอักษรโรมันว่า “ผู้ก่อการร้ายที่แท้ก็แกนี่เอง” และ “ทักษิณทำผิด ก่อการร้ายเกิดขึ้นมาก ตั้งแต่ใช้ พ.ร.ก.”

การเจรจาต่อรองยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ และไม่เป็นผล แม้ว่าทางเจ้าหน้าที่จะยอมให้นำเฮลิคอปเตอร์เดินทางไปรับนักข่าวมาเลเซียแล้วก็ตาม และในช่วงระยะเวลาดังกล่าวได้มีการปล่อยข่าวสารในลักษณะของข่าวลือเป็นระยะๆ ว่า ทหารจะนำรถถังบุกเข้ามาเคลียร์พื้นที่ ทหารจะกราดยิงลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ และทหารบุกเข้ามาทางสวนยางพาราท้ายหมู่บ้าน

จากสถานการณ์ดังกล่าว ทำให้ พล.ต.พิเชษฐ์ ต้องเข้าไปทำความเข้าใจกับชาวบ้านในจุดที่มีการปล่อยข่าวว่า ทหารกำลังจะเข้ามา และเมื่อกลับมาจึงทราบว่าข่าวสารในลักษณะของข่าวลือที่ออกมาเป็นช่วงสั้นๆ นั้น เป็นเพียงแผนลวงเพื่อให้เจ้าหน้าที่ชุดเจรจาต่อรองและชาวบ้านเกิดความไขว้เขว และเป็นการเปิดช่องว่างให้คนกลุ่มหนึ่งเข้าไปทำร้ายนาวิกโยธินทั้งสองคนเสียชีวิตคาห้องที่ถูกคุมขังด้วยลักษณะที่โหดเหี้ยมและทารุณ

ชำแหละยุทธการข่าวลือ
จากการศึกษาข้อมูลย้อนหลังพบว่า ข่าวสารในลักษณะของข่าวลือเกิดขึ้นทั้งก่อนและหลังเหตุการณ์กราดยิงร้านน้ำชา แบ่งออกเป็น 3 ช่วง กล่าวคือ

1.ในช่วงหัวค่ำหลังจากมีการกราดยิงแล้ว มีการใช้โทรศัพท์และขับรถจักรยานยนต์ไปแจ้งกันปากต่อปากว่า ชาวบ้านจับคนร้ายกราดยิงร้านน้ำชา ซึ่งเป็นทหารได้แล้ว

2.ในช่วงใกล้เที่ยงก่อนที่จะมีการสังหารสองนาวิกโยธิน มีการปล่อยข่าวสารในรูปแบบข่าวลือว่า ทหารบนเฮลิคอปเตอร์จะกราดยิงม็อบที่มาร่วมชุมนุม และทหารนำรถถังเข้ามาปิดล้อมหมู่บ้าน รวมถึงทหารนำกำลังบุกเข้ามาที่สวนยางท้ายหมู่บ้าน

3.หลังจากเหตุการณ์จบสิ้นลงแล้วประมาณ 2 เดือน มีข่าวสารในลักษณะของข่าวลือห้ามชาวบ้านออกไปกรีดยาง และการทำโฆษณาชวนเชื่อด้วยการทิ้งใบปลิวข่มขู่ห้ามให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่รัฐ รวมทั้งการนำสิ่งของที่ใช้ในการละหมาดศพไปแขวนไว้ตามสวนยาง

แหล่งข่าวคนสำคัญในหมู่บ้านซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ กล่าวถึงที่มาของการเกิดข่าวสารในลักษณะของข่าวลือในช่วงต่างๆ ว่า ปัญหาในหมู่บ้านไม่ใช่ข่าวลือ แต่เป็นเรื่องจริง เนื่องจากคืนที่มีการกราดยิงร้านน้ำชา หมู่บ้านอื่นๆ ก็ได้ยินเสียงปืนชัดเจน โดยเฉพาะหมู่บ้านทั้ง 8 หมู่ในเขตตำบลตันหยงลิมอ เพราะทุกครั้งที่มีการตีกลองหรือมีเสียงปืน ชาวบ้านทั้งตำบลจะได้ยินชัดเจน

