"ดร.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์"
ชีวิตที่พอดีและพอเพียง

------------------------------------------------------------------------------

ผมก็มีเป้าหมายว่าทำยังไงจะให้พออยู่ พอกิน คือเดินบนทางสายกลางตามหลักศาสนาพุทธ เราไม่ได้อยู่เพื่อหาความสุขใส่ตัวอย่างเดียว เป้าหมายของผมไม่ได้อยู่เพื่อรวย

------------------------------------------------------------------------------

เพราะเป้าหมายชีวิตของทุกคนแตกต่างกัน จึงทำให้แบบแผนการดำเนินชีวิตของแต่ละคนต่างกัน ..บางคนอาจดิ้นรนไขว่คว้าหาความรวย ขณะที่อีกหลายคน ต้องการทำแค่ในสิ่งที่ตัวเองชอบเท่านั้น

สำหรับ "ร.ต.อ.ดร.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์" เขาเลือกที่จะเดินทางสายกลาง เพื่อเป้าหมายของการใช้ชีวิตอย่าง “ พอเพียง"

"ต้องเข้าใจก่อนว่า เป้าหมายชีวิตแต่ละคนไม่เหมือนกัน สำหรับผมมีเป้าหมายว่าทำยังไงจะให้พออยู่ พอกิน คือเดินบนทางสายกลางตามหลักศาสนาพุทธ เราไม่ได้อยู่เพื่อหาความสุขใส่ตัวอย่างเดียว ”

คำกล่าวนี้สะท้อนชัดเจนว่า เป้าหมายของ ดร.ปุระชัย ไม่ได้อยู่เพื่อรวย เพราะเขาย้ำว่า ..

“ ผมไม่ตั้งเป้าว่าจะต้องมีเงินเป็นหมื่นล้านร้อยล้าน มันก็แค่เงิน แต่ผมอยู่เพื่ออย่างอื่น ทำอะไรที่มากกว่าสะสมวัตถุ ดังนั้น นอกจากลด-ละกิเลสแล้ว ผมก็คิดว่าทำยังไง จึงจะทำประโยชน์ทั้งรูปธรรมนามธรรม ให้ประเทศและสังคมมากที่สุด"

เมื่อยึดหลักนี้ ในแง่การเงิน เขาจึงวางแผนด้วยหลักความพอดี-พอเพียง เพราะเชื่อว่าความสุขจะเกิดขึ้นจากความรู้จักพอ เมื่อไรที่คนเราคาดหวังอย่างไม่จบสิ้น ก็จะเป็นเหมือนคนจนที่น่าสงสาร เพราะเขาเชื่อว่า “ ความพอ” เป็นสิ่งที่จำเป็นในชีวิต คนที่รู้จักพอย่อมมีความสุข

"คำว่าพอของคนที่มีฐานะกับคนไม่มีฐานะ อาจจะแตกต่างกัน ถ้าเป้าหมายชีวิตของคนเราคือกินเพื่ออยู่ มันก็จะส่งผลไปถึงแบบแผนการใช้ชีวิต ให้กินและอยู่อย่างพอดี"

แบบแผนการดำเนินชีวิตที่ดีนั้น มาจากการวางรากฐานที่ดีจากครอบครัว ดร.ปุระชัยเล่าว่า แม่ของเขาสอนตั้งแต่ 5-6 ขวบว่า ถ้าไม่ยอมเติมน้ำใส่ตุ่ม ซักวันก็หมด เงินทองทรัพย์สมบัติก็เหมือนกัน ถ้ารู้จักแต่ใช้ ไม่รู้จักหา ซักวันก็หมดเช่นกัน

"ถ้าหาได้ 100 บาท แม่ผมบอกอย่าใช้หมด 100 ใช้สัก 90 เหลือไว้ 10 ก็ได้ ไม่ใช่มี 100 ใช้ 100 หรือมี 100 ใช้ 120 ก็เป็นหนี้อีก แม่ผมสอนให้ออม เพราะคนเรามีเรื่องฉุกเฉินในชีวิต เราควรจะมีเงินสำรองไว้ อีกอย่างเราเป็นมนุษย์อยู่ในสังคม ควรนึกถึงคนอื่นด้วย เกื้อหนุนซึ่งกันและกัน มีเงินแล้วต้องช่วยเหลือคนอื่นบ้าง บริจาคบ้าง ข้อสำคัญ เราต้องนึกถึงวันอื่นด้วย จะได้มีเงินใช้อย่างสม่ำเสมอ"

ดร.ปุระชัยเล่าว่า การวางแผนการเงินจำเป็นสำหรับชีวิตครอบครัวมาก เขาเริ่ม “ จดบัญชีรับจ่าย” ตั้งแต่ยังเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจปีหนึ่ง แต่เสียดายที่สมุดจดถูกปลวกกินหมด ข้อดีของการจด ทำให้เรารู้หมดว่ามีรายรับและรายจ่ายเท่าไร ติดลบหรือไม่ ท้ายสุดทำให้สามารถวางแผนการเงินได้

ต้นแบบที่ดีในการจดและทำบัญชีรับจ่ายทุกอย่าง ทุกวัน เริ่มมาจากผู้เป็นแม่ของเขานั่นเอง ดร.ปุระชัยแนะว่า ไม่จำเป็นต้องทำเป็นบัญชีรับจ่าย แค่จดรายละเอียดของการรับและจ่ายเท่านี้ก็พอแล้ว จะทำให้เรารู้ว่าแต่ละวันแต่ละเดือน ฐานะของเราเป็นอย่างไรบ้าง

