2. กุมภาพันธ์
อดเปรี้ยวไว้กินหวาน
อดกินไอศกรีม เก็บสตางค์ไปซื้อของเล่นที่อยากได้
เริ่มสะสม“แต๊ะเอีย” เป็นเงินออมก้นถุง

ตอน   :  ซื้อ หรือ ไม่ซื้อดีล่ะ ?

ใครก็ได้ช่วยที  โอ๊ย...พี่แจน อยากได๊ อยากได้ เดรสตัวสวย ใส่ไปงานวันเกิดเพื่อน ให้หนุ่มๆ ตาค้าง..ง..งง 

แต่เสียดายสตางค์จัง ..ไม่อยากขอคุณแม่ด้วย รู้ทั้งรู้...แพงเกินเหตุ

ไม่ซื้อก็อดสวย..

ซื้อเดือนนี้ก็อดเก็บสตางค์..

ซื้อ หรือ ไม่ซื้อดีล่ะ ..
ปัญหาโลกแตกไหมเนี่ย  !?!

ฮั่นแน่ .. พี่แจนของหนู ๆ เริ่มเสียดายกะตัง แล้วสิ  เป็นสัญญาณที่ดีนะป้าหมู ขอบอก 

ถ้าเรารู้จักเสียดาย หมายถึงเรารู้ค่าของเงิน

เปล่า ..!! ป้าหมูไม่ได้มาเชียร์ให้มัวแต่อดออม อดกิน อดเท่  อดเก๋  หรือ กลายเป็น “ยัยงกจอมเปิ่น”  แต่ถ้าจะจ่ายทั้งที ต้องคุ้มค่ากันหน่อย อย่าให้อารมณ์ย๊าก อยาก ชั่วครั้ง ชั่วยาม มาทำให้เงินบินออกจากกระเป๋า  (เด็ดขาด)

เคยได้ยินเรื่องน่าเขกหัวไหมคะ  ประมาณว่า นักศึกษาสาวมหาวิทยาลัยดัง ต้องไปชะเวิ๊บ ชะว๊าบ ถ่ายภาพโป๋ๆ  หรือไม่ก็แอบจิ๊กเงินแม่เพราะอยากมีสตางค์ไปซื้อกระเป๋าใบละหมื่นที่ไฮโซ...ถือกันให้ควั่ก    

ก็นั่นไง อุทาหรณ์ สอนใจ ..จ่ายเงินเกินตัว  พี่แจน ไม่อยากเป็นอย่างนั้นซะหน่อย

สะดุด “กิเลส” อย่างนี้ “ป้าหมู” มีทีเด็ดมาฝาก

ก่อนอื่น นึกไว้ก่อนเลยว่า ครีเอทีฟ คนคิดโฆษณานี่ เป็นมนุษย์พันธุ์พิเศษที่แสนฉลาด เขามีสารพัดวิธีที่จะทะลุทะลวงเข้าไปถึงจิตใจพวกเรา ควานหานานารูปแบบมายั่วใจให้เราจ่ายเงินซื้อสินค้า 

จำไว้นะ ไม่มีนักโฆษณาหน้าไหนที่อยากให้เรา “คิดก่อนซื้อ”

คนทำโฆษณาเขาเรียนรู้ที่จะล้วงพฤติกรรมของเราๆ จะกิน จะเที่ยว แม้แต่ไปเรียนพิเศษ เขาก็วิเคราะห์วิจัยว่าเด็กๆ คิดอะไรอยู่

รู้ไม่รู้เปล่า ...ยังหาอะไร อะไร มาล่อใจเราอยู่เรื่อย

จึงไม่แปลกใจที่เห็นโฆษณามากมายในจอทีวีที่มาชวนทั้งเหล่าวัยทีน หรือ “Tween”  ที่มีค่าขนมจิ๊บๆ อย่างเราๆ ให้ซื้อของซะร่ำไป และมักได้ผลเสียด้วย

นี่แหละ ป้าเลยเรียกว่า “มนุษย์พันธุ์พิเศษ” ทำอย่างกับมีเวทย์มนต์ มาดลใจให้ ป้า ละเมอควักเงินจ่ายให้ซะงั้น

ป้าหมูเจอมานักต่อนัก  บางทีดูทีวีเพลินๆ นึกอยากเท่ห์ อยากผอมขาว เหมือน “ไอดอล”  

ฝีมือขนาดนี้  ต้องลอง “สูตรพิชิตกิเลส” ของ ป้าหมู

มาดูกันว่า ใครจะแพ้ทางใคร ระหว่างคนโฆษณาหัวใสกับหนูๆ ผู้มีความฉลาดทางการเงิน อย่างหลานๆ  

  พวกเรา สู้ๆ  !!