“ช่วงใกล้เที่ยงก่อนจะมีการสังหารสองนาวิกโยธิน มีการปล่อยข่าวลือว่าทหารบุก พอมีเสียงฮือก็ลุกไปดู ได้ยินชาวบ้านร้องบอกต่อๆ กันว่า ทหารเอารถถังเข้ามาบุก สักพักก็บอกว่า ทหารบุกเข้ามาที่สวนยางด้านหลังหมู่บ้านแล้ว ชาวบ้านก็พากันแตกตื่นแล้วก็วิ่งไปดู

“ส่วนข่าวลือช่วงที่ 3 เกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์ยุติแล้วประมาณ 1 เดือน ซึ่งชาวบ้านส่วนใหญ่ยังมีอาการหวาดผวากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แม้คนในหมู่บ้านจะไม่ได้ออกไปไหน แต่ก็มีข่าวลือมาจากหมู่บ้านอื่นว่า ห้ามชาวบ้านทำงานวันศุกร์ หากใครออกไปกรีดยางจะถูกตัดหูทิ้ง หรือไม่เช่นนั้น ก็จะให้กินน้ำยางแทนข้าว” แหล่งข่าวคนสำคัญกล่าว

ช่วงเวลาแห่งความสับสนของข่าวสารในลักษณะของข่าวลือที่เกิดขึ้นในวันนั้น ไม่ได้สร้างความวิตกกังวลต่อชาวบ้านอย่างเดียว แต่ผลของข่าวสารที่มาพร้อมๆ กับความหวาดกลัว คือการถูกป้อนข้อมูลจากกลุ่มผู้ไม่หวังดีว่า เหตุร้ายที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของเจ้าหน้าที่รัฐ โดยเฉพาะทหาร ทำให้ชาวบ้านมีอาการต่อต้านอำนาจรัฐและเจ้าหน้าที่รัฐยิ่งกว่าเดิม ประกอบกับถูกปลุกระดมเพื่อเติมความเกลียดชังจากกลุ่มคนทั้งในและนอกหมู่บ้านซึ่งทยอยเดินทางเข้ามาตั้งแต่ช่วงกลางดึก จนถึงตอนสายของวันรุ่งขึ้น

รอปา มานิ ครูโรงเรียนแสงธรรมวิทยา และเป็นชาวบ้านในหมู่บ้านตันหยงลิมอ กล่าวว่า ข่าวลือที่ส่งผลต่อความรู้สึกของชาวบ้านเกิดขึ้นในช่วงบ่าย ซึ่งมีการปล่อยข่าวออกมาว่า ทหารนำรถถังเข้ามาบุก และทหารจะกราดยิงลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ ทำให้ทุกคนตกใจ พากันวิ่งลงไปรวมที่กลางถนนเพื่อไปที่บริเวณสามแยก แต่ก็ไม่มี แล้วก็มีคนบอกว่า ทหารกำลังจะเข้ามาทางสวนยางหลังหมู่บ้าน ก็ไม่มีอีก

“ข่าวลือมันเหมือนกับลม มันมักจะมาถึงเราโดยที่เราไม่ต้องเดินทางไปหา แล้วยิ่งหมู่บ้านไหนเคยเกิดเหตุร้ายแรงมาแล้ว ข่าวลือจะใช้ได้ผลมากยิ่งขึ้น หากมีใครมาปล่อยข่าวว่า จะมีการยิงถล่มที่นั่นที่นี่ ชาวบ้านก็กลัวกันแล้ว เพราะมันมีเหตุฝังใจอยู่ เนื่องจากเหตุการณ์นี้เคยปรากฏให้ได้ยินได้เห็นมาแล้ว ดังนั้น มันจึงมีโอกาสที่จะเป็นจริงได้” รอปากล่าว

ข้อมูลที่ได้จาก รอปา สอดรับกับชาวบ้านคนอื่นๆ ในหมู่บ้านที่เชื่อว่าข่าวลือที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านมาจากคนนอกพื้นที่นำเข้ามา ไม่ต่างกับกรณีการระดมชาวบ้านหมู่บ้านอื่นเข้ามาช่วยที่บ้านตันหยงลิมอ โดยไม่มีใครทราบวัตถุประสงค์ของกลุ่มคนดังกล่าว

