บทนำ
19 ธันวา..อังคารทมิฬ 
บทพิสูจน์ทฤษฎี Money Game
         
การเข้าใจ Money Game หรือพลังการผลักดันหุ้นโดยใช้เม็ดเงิน เป็นเหมือนสัญญาณเตือนภัยช่วยให้นักลงทุนเข้าใจสาเหตุ จุดประสงค์และผลของการเคลื่อนไหวของเม็ดเงินต่างชาติซึ่งเปรียบเสมือนผู้เล่นรายใหญ่คนหนึ่ง ที่มีการส่งสัญญาณทั้งซื้อและขายเป็นระยะๆ 

นักลงทุนคงจะจำภาพที่ดัชนี SET ของประเทศไทยได้ตกต่ำลงใกล้ 20 เปอร์เซ็นต์ ในระหว่างการซื้อขายเมื่อวันอังคารที่ 19 ธันวาคม 2549 ก่อนจะปิดลบกว่า 15 เปอร์เซ็นต์ ภายหลังที่ธนาคารแห่งประเทศไทยมีนโยบายให้นักลงทุนต่างประเทศที่นำเงินเข้ามาลงทุนระยะสั้นไม่ถึง 1 ปี ต้องกันสำรองไว้ 30 เปอร์เซ็นต์ และนำเงินไปลงทุนได้จริงๆ เพียง 70 เปอร์เซ็นต์ และหากนำเงินกลับออกไปก่อนครบ 1 ปี เงินที่กันสำรองไว้ 30 เปอร์เซ็นต์ จะถูกหักไว้ 10 เปอร์เซ็นต์

มาตรการเหล่านี้ถือเป็นมาตรการควบคุมทุน (Capital Control) ที่จำกัดการเคลื่อนไหวอย่างเสรีของทุน  จนกระทั่งนำมาสู่การเทขายอย่างไม่ยั้งทุกราคาในที่สุด  แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของเม็ดเงินทุนขนาดใหญ่ ที่เรียกว่า “Funds Flow” ว่ามีผลต่อตลาดหุ้นไทยมากแค่ไหน

“ทฤษฎี Money Game” คาดว่า มาตรการนี้อาจจะชะลอการไหลเข้าได้ประมาณ 6 เดือน–1 ปี ซึ่งอาจจะทำให้การลงทุนในหุ้นปี 2550 ไม่น่าสนใจมากนัก แต่ในบางช่วงของเวลา หุ้นอาจจะตีกลับได้อย่างรวดเร็วและมากด้วย

อย่างไรก็ตาม นักลงทุนที่ศึกษาแนวความคิดของ Money Game ที่กล่าวถึงตลอดในหนังสือเล่มนี้ จะสามารถรู้ได้ว่า  ถึงแม้ว่าธนาคารแห่งประเทศไทยไม่ประกาศมาตรการดังกล่าว หุ้นในต้นปี 2550 ก็พร้อมที่จะมีการเทขายทำกำไรอย่างรุนแรง (Crash) อย่างน้อย 100-200 จุดอยู่แล้ว

ในเวลานั้น  ผมมีโอกาสนำเสนอความคิดแก่ “นักลงทุน” ว่า “จุดซื้อ” ที่ดีที่สุด คือ แถวดัชนี 580 และท้ายที่สุดก็มีการ Rebound  ณ จุดนั้นทันที

นั่นก็เพราะว่าแนวทางของ Money Game คือ การศึกษาด้านการเคลื่อนไหวของเม็ดเงิน ซึ่งจะช่วยให้นักลงทุนปกป้องผลกำไร และลดการขาดทุนได้ ตลอดจนการหาจังหวะซื้อหุ้นในช่วงที่มีราคาถูกๆ เพื่อหวังผลการ Rebound กลับ

จากเหตุการณ์ “อังคารทมิฬ”  หากเราจะวิเคราะห์ตามสไตล์ Money Game เราจะเห็นการเคลื่อนไหวของเม็ดเงิน 4 ขั้นตอน  โดยแบ่งสัญญาณของ Market Timing ได้ดังนี้

ช่วงที่หนึ่ง.. กระแสเงินที่เกิดจากการเก็งกำไรค่าเงินบาท (Irrational Exuberance)
ช่วงที่สอง.. การเทขาย การเก็งกำไร (Crash)
ช่วงที่สาม.. จุดเสี่ยงซื้อกลับระยะสั้น (Strong Rebound)
ช่วงที่สี่..การมีโอกาสปรับตัวลดลงของดัชนีในปี  2550 ก่อนที่ผลตอบแทนของหุ้นจะดีมากๆ

ช่วงที่หนึ่ง.. กระแสเงินที่เกิดจากการเก็งกำไรในค่าเงินบาท ในช่วงครึ่งปีหลังของปี  2549 ทฤษฎี Money Game บอกให้ทราบถึงปัจจัยที่ทำให้เงินบาทแข็งค่าขึ้นอย่างรวดเร็ว (Irrational Exuberance) ดังนี้ คือ

