หนทางหมื่นไมล์เริ่มที่ "เงินออม"

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า หัวใจสำคัญของการเดินทางท่องเที่ยวคือ “เงิน”

ถึงในพาสปอร์ตจะได้วีซ่ามาประทับแล้ว แพ็คกระเป๋าเดินทางพร้อมออกทัศนศึกษาโลกก็แล้ว แต่ถ้าขาดเงินแค่อย่างเดียว เท่านี้ ทริปก็ล่มตั้งแต่ยังล้อยังไม่หมุน !

  เงินจึงเปรียบเสมือนหนึ่งใน “ปัจจัยสี่” สำหรับการเดินทางท่องโลกเลยก็ว่าได้

 ถ้าปล่อยให้กระเป๋าเงินแห้งขอด ชาตินี้เห็นทีคงได้แต่ลูบคลำวิวสวยๆผ่านทางอินเทอร์เน็ต โทรทัศน์ หรือไม่ก็เกาะเป้ชาวบ้านไปเที่ยวผ่านทางหนังสือท่องเที่ยว และแม็กกาซีนอยู่วันยังค่ำ

เงินทองเสกขึ้นไม่ได้เสียด้วย แถมไม่ได้หล่นมาจากฟ้าพร้อมกับฝน ทางเดียวที่จะมีเงินเที่ยวคือ “ออม”

ไม่ได้เชียร์ให้เอา "เงินออม" มาเที่ยว แต่ถ้ารักจะเที่ยว ต้องเริ่มลงมือออมเงินเสียตั้งแต่เนิ่นๆ

ไม่ผิดหรอก ถ้าคุณใช้เงินที่เก็บหอมรอมริบพาตัวเองออกไปดูโลกกว้าง เปิดหูเปิดตามองโลกในมุมอื่นบ้างที่ไม่ใช่บ้านและออฟฟิศ

แต่ผิดมหันต์ค่ะ ถ้าคุณตะลุยตะลอนเที่ยวสิบทิศด้วยเงินด่วนที่กู้มาจากแบงก์ เพื่อสนองความอยากของตัวเอง และลงเอยด้วยการเป็น "หนี้พอกหางหมู" เที่ยวเสร็จแล้วต้องกลับมานั่งใช้หนี้กันบานเบอะ

ออมเอาไว้เที่ยว เท่าไหร่ดีล่ะถึงจะพอ!

 เอาเข้าจริงๆ แล้ว การออมโดยมีเป้าหมายเพื่อการท่องเที่ยว จัดอยู่ในหมวดของ “การออมเงินระยะสั้น”

ถ้าแยกแยะให้ถูกว่า อันไหน "ออมระยะยาว" เพื่อความสุขสบายในวัยเกษียณ หรืออันไหน "ออมระยะสั้น" เพื่อสานเส้นทางสายฝันของคุณ เท่านี้ก็ไม่กระทบกระเทือนเส้นทางการออมอันสวยหรูอย่างแน่นอน

ไม่มีสูตรตายตัวว่าในแต่ละปี คุณควรจะออมเพื่อการเดินทางท่องเที่ยวเท่าไหร่ แต่ถ้าโดยปกติคุณแค่เก็บสตางค์เดือนละ 5-10 เปอร์เซนต์ของรายได้ เพียงเท่านี้ ปลายปีคุณแทบไม่ต้องรอลุ้นว่าจะได้โบนัสจากบริษัทหรือเปล่า เพราะมีเงินก้อนเอาไว้ท่องเที่ยวแบบสบายๆ

ยกเว้นเสียแต่ว่า ถ้าคุณเป็นคนเสพติดการท่องเที่ยว เดินทางทั้งในและต่างประเทศปีละหลายๆ ครั้ง กรณีนี้คงต้องออมให้หนักหน่วงขึ้น

เช่น นางสาวเท้าไม่อยู่สุข มีรายได้เดือนละ 30,000 บาท แค่เก็บเงินเดือนละ 5 เปอร์เซนต์หรือ 1,500 บาท พอสิ้นปีเธอก็มีเงินก้อนย่อมๆ ถึง 18,000 บาท เงินก้อนขนาดนี้แบกเป้ไปเที่ยวแบบประหยัดๆ ที่เมืองจีน หรือไปกินลมชมวิวที่เกาะบาหลีได้สบายๆ เผลอๆ กระจายงบเป็น 2 ทริป ปีใหม่นั่งรถไปเที่ยวนครวัด เหลืองบไว้เที่ยวสงกรานต์ที่หลวงพระบางได้อีกต่างหาก