ไม่มีเสียล่ะ...ไม่ว่าใคร ก็อย่ามาหลอกล่อให้เงินโบยบินจากกระเป๋าเราง่ายๆ

อย่าเพิ่งเหวอ ไม่ต้องทำหน้า 2ง ป้าหมูแกล้งปลุกใจไปอย่างนั้น เพราะอันที่จริง เราไม่ได้จะฟาดฟันกับคนทำโฆษณาหรอก แต่เรากำลังเปิดสมรภูมิรบกับ “กิเลส” หรือความอยากได้ใคร่มีในใจของเราเองนั่นแหละ

6 คำถาม..ปราม กล.

(กล.หมายถึง กิเลส ไง ไปเปิดพจนานุกรมซะ จะได้ซึ้งใจ)  

1.ถามตัวเองก่อนซื้อทุกครั้ง ..ว่า เรา “จำเป็น” ต้องซื้อของชิ้นนั้นหรือเปล่า
ตอบสิ พี่แจน ..ตอบอย่างจริงใจนะ ห้ามขี้จุ๊  พี่แจน  รู้อยู่แก่ใจใช่ไหมล่ะ ว่า มันไม่ได้“จำเป็น” อย่างที่ฝรั่งเขาเรียกว่า “Need” ไม่มีกระโปรงตัวนั้น ก็ยังมีตัวอื่นอีกเยอะๆ  ใช่ว่าทั้งตู้เสื้อผ้าจะมีแต่ของ ”เอาท์” ซะเมื่อไหร่

2.ถามตัวเอง..ถ้าไม่จำเป็น มันก็คือ “ความอยาก”  ใช่หรือไม่
ตอบให้ตรงกับใจเถอะ ไม่ต้องกังวล  อยากก็อยาก  ใครๆ ก็มี “อารมณ์อยาก” ได้ทั้งนั้น ไม่ผิดหรอก ไม่อยากสิแปลก เนอะ  !

ป้าได้ยินว่า ฝรั่งเขาสอนกันจริงจังเลยนะ เพื่อให้แยกระหว่าง ความจำเป็น Need กับความอยากหรือ Want   
แต่ป้าหมู ไม่ได้บอกว่า ถ้าเจอคำว่า Want แล้วต้องตัดมันฉับ..ฉับ

“ป้าหมู” เข้าใจ  พูดน่ะมันง่าย แต่ให้ตัดใจ น่ะยาก
ฉะนั้นไม่ต้องหักหาญหัวใจกันขนาดนั้น  แค่เจอคำว่า Want เมื่อไหร่ ก็ถามตัวเองต่อในข้อถัดไปทันที

3.ชัวร์หรือเปล่า..ว่าซื้อมาแล้วจะใส่  ใส่กี่ครั้ง มีโอกาสมากหรือน้อยที่จะได้ใช้ของชิ้นนั้น
อึ้ง ! ใช่ไหม ราคาตั้ง 1,200 บาท เห็นแล้วตากระตุก แต่มันจะได้ใส่ซักกี่ครั้งเนี่ย จะมีงานหรูๆ ให้ใส่บ่อยๆ เหรอ แล้วถ้าใส่ไปงานอีก มันจะดูแปลกๆ ไหม  สวยขนาดนั้น ใส่ซะครั้งเดียว เพื่อนจำได้หมด

ฯลฯ แน่ะ เริ่ม ลังเล แล้วไหมล่ะ  ควัก 1,200 บาทนี่ไม่ง่ายหรอกนะ แต่ก็ยังอยากได้ง่ะ 

อย่ามัวรีรอ ขอต่อคำถามที่ 4 กันเลย  

4.ถ้าซื้อ..แล้วไง ?  
ถามตัวเอง ถ้าเราจ่ายเงินซื้อ แล้วอะไรจะเกิดขึ้น ? จะไปกระทบเรื่องจำป็นอื่นๆ หรือเปล่า

เงินจำนวนนี้อาจมาจาก ค่าขนมรายเดือน ที่คุณพ่อ-คุณแม่ ให้ไว้เผื่อเป็นค่าของกระจุ๊กกระจิ๊ก ซื้ออุปกรณ์ทำรายงาน  สังสรรค์กับเพื่อน 

ถ้าจ่ายไปแล้ว ..ต้องไปขอยืมเงินคนอื่นมาใช้คราวจำเป็นหรือไม่ 

ถ้าคำตอบคือ กระทบแน่ และมีหวังต้องทำให้เราต้องไปหยิบยืมคนอื่น .