โดยเฉพาะในวันเกิดเหตุ มีคนจากหมู่อื่นและพื้นที่อื่น เช่น จากอำเภอเจาะไอร้อง และอำเภอยี่งอ จังหวัดนราธิวาส เข้ามาที่บ้านตันหยงลิมอจำนวนมาก เนื่องจากหมู่บ้านนี้อยู่ห่างจากเขตอำเภอเจาะไอร้องเพียง 15 กิโลเมตร โดยคนกลุ่มนี้บอกกับชาวบ้านว่า จะมาช่วยคนตันหยงลิมอ 

ประเด็นที่น่าสนใจก็คือ ในวันดังกล่าว ผู้ที่แจ้งข่าวว่าทหารนำรถถังเข้ามาบุก และจะกราดยิงชาวบ้านลงมาจากเฮลิคอปเตอร์กลับไม่ใช่คนในหมู่บ้าน

เมื่อจุดแข็งกลับเปราะบาง
ในสังคมมุสลิมโดยทั่วไปแล้ว ผู้นำศาสนาถือได้ว่าเป็นบุคคลที่ชาวบ้านให้ความเคารพ ศรัทธา นับถือ และไว้วางใจมากที่สุด คำพูดของผู้นำศาสนา ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะอิหม่าม โต๊ะคอเต็บ หรือโต๊ะบิหลั่น จะได้รับความเชื่อถือเสมอ

หมู่บ้านตันหยงลิมอก็เช่นเดียวกัน แม้ว่า นายยะโก๊บ นิกาจิ โต๊ะอิหม่ามจะไม่สามารถปฏิบัติภารกิจได้ เนื่องจากก่อนหน้านั้น ได้ป่วยเป็นอัมพฤกษ์ และปัจจุบันยังไม่หาย จึงเป็นหน้าที่ของผู้นำศาสนาลำดับถัดไป ที่ต้องสื่อสารเพื่อสร้างความเข้าใจกับชาวบ้านโดยตรง

แต่ความจริงคือ ผู้นำศาสนากลับไม่กล้าที่จะตัดสินใจกับปัญหาที่เกิดขึ้นใดๆ ทั้งสิ้น เขายอมรับว่า มีการปล่อยข่าวลือขึ้นในหมู่บ้านจริง โดยเฉพาะการสร้างข่าวเป็นระยะๆ ว่า ทหารจะบุกเข้ามา และด้วยความรู้สึกหวาดกลัว จึงทำให้ไม่กล้าถามผู้ที่เล่าให้ฟังว่า ใครเป็นผู้บอกว่า ทหารจะบุกเข้าปราบชาวบ้าน

พล.ต.พิเชษฐ์ วิสัยจร รองแม่ทัพภาคที่ 4 ในฐานะผู้เข้าไปควบคุมสถานการณ์ในพื้นที่ ได้ให้ข้อมูลอีกด้านหนึ่งที่น่าสนใจ โดยเขาบอกว่า ช่วงก่อนที่จะมีการสังหารสองนาวิกโยธินเพียง 2-3 ชั่วโมง พบความผิดปกติเกิดขึ้นในหลายช่วงเวลาด้วยกัน ตั้งแต่การมีข่าวลือจากคนนอกหมู่บ้านที่เข้าร่วมการชุมนุมว่า เห็นทหารนำกำลังและรถถังเข้ามาบริเวณสวนยางท้ายหมู่บ้าน และกำลังจะเข้ามาบุกชิงตัวประกันออกไป หรือการให้ข่าวสารว่า ทหารจะกราดยิงชาวบ้านลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ เป็นต้น

อย่างไรก็ตาม มีข้อน่าสังเกตว่า อดีต ส.ส.ซึ่งเป็นตัวแทนของชาวบ้านในพื้นที่ และทำหน้าที่ในการช่วยเจรจาสร้างความเข้าใจระหว่างชาวบ้านกับเจ้าหน้าที่รัฐ กลับไม่ได้เข้าไปช่วยคลี่คลายสถานการณ์ให้ดีขึ้นเลย ทั้งๆ ที่สามารถสื่อสารเพื่อทำความเข้าใจกับชาวบ้านได้ง่ายกว่า โดยเฉพาะการชี้แจงข้อมูลข่าวสารในลักษณะของข่าวลือดังกล่าวว่าไม่เป็นความจริง