แต่ถ้านางสาวเท้าไม่อยู่สุข ขยับสัดส่วนเป็นเก็บเงินเดือนละ 10 เปอร์เซนต์ของรายได้ หรือเดือนละ 3,000 บาท เท่ากับว่าปีหนึ่งเธอมีสตางค์ไว้เที่ยวได้ถึง 36,000 บาท เรียกว่ามากพอจะซื้อตั๋วไปชมภูเขาไฟฟูจิที่ญี่ปุ่นได้แบบเหลือเฟือ หรือถ้าแบกเป้ไปเที่ยวแบบประหยัด ก็อาจได้ไปท่องหิมาลัยในเนปาล พ่วงอินเดียไปอีกทริปยังไหว

วิธีเก็บเงินออมเพื่อท่องเที่ยวนั้น บางคนอาจจะเลือกฝากกับ "แบงก์" บางคนอาจจะเลือกออมนอกระบบด้วยการ "เล่นแชร์" หรือบางคนที่วางแผนเรื่องจังหวะเวลาได้แม่นยำ อาจจะจัดสรรเงินออมของคุณลงทุนใน "กองทุนรวม"

หรือบางคนที่เดินทางท่องเที่ยวปีละหลายครั้ง ใช้วิธีออมเงินโดยตั้งเป็น “กองทุนท่องเที่ยว” ขึ้นมาโดยเฉพาะ ใส่เงินออมเข้ากองทุนนี้ทุกเดือน แล้วนำเงินออมก้อนนี้ไปลงทุนใน "ตลาดหุ้น" เพราะคาดหวังผลตอบแทนที่สูงกว่าการออมกับแบงก์ และหวังจะทำให้เงินก้อนนี้ผลิดอกออกผลเป็นเงินก้อนโตเร็วขึ้น เผื่อว่าจากที่มีเงินเที่ยวได้แค่เอเชีย อาจจะขยับไปเดินเล่นแถวยุโรป

ทำแบบนี้ไม่ผิดอะไร เพราะนั่นมันเงินคุณ แต่ต้องไม่ลืมว่า หวังผลตอบแทนสูงก็เสี่ยงสูง ความผันผวนมักติดสอยห้อยตามความเสี่ยงมาด้วยเสมอ หากจัดการเงินลงทุนไม่ดีหรือเกิดเหตุไม่คาดฝันสถานการณ์พลิกผัน พลาดท่าขาดทุน แทนที่จะมีเงินไปชอปปิ้งในฮ่องกง ก็อาจจะทำได้แค่เดินโต๋เต๋อยู่แถวมาบุญครอง

การออมเงินเพื่อเดินทางท่องเที่ยว จึงเหมาะที่จะสะสมไว้ในช่องทางลงทุนที่มั่นคงมากกว่า

หนทางไกลนับหมื่นลี้...ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรก

ไมล์แห่งการเดินทางเกิดขึ้นได้...ถ้าเริ่มสะสมหลักไมล์แห่ง การออม

• อย่าเด็ดขาด อย่ากู้เงินจากสินเชื่อบุคคล เงินด่วน หรือกดเงินจากบัตรเครดิต เพื่อนำไปท่องเที่ยวเพื่อสนองความอยากของตัวเอง เที่ยวแล้วสร้างหนี้ แค่คิดก็ผิดกฎเหล็กซะแล้ว รักจะเที่ยวต้องหมั่นออม ท่องให้ขึ้นใจ
• ไม่ว่าจะออมเพื่ออะไรก็ช่าง เพื่อท่องเที่ยว ดาวน์บ้าน ดาวน์รถ หรือเก็บเงินแต่งงาน สิ่งหนึ่งที่คุณต้องไม่ลืมเด็ดขาดคือ “วินัย”
• อย่าปล่อยให้ทริปเบี้ยใบ้รายทาง มาทำให้คุณเสียแผน เช่นคุณตั้งใจว่าจะเก็บเงินแบกเป้ไปเที่ยวยุโรป แต่มีเพื่อนชวนไปชอปปิ้งที่ฮ่องกง ทั้งที่คุณเริ่มเก็บเงินไปยุโรปได้ไม่กี่เดือน ทำแบบนี้คุณอาจจะได้ไปฮ่องกงสมใจ แต่แผนไปยุโรปอาจพับใส่กระเป๋าเดินทางไปก่อน เพราะสตางค์ไม่พอ