..เมื่อจำเป็นต้องใช้กะตังขึ้นมา..คงต้องทบทวนดีๆ แล้วล่ะ

เอ้า..มาใช้ตะแกรงร่อน ความอยาก กันในข้อต่อไป

5.สมมตินะ สมมติ  ! ชะลอซื้อไปก่อนจะเป็นไรเปล่า   

ถ้าไม่ซื้อวันนี้แล้วชีวิตจะแย่ลงเปล่า ! โอ๊ ..โหย.. ป้าหมูเปล่าปะชด แต่อยากให้หลานๆ มีเวลาไตร่ตรองนานๆ

คิดแง่ดีเข้าไว้  ก็ใจคนมันเปลี่ยนกันได้ หรืออาจมีเทรนด์ใหม่ๆ ที่ “เดิ้น” กว่า

อย่าใจเร็วด่วนได้ ซื้อทั้งที ต้องดูแล้วดูอีก ดูกันนานๆ ว่าฉันปลื้มจริงๆ แล้วอีก 2 อาทิตย์ชวนคุณแม่มาซื้อ ก็ไม่เสียหายซะหน่อย (ถ้าอยากซะปานนั้น)

6.มีอะไรที่ “ถูก” กว่านี้มะ !

อย่าเพิ่งเถียง ป้าหมูเข้าใจ ใครๆ ก็อยากเดิ้น หรูเลิศ แค่อยากให้ลองสำรวจดูเท่านั้น  เปิดตาให้กว้าง เผื่อใจให้ของที่ราคาถูกลงมาซักหน่อย

ยิ่งเสื้อผ้าแฟชั่นด้วยแล้ว ..ป้าหมู จะบอกความลับให้ เดี๋ยวนี้ ดารา หรือ ไฮโซ เขาก็ยังใส่ 199 กันเล้ย !! เพราะเสื้อผ้าประเภทอินเทรนด์สุดๆ มาเร็วก็ไปเร็ว เอาเข้าจริง ใส่ไม่ได้ซะกี่ครั้ง 

แถมของแบรนด์เนม..กับของตลาดนัด คุณภาพยังห่างกันจิ๊บๆ เพราะของตลาดนัด  ผลิตยกล๊อต เขาก็ดูเทรนด์แฟชั่นตามแบรนด์ใหญ่ๆ ก๊อปปี้กันมาเลยก็ว่าได้   แต่แบรนด์ดังต้องแบกต้นทุนค่าการตลาด หรือทำโฆษณาบานตะไท

ป้าไม่ได้สนับสนุนให้ใช้ของเลียนแบบ แต่เป็นธรรมชาติของสินค้าแฟชั่น ระดับมวลชน ขายเร็ว ขายถูก แฟชั่นใหม่มา ล็อตเก่าก็เก็บเข้ากรุ 

ต้องถามก่อนล่ะว่า ของที่หลานอยากได้ อยู่ในข่าย “แฟชั่น” หรือ ประเภท “อยู่ยั้งยืนยง”

ถ้าเป็นอย่างแรก ..”ป้าหมู” คิดว่า น่าจะเผื่อใจให้ของถูกบ้างนะ  

กรองกิเลสเข้าไว้  โอกาสที่เงินจะหลุดลอยออกจากกระเป๋าจะได้น้อยลง

ถ้าเจอข้อกังขา ซื้อ หรือไม่ซื้อดีล่ะ ต้องควักคาถา “ป้าหมู” มาร่ายมนต์ต่อสู้กันเลยนะ 

ฝึกเป็นนิสัย  จะได้ไม่หลงมนต์ “พ่อมดโฆษณา”

ถ้าถามใจ กันถึงขนาดนี้แล้ว  ยังอยากได้จริงๆ ก็ซื้อเถอะ 

แต่ “กฎเหล็ก” ที่ห้ามฝ่าเด็ดขาด ถ้าอยากเป็นเด็กฉลาดทางการเงินก็คือ อย่าแตะต้อง “เงินออม”เด็ดขาด
นึกถึงฝันใหญ่ ฝันเล็ก ของเราเข้าไว้ อย่าไปยุ่งเงินเก็บเชียว !