B i z B o o k

การลงทุนที่จะนำเราไปสู่ความร่ำรวยได้นั้น บ่อยครั้งเราต้อง “เล่นตามน้ำ”
ตามกระแสเศรษฐกิจ และเชื่อมั่นในