1.มกราคม
Value of Money

 เรียนรู้การเปรียบเทียบให้เห็นคุณค่าของเงิน
และการใช้จ่ายอย่างมีเหตุมีผล

ตอน : ค่าขนม ไม่พอ.. (อีกแล้ว ? )

        บ๋อ แบ๋ อีกแล้วเหรอ
        ล้วงจนลึกสุดๆ ก็ยังไม่เหลือสักบาท
        หรือว่า กระเป๋ากระโปรงขาด
        ก็ไม่มีรูโหว่นี่นา
          .................
คุณแม่ให้ค่าขนม 40 บาท หนูพุก ก็คิดว่าเยอะแล้วนะ เพิ่มจากตอนอยู่ชั้นป.3 ตั้ง 10 บาท คุณแม่ บอกว่า ใน 40 บาทเนี่ย รวมค่าหยอดกระปุกไว้ด้วย

แต่ไม่มีเหลือมาตั้งหลายวันแล้วนี่
โอยๆ ... สงสัย หนูพุก จะได้ค่าขนมน้อยไป  อย่างนี้ต้องขอเพิ่ม

“ค่าขนม”  เท่าไหร่มาก .. เท่าไหร่น้อย นะ ?

“ป้าหมู” ยังไม่เคยได้ยินหนูๆ คนไหน ปลื้มอก ปลื้มใจ กับค่าขนมของตัวเองเลย

สุดหล่อนิคกี้ ลูกชายนายแบงก์ อยู่แค่ ป.6 มีรถรับส่งไปโรงเรียนทุกวัน แต่รู้สึกว่า เงินค่าขนมวันละ 200 บาท จิ๊บ ๆ เต็มที

ส่วนหนูพุก กำลังคิดในใจว่า ถ้าได้เพิ่มอีกสัก 5 บาท คงมีสตางค์เหลือหยอดกระปุก อย่างที่คุณแม่บอกไว้

แต่ตอนนี้ “มีไม่พอ” 

พี่แจน ก็เหมือนกัน อยู่ ม.5 คุณแม่เพิ่มค่าขนมเป็นเดือนๆ ละ 5,000 บาท สำหรับค่าอาหารกลางวัน ค่าขนม ของใช้ส่วนตัว และเงินออม

เฉลี่ยวันละ 166.6 บาท  แจกแจงค่ารถ ค่าอาหารกลางวัน อะไรอีกจิปาถะแล้ว แถมยังต้องไปทำรายงานกับเพื่อนๆ อยู่บ่อยๆ

พี่แจนได้แต่โอดโอยกับคุณแม่ว่า “ไม่พอ” 

แล้วแค่ไหนถึงจะ “พอ” นะ

เชื่อป้าหมูสักอย่างนะ..ไม่มีพ่อแม่ที่ไหน ให้ “ค่าขนม” น้อยเกินกว่าที่หนูๆ แต่ละคนจำเป็นต้องกิน ต้องใช้แน่นอน

จะมากไป หรือน้อยไป ขึ้นอยู่กับว่า มีพอที่หนูๆ จะเก็บไว้ซื้อของอื่นๆ ที่อยากมี อยากได้ นอกจากของที่จำเป็นหรือเปล่าเท่านั้น

“ป้าหมู” ว่านะ ได้มาก ได้น้อย ไม่เป็นไร เหนืออื่นใด ขอให้ หนูๆ  “ใช้เงินเป็น” ก็พอ
เงินทุกบาท มีค่า ถ้าเรารู้จักใช้

แล้ว “ใช้เป็น” มันเป็นอย่างไรล่ะ

“ป้าหมู” ถามหน่อย เจ้าตัวการ์ตูนที่แถมมาในกล่องไอศกรีม ที่หนูพุกซื้อเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว 3 ตัว กับสัปดาห์ก่อนโน้น อีก 3 ตัว 

ถอยหลังไปอีก 1 สัปดาห์อีก 3 ตัว  ไปอยู่ไหนเสียล่ะ

“ป้าหมู อยากได้เหรอ แต่หนูพุก เอาไปไว้ไหนก็ไม่รู้สิ เขาบอกว่ามีให้สะสมตั้ง 15 แบบแน่ะ แต่หนูพุก ไม่อยากเก็บแล้วล่ะ สู้สติกเกอร์ ชินนาม่อน ฟ้า-ขาว ที่แถมมากับ ซีเรียลไม่ได้ กำลังฮิต”

เปล่า.. ป้าหมูไม่ใช่เทศบาลเก็บขยะคนขี้เบื่อ  แต่จะทวนความจำหนูพุกว่า  ตอนซื้อไอศกรีมแถมตัวการ์ตูนน่ะ หนูพุก คิดอะไรอยู่

ก็เคยซื้ออันละ 5 บาท  แต่พอเห็นโฆษณาคั่นรายการการ์ตูนวันหยุด มีแถมตุ๊กตุ่น ก็ตาโต อยากได้ขึ้นมาทันที

รสช็อกโกแล็ต  เป็นรูป ฮีโร่ยอดมมนุษย์  ส่วนรสวานิลา กับ สตรอว์เบอรี เป็นตุ๊กตาตัวเล็กๆ น่ารักสุดๆ

เพื่อนๆ หนูพุก แห่ซื้อกันใหญ่ “แค่ 10 บาทเอง”