“ช่วงนั้นผมรู้สึกแปลกๆ เหมือนกันว่า การลุกฮือของชาวบ้านโดยการปล่อยข่าวลือว่าทหารนำรถถังเข้ามา มันอาจมีแกนนำที่เป็นหัวโจกในหมู่บ้านต้องการล่อให้ชาวบ้านที่นั่งเฝ้าอยู่รอบๆ ศาลาอเนกประสงค์ออกจากจุดนั้นหรือไม่

ประเด็นที่สองคือ มีความพยายามปล่อยข่าวยั่วยุให้ทหารทำร้ายประชาชนหรือไม่ เนื่องจากในช่วงที่เกิดข่าวลือว่า ทหารขับรถถังเข้าไปในหมู่บ้าน ชาวบ้านบางส่วนที่นั่งเฝ้าอยู่ได้ลุกขึ้นวิ่งไปตามถนนด้วย เมื่อกลับมาบอกชาวบ้านที่เหลือว่าไม่มีรถถังเข้ามา เขาก็อยู่ในอาการสงบ แต่ยังเดินไปเดินมาอยู่ ตอนนั้นอดีตส.ส.ในพื้นที่ก็อยู่กับผมด้วย ผมเชื่อว่า มันมีการสร้างข่าวเพื่อให้ชาวบ้านมีความรู้สึกกลัวและสับสน เพราะไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น” พล.ต.พิเชษฐ์กล่าว

“สคริปต์” ที่ถูกเขียนล่วงหน้า
การรับรู้ของเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติที่เกี่ยวข้อง ทั้งจากอำเภอ จังหวัด และเจ้าหน้าที่ฝ่ายวางแผนที่รอคำสั่งให้นำกำลังเข้าไปสมทบในพื้นที่ ระบุตรงกันว่า มีความพยายามจากคนกลุ่มหนึ่ง ที่ต้องการยั่วยุให้ทหารใช้กำลังสลายการชุมนุมของฝูงชน และมีข้อสรุปว่า ไม่ว่าจะมีการเจรจาต่อรองหรือไม่ สุดท้ายทหารนาวิกโยธินทั้งสองนายจะต้องเสียชีวิตอย่างแน่นอน

น.อ.ไตรขวัญ ไกรฤกษ์ ในฐานะผู้บังคับบัญชาของทหารวิกโยธินทั้งสองนาย กล่าวถึง ปัญหาที่เกิดขึ้นว่า การเจรจาล้มเหลว เพราะชาวบ้านเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขตลอดเวลา เหมือนเขาต้องการให้เราใช้กำลัง ซึ่งถ้าใช้กำลัง ใช้อาวุธเคลียร์ ประชาชนที่อยู่ตรงนั้นเป็นพันคน มันไม่คุ้ม แล้วเขาก็ใช้วิธีปฏิบัติการจิตวิทยาด้วยการสร้างข่าวลือตลอดว่า เจ้าหน้าที่จะใช้กำลัง หรือกราดยิงลงมาจากเครื่องบินบ้าง เข้าใจว่าตอนกลางคืนอาจมีการปล่อยข่าวลือว่า เจ้าหน้าที่เป็นคนกราดยิงร้านน้ำชาด้วย

กลุ่มคนที่ต้องการให้เจ้าหน้าที่รัฐโดยเฉพาะทหารใช้ความรุนแรงกับฝูงชนที่เข้าร่วมชุมนุมนั้น ได้รับการอธิบายเพิ่มเติมจากเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองระดับสูงของพื้นที่ ทั้ง  นิพนธ์ นราพิทักษ์กุล ปลัดจังหวัดนราธิวาส และ ขวัญชาติ วงศ์ศุภรานนท์ อดีตนายอำเภอระแงะว่า คือ “กลุ่มแนวร่วม” หรือกลุ่มของฝ่ายตรงข้ามที่ให้การสนับสนุนการทำงานของกลุ่มขบวนการในพื้นที่ โดยแนวร่วมดังกล่าวอาจเป็นกลุ่มขบวนการเคลื่อนไหวของกลุ่มกู้ชาติรัฐปัตตานี หรือกลุ่มบีอาร์เอ็น โคออร์ดิเนต โดยมีกองกำลัง RKK และชาวบ้านทั้งในและนอกพื้นที่ให้การสนับสนุน