เมื่อจะลงมือจดต้องยึดวินัยเป็นหลัก บางคนอาจขี้เกียจ จดบ้างไม่จดบ้าง ท้ายสุดก็ลืม ไม่ได้ ต้องจดทุกวัน อย่างน้อยในแต่ละเดือนเราจะได้รู้ว่ารายรับ รายจ่ายของเราสมดุลกันหรือไม่

"ตั้งแต่แต่งงานแล้ว ผมบอกภรรยาว่าไม่ใช่ผมเรื่องมากนะ แต่การจดมีประโยชน์ต่อการใช้ชีวิตคู่ มีอะไรรับมาหรือจ่ายไป เราต้องจดและจริงใจต่อกัน ไม่ปกปิดซ่อนเร้น เดี๋ยวนี้ยิ่งต้องจด เพราะผมมี 2 บ้าน คือที่เมืองไทยและนิวซีแลนด์ ซึ่งการจดรายละเอียด แสดงถึงความมีวินัยของเรา"

นั่นเป็นแบบแผนในการจัดการเงินทอง แต่ถ้าเป็นวิธีการให้เงินต่อเงินของดร.ปุระชัย เขาบอกว่า ได้กระจายการลงทุนไปหลายช่องทาง ไม่ว่าจะเป็นการฝากเงินไว้ใน “ สหกรณ์ออมทรัพย์” มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งได้ผลตอบแทนน่าพอใจ ขณะที่ความเสี่ยงต่ำ

นอกจากนี้ ยังกระจายการลงทุนไปในภาค “ อสังหริมทรัพย์” เช่น การซื้อบ้านที่นิวซีแลนด์ ก็ถือเป็นการลงทุนอย่างหนึ่ง รวมถึงการทำประกันชีวิต นอกจากนี้ ก็มีการลงทุนในส่วนของหุ้นเพียงเล็กน้อย

“ การลงทุนในหุ้นของผม ส่วนใหญ่เป็นมรดกตกทอดมากกว่า โดยมากเป็นการลงทุนระยะยาว ที่ผ่านมาก็ได้เงินปันผลและลูกหุ้นบ้าง“

เหนืออื่นใด ดร.ประชัยบอกว่าทุกวันนี้เขาเน้นลงทุนด้าน “ การศึกษา” ลงทุนด้าน “ สุขภาพ” และลงทุนทาง “ ปัญญา”

“ การลงทุนด้านการศึกษาให้ลูกเป็นสิ่งที่ผมเน้นมาก ผมลงทุนใให้ลูกทุกคน สอนให้ทุกคนช่วยตัวเอง ถ้าลูกมีปัญญาก็ไม่ต้องห่วง อะไรแล้ว เพราะมันคือสินทรัพย์ที่ติดตัวลูกไปตลอด ผมสอนลูกตลอดเวลาให้ใช้จ่ายแบบไม่เกินตัว ไม่เกินรายรับ และเป็นต้นแบบที่ดีให้พวกเขา ทุกวันนี้ลูกผม ก็ใช้ชีวิตแบบเดียวกับผม“

ดร.ปุระชัย ย้ำว่า องค์ประกอบหนึ่ง ที่ทำให้ชีวิตครอบครัวดำเนินไปอย่างสงบสุข คือ ต้องเป็นครอบครัวที่ปลอดหนี้ การไม่มีหนี้ทำให้ครอบครัวมีความสุข บางครอบครัวพอมีเรื่องหนี้เข้ามาเกี่ยวข้อง ถึงกับบ้านแตก

“ ครอบครัวผมไม่มีหนี้ เพราะเราใช้ชีวิตอย่างพอเพียง ไม่หรูหราฟุ้งเฟ้อ หรือใช้เงินเกินตัว เราต้องเข้าใจว่า คนในประเทศมีทั้งร่ำรวย ปานกลาง และยากจน แต่โดยรวมถือว่ายังยากจน เราจะต้องใช้จ่ายโดยนึกถึงส่วนรวม ไม่สร้างช่องว่างระหว่างคนรวยและคนจนมากเกินไป ไม่ใช่เอารถหรูราคาสิบล้านมาขับ กินหรูขณะที่คนอื่นไม่มีจะกิน”

แม้ไม่อยากเป็นหนี้ แต่เขาก็ไม่ได้มองหนี้เลวร้าย ดร.ปุระชัยบอกว่า หนี้ไม่ได้มีด้านลบเสมอไป แต่ด้านบวกของหนี้ก็มี เช่นกู้ไปเพื่อการลงทุนขยายธุรกิจ แต่หากเป็นหนี้ที่ก่อมาเพื่อการบริโภค เช่น บัตรเครดิต อันนี้ก็ต้องใช่อย่างมีสติ

“ บัตรเครดิตก็มีประโยชน์ถ้าเราใช้เป็น มีแค่ใบเดียวก็พอแล้ว เวลาใช้ต้องคอยดูว่าเดือนหนึ่งใช้อะไรไปเท่าไหร่ ผมจะใช้บัตรเครดิตก็ต่อเมื่อซื้อของใหญ่ บางสถานการณ์มีความจำเป็นต้องใช้บัตรเครดิต เช่น เช่ารถในต่างประเทศ แต่เมื่อใช้แล้วต้องชำระให้ครบ จะได้ไม่เสียดอกเบี้ย”

เป็นแบบแผนการจัดการเงิน และการใช้ชีวิตอย่างพอเพียง ไม่มากหรือน้อยเกินไป หากใครจะเดินตามรอย ดร.ปุระชัย ก็คงสัมผัสความสุขได้แค่เอื้อม