ป้าไปแอบดูมาแล้ว ไอศกรีมยี่ห้อเดียวกัน อร่อยเหมือนกัน ขนาดใกล้เคียงกัน ที่หนูพุก ทานอยู่เป็นประจำ กล่องละ 5 บาท แต่ของใหม่แกะกล่อง 10 บาท

แถมเจ้าตัวการ์ตูน น่าร๊าก น่าร๊าก ที่หนูพุกว่า ป่านนี้ระเห็จไปอยู่ก้นตะกร้าของเล่นเสียแล้วมั๊ง

มาทวนความจำกัน หนูพุกได้ค่าขนม 40 บาท ไม่เหลือหยอดกระปุกเลย

ใน 3 สัปดาห์ หนูพุก ซื้อไอศกรีมแถมตุ๊กตาไป  9 กล่อง ใช้เงินไป 90 บาท แต่ได้ทานไอศกรีม ทั้งหมดเท่ากับ 45 บาท

อีก 45 บาท หายไปอยู่ก้นตะกร้าโน่น 

คิดดูสิ ถ้าหนูพุกทานไอศกรีมแบบเดิม ได้ทานปริมาณเท่าเดิม หนูพุกจะเหลือเงิน ตั้งสัปดาห์ละ 30 บาท

ปีหนึ่งมี 52 สัปดาห์  ถ้าหนูพุก ลดการใช้เงินเพื่อแลกกับของแถม ที่กลายเป็น “ขยะ"ในอนาคตดันใกล้ไปได้สัปดาห์ละ 30 บาท

 หนูพุก ก็จะประหยัดเงินไปได้ถึง 1,560 บาท

โอ้โห...ตั้งพันห้าร้อยบาทเลยเหรอ

เห็นไหมล่ะ   ป้าหมู บอกแล้ว ว่าทีละเล็ก ละน้อย รวมกันก็เป็นเงินเบ้อเริ่มเลย

หากซื้อ เพราะหวังของแถม ทั้งที่ไม่อยากได้จริงจัง อย่างนี้สักปี ก็เหมือนหนูพุก ทำเงินหายไป ตั้ง 1,500 บาท

เหมือนกับขนมซีเรียลแถมสติกเกอร์คิทตี้นั่นแหละ ราคา 10 บาท เท่าเดิม แต่ปริมาณซีเรียลมันหดไปซะงั้น กลายเป็นสติกเกอร์มาแทนที่

เปล่า ... ป้าไม่ได้ห้ามซื้อขนมที่มีของแถม แต่ต้องเปรียบเทียบให้ดี ว่า “คุ้ม” หรือเปล่า 
และเราอยากได้จริงๆ แค่ไหน

ถึงเพื่อนๆ จะ เห่อกันนักหนา  ลองขอเขาดูให้หายอยาก ชื่นชมสมใจแล้วก็อาจไม่คิดซื้อมาเป็นเจ้าของก็ได้

วิธีแบบนี้  ...  ทำให้เงินทุกบาทของเรา “มีค่า” และค่าขนมก็ “พอ” ขึ้นมาอย่างเหลือเชื่อ

แล้ว อย่ามัวแต่ หงุดหงิดล่ะ ที่เวลาไปซูเปอร์มาร์เก็ต แล้วคุณแม่ ก้มๆ เงยๆ ดูราคา ดูยี่ห้อ ดูปริมาตรน้ำยาปรับผ้านุ่ม ผงซักฟอก ของกินของใช้

ดูแล้วดูอีก แทนที่หนูพุกจะมีเวลาเดินดูของเล่นนานๆ ต้องมาช่วยคุณแม่เปรียบเทียบราคา กะแค่บาท สองบาท

รู้หรือเปล่า..ว่า คุณแม่กำลังใช้วิจารณญาณ บวก ลบ คูณ หาร เต็มที่ ว่า แบบไหน ขนาดไหน “คุ้ม” กว่ากัน 

ไม่ใช่แค่เปรียบเทียบ ราคา น้ำหนัก และ คุณภาพสินค้าเท่านั้น 

ในกระเป๋าสตางค์ของคุณแม่ ยังมีคูปองอีกสารพัด ตามแคมเปญของห้างสรรพสินค้า  บริษัทบัตรเครดิต หรือแม้แต่คูปองที่ร้านค้าทำร่วมกับหนังสือพิมพ์  

เดือนหนึ่งๆ ถ้าคุณแม่ประหยัดได้  200 บาท หนึ่งปีก็ประหยัดได้ถึง 2,400 บาท

อย่ามองข้าม ตัวเลข เล็กๆ น้อยๆ เชียว  

อีกวันละ  5 บาทสำหรับหยอดกระปุก ที่หนูพุกอยากได้นักหนา อาจมาหาได้ง่ายๆ ถ้าทำตามคำแนะนำของป้าหมู

ชั่งใจอีกนิด ก่อนเหรียญสิบจะออกจากกระเป๋า แล้วหนูพุกจะรู้สึกว่ามีเงินเพิ่มโดยอัตโนมัติ

“ใช้เป็น” แบบนี้ “มีแต่พอ” ไม่ต้องรอค่าขนมเพิ่ม

หนำซ้ำ คุณแม่อาจเป็น “ปลื้ม” อวดใครๆ ว่า “ลูกไม้” หล่นไม่ไกลต้น