บทเพลงเขาว่าเอาไว้อย่างนั้น ในฐานะครูคนหนึ่ง ดิฉันยอมรับแบบเต็มอกเต็มใจในสถานะนี้ เพราะถ้า “เรือจ้างลำเล็ก” สามารถเป็นเครื่องมือนำพาใครต่อใครไปสู่ท้องน้ำกว้างใหญ่ให้เขาได้เก็บเกี่ยวความรู้ประสบการณ์ชีวิตระหว่างทาง ก่อนก้าวขึ้นฝั่งไปแสวงหาเส้นทางของตัวเองได้ ดิฉันถือเป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในอาชีพครู

ปีที่แล้วหลังจากหนังสือ Marketing Spectacles หรือ เลนส์การตลาด ออกสู่สายตาประชาชน ดิฉันได้รับข้อความจากผู้อ่านมากมาย บ้างก็ว่าได้เปิดมุมมองใหม่ๆ อ่านแล้วได้กระตุ้นต่อมความคิด ได้มีโอกาสนำไปประยุกต์ใช้ในการงาน

บ้างก็ชวนคุยไต่ถามถึงประเด็นต่างๆ นับเป็นความปลื้มใจอย่างยิ่งในอาชีพนักวิชาการตลาดของดิฉัน

มาปีนี้ไม่รู้เพราะแก่ขึ้นหรืออย่างไรไม่ทราบ บทความที่รวบรวมมาไว้ในหนังสือ Marketing Magnitude (มิติการตลาด) จึงดูจะมีกลิ่นอายของ “ข้อขบคิด” และ “ปรัชญาชีวิต” มากขึ้น

ดิฉันยังคงให้ความสนใจกับการวิเคราะห์ “เรื่องรอบตัว” ด้วยสายตาของ “นักวิชาการตลาด” หากแต่เพิ่มดีกรี “มุมมองทางสังคม” อย่างการนำการตลาดมาใช้ในการรณรงค์พัฒนานโยบายประเทศ หรือเป็นการค้นหาความหมายในชีวิตจากแง่คิดเชิงการตลาด ความตั้งใจสำคัญก็เพื่อชวนกันขยายความคิดให้ครอบคลุม “มิติที่แตกต่าง”

ยิ่งเรียนรู้ก็ยิ่งเห็นว่าเรื่องราวทุกอย่างล้วนเชื่อมโยงกันไปหมด

มนุษย์ตัวเล็กๆ อย่างเราสามารถสร้างประโยชน์ให้กับโลกใบใหญ่ได้ เพียงมีความตั้งใจและรู้จักใช้ชีวิตอย่างพอเพียง

ดร.กฤตินี ณัฏฐวุฒิสิทธิ์