ขวัญชาติ วงศ์ศุภรานนท์ ซึ่งปัจจุบันย้ายไปเป็นนายอำเภอเทพา จังหวัดสงขลา อธิบายว่า มีกระบวนการปล่อยข่าวลือของกลุ่มแนวร่วมหลายครั้งด้วยกัน เพื่อสร้างความสับสนให้ชาวบ้านเข้าใจผิดว่า เจ้าหน้าที่รัฐเกี่ยวข้องในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่เจ้าหน้าที่ไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ เนื่องจากได้รับอนุญาตให้เข้าไปในหมู่บ้านเพียง 3-4 คน ขณะที่กลุ่มแนวร่วมคลุกคลีกับชาวบ้านตลอดเวลา

 “มีความพยายามสร้างข่าวลือ เพื่อทำให้ชาวบ้านเกิดความสับสนมากที่สุด ปล่อยข่าวลือว่า ทหารจะบุกเข้าไปในสวนยาง ตรงนี้เป็นการหลอกล่อให้ชาวบ้านวิ่งออกมาดู เพื่อเปิดช่องว่างให้แนวร่วมสั่งการให้ฆ่านาวิกโยธินทั้งสองนาย หมู่บ้านนั้นมีคนของเราเพียง 2-3 คน นอกนั้นเป็นคนของฝ่ายตรงข้ามหมด พื้นที่มันแดงเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ เขาควบคุมได้ก็สร้างข่าวลือตลอด เพื่อเปิดช่องให้คนของมันเข้าไปทำร้ายนาวิกโยธินสองนาย” ขวัญชาติกล่าว

ข้อมูลในส่วนของเจ้าหน้าที่รัฐทั้งฝ่ายปกครองและทหารสรุปได้ว่า การปฏิบัติการข่าวสารด้วยการปล่อยข่าวลือในช่วงเวลาต่างๆ นั้น ฝ่ายตรงข้ามโดยเฉพาะกลุ่มที่ถูกเรียกว่า “แนวร่วม” มีเป้าหมายชัดเจนคือ พยายามยั่วยุให้เจ้าหน้าที่รัฐแก้ไขปัญหาด้วยการใช้ความรุนแรงตอบโต้ในการเข้าชิงตัวประกัน เพื่อสร้างความสับสนให้กับชาวบ้านที่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง

แม้ว่าเบื้องต้นเจ้าหน้าที่รัฐจะได้ข้อยุติแล้วว่า จะใช้แนวทางสันติวิธีและยืดหยุ่นในการเจรจาต่อรอง แต่ทางกลุ่มแนวร่วมเองก็ได้กำหนดจุดจบของสองนาวิกโยธินไว้แล้วหลายรูปแบบ ทั้งการปล่อยข่าวลือว่าทหารบุก ทหารจะกราดยิงมาจากเฮลิคอปเตอร์ รวมทั้งการไม่จัดตั้งตัวแทนขึ้นมาทำหน้าที่เจรจาต่อรอง โดยอ้างว่าทุกคนคือตัวแทนของชาวบ้าน จึงทำให้แนวทางการแก้ปัญหาแบบสันติ ต้องจบลงด้วยการเสียชีวิตของทหารนาวิกโยธินสองนาย

อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาพบว่ามีความเป็นไปได้สูงที่ชาวบ้านในพื้นที่ส่วนหนึ่งอาจไม่ทราบถึงแผนการดังกล่าว ดังนั้น หากมีการใช้กำลังล้อมปราบหรือมีเหตุรุนแรงเกิดขึ้น ก็จะทำให้ชาวบ้านมีความรู้สึกเกลียดชัง และสร้างความแตกแยกระหว่างรัฐกับประชาชนเพิ่มขึ้นกว่าเดิม