ปัจจัยที่ 1 การที่ค่าเงินบาทค่อนข้าง Underperform หรือปรับตัวเพิ่มขึ้นน้อยกว่าค่าเงินในภูมิภาคในช่วงปี 2548 ในขณะที่อัตราแลกเปลี่ยนเพื่อนบ้านได้ปรับเพิ่มขึ้นกว่า 8-10เปอร์เซ็นต์  เนื่องจากในปีนั้นประเทศไทยขาดดุลการค้ามาก ผลจากราคาน้ำมันในตลาดโลกอยู่ในราคาสูงถึง 70 ยูเอสดอลลาร์ต่อบาร์เรล

ในขณะที่ปี 2549 ราคาน้ำมันลดลงอย่างรวดเร็ว  การส่งออกที่โตเกินเป้าหมาย ทำให้ประเทศไทยมีดุลการค้าที่ดีขึ้น และบัญชีเดินสะพัดเป็นบวก ค่าเงินมักจะแข็งตามแนวโน้มที่เป็นบวกของดุลบัญชีเดินสะพัด

ดังนั้น การปรับตัวของค่าเงินบาทในปี 2549 จึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วกว่า 15 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งมากกว่าอัตราแลกเปลี่ยนของประเทศเพื่อนบ้านมาก และอีกส่วนหนึ่งเป็นการชดเชยการ Underperform ของเงินบาทในปี 2548 ด้วย

ปัจจัยที่ 2 การที่เงินเฟ้อของประเทศไทยลดลงอย่างรวดเร็วจาก 6 เปอร์เซ็นต์ ในกลางปี  2549 มาสู่ 3 เปอร์เซ็นต์กว่า ในปลายปี 2549 ซึ่งตามหลักทฤษฎี Power Purchase Parity แล้ว จะทำให้เงินบาทแข็งขึ้นทันที

นอกจากนี้ เงินทุนต่างชาติได้คาดการณ์ว่า มีแนวโน้มที่ธนาคารแห่งประเทศไทยจะลดอัตราดอกเบี้ยซื้อคืนพันธบัตร (Repurchase Rate) ในต้นปี 2550 จึงมีการเก็งกำไรหุ้นไทย เพื่อหวังการ Outperform ในปี 2550 เนื่องจากหุ้นในประเทศอินโดนีเซียให้ผลตอบแทนสูงมากถึง 50 เปอร์เซ็นต์แล้ว

ปี 2549 จึงทำให้นักลงทุนต่างประเทศหา Radar ทันทีว่า ประเทศไหนมีแนวโน้มการลดอัตราดอกเบี้ยมากสุด ซึ่งก็ตกมาที่ประเทศไทย  เงินทุนต่างชาติจึงแห่เข้ามาอย่างมากมายทั้งในตลาดพันธบัตร และตลาดหุ้น

จากการศึกษาของผมพบว่า เงินทุนต่างชาติที่เข้ามาประเทศระหว่างปี 2548-2549 มีมากกว่า 9 แสนล้านบาท ประมาณครึ่งหนึ่งจะอยู่ในตลาดพันธบัตรและตลาดหุ้น

ช่วงที่สอง.. ช่วงการเทขายทำกำไรในกลางเดือนธันวาคม 2549 จากการศึกษาของผมโดยใช้ทฤษฎี Money Game พบว่ามี 2 สัญญาณเตือนภัยในหุ้นดังนี้ คือ

สัญญาณแรก.. เงินบาทได้แข็งตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว จนใกล้เคียงกับระยะเวลาก่อนเกิดวิกฤติค่าเงิน (Pre-Crisis) ในปี 2539 โดยวัดจากความชัน (Slop) ที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนอัตราแลกเปลี่ยนที่แท้จริงเมื่อปัจจัยเงินเฟ้อและเมื่อปรับตามค่าเงิน และสัดส่วนการค้าของประเทศคู่ค้าแล้ว (Real Effective Exchange Rate) ซึ่งไม่แปลกใจเลยว่าทั้งเงินบาทและหุ้นจะถูกเทขายทำกำไรอย่างรุนแรง

สัญญาณหลัง..การที่อัตราผลตอบแทนพันธบัตรอายุ 10 ปี (10-Year Bond Yields) ของรัฐบาลได้ปรับตัวลดลงอย่างรวดเร็วจาก 6 เปอร์เซ็นต์ ในกลางปี 2548 มาอยู่ที่ 4.5 เปอร์เซ็นต์เศษ ในปลายปี  2549 แสดงให้เห็นถึงการเก็งกำไรในตลาดพันธบัตรมาก

ทำให้อัตราส่วน Earnings Yields Gap (อัตราผลตอบแทนของหุ้นเมื่อเปรียบเทียบกับอัตราผลตอบแทนของพันธบัตร) เพิ่มขึ้นทันที และเงินเก็งกำไรก็ไหลเข้าหุ้นทันที นักลงทุนต่างชาติที่นำเงินเข้ามาเก็งกำไรในตลาดพันธบัตรตั้งแต่กลางปี 2548 จะได้กำไรทันทีกว่า 30-35 เปอร์เซ็นต์ จากราคาพันธบัตร 15-20 เปอร์เซ็นต์

เมื่อ Bond Yields เริ่มกระตุกปรับตัวเพิ่มขึ้น จะก่อให้เกิดแรงเทขายทันทีในตลาดพันธบัตรและตลาดทุน จะเห็นได้ว่า ถึงแม้ว่าธนาคารแห่งประเทศไทยไม่ได้ออกมาตรการในการควบคุมเงินทุนไหลเข้า เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2549 นั้น ตลาดหุ้นและตลาดพันธบัตรพร้อมจะถูกเทขายทำกำไรอย่างรุนแรงอยู่แล้ว

ช่วงที่สาม.. จุดเสี่ยงซื้อกลับระยะสั้น (Strong Rebound) ในระหว่างที่หุ้นถูกเทขายทำกำไรอย่างมาก จนกระทั่งระหว่างวันของการซื้อขาย ราคาหุ้นได้ปรับตัวลดลงจนถึงกว่าเกือบ 20เปอร์เซ็นต์ เลยทีเดียว

ในช่วงนี้นักลงทุนที่ชาญฉลาดจะตัดสินใจ “ซื้อ” มากกว่า ”ขาย” ตาม  แต่จุดไหนจะเป็นจุดที่ตัดสินใจซื้อ

คำตอบคือจุดที่ Set Index อยู่ระหว่าง 580-600

คำถามคือ เราจะรู้ได้จากอะไร? ตามทฤษฎี Money Game เราสามารถรู้ได้จากจุดชี้นำ (Indicator) ดังต่อไปนี้

ตัวชี้นำที่ 1   จุดที่ราคาหุ้นที่ค่าเฉลี่ย 200 วัน–3 Standard Deviation (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) นักลงทุนที่เป็นแฟนคอลัมน์ Money Game จะต้องจำได้ว่า จุดนี้เป็นจุด Extreme มากๆ การซื้อหุ้นที่จุดนี้ มีโอกาสขาดทุนน้อยมากๆ การซื้อหุ้นแถว 586 จุดในเดือนมิถุนายน และ 590 จุด ในวันพุธที่ 20 ธันวาคม 2549 เป็นต้น

ตัวชี้นำที่ 2     จุดที่เป็นจุดต่ำสุดของ Foreign set sell / Total value เมื่อไรก็ตามที่นักลงทุนเห็นการตกต่ำชนิด Spike แบบนี้ เป็นจุดซื้อทันที

ตัวชี้นำที่ 3     จุดที่เป็นจุดสูงสุด (Spike) ของ Market Capitalization / Turnover ของตลาดหุ้นในวันนั้น เป็นจุดที่แรงขายเริ่มไม่อยากที่จะขายหุ้นแล้ว

ตัวชี้นำที่ 4      การดู Earnings Yields Gap (อัตราส่วนความแตกต่างของผลตอบแทนของหุ้นกับผลตอบแทนของพันธบัตรรัฐบาล ถ้าค่าสูงถึง 8-10 เปอร์เซ็นต์ แสดงว่าหุ้นราคาถูกแล้ว)

Earnings Yields คือ ส่วนกลับของ Price Earning (P/E Ratio) ลบด้วยอัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาล โดยปกติ Earnings Yields Gap จะอยู่ที่ 6-7 เปอร์เซ็นต์

หมายความว่า ผลตอบแทนของหุ้นทั้งในรูปแบบเงินปันผลและกำไร จะสูงกว่าพันธบัตรรัฐบาลอยู่ที่ 6-7 เปอร์เซ็นต์  เพื่อที่จะชดเชยความเสี่ยงของการลงทุนในหุ้น เนื่องจากหุ้นจัดเป็นสินทรัพย์เสี่ยงประเภทหนึ่ง (Risky Assets)

ปรากฏว่าในวันที่ 19 ธันวาคม 2549 Earnings Yield Gap ของหุ้นอยู่ที่ 8.5 เปอร์เซ็นต์  หมายความว่า หุ้น ณ 580-600 ให้ผลตอบแทนที่ดีมาก

ตัวชี้นำ สาเหตุ และเทคนิคต่างๆ จะถูกนำเสนอผ่าน “หนังสือ” เล่มนี้

อย่าลืมว่าการตัดสินใจเป็นเครื่องบ่งชี้ถึงความฉลาด และความสุขุมของนักลงทุนแต่ละท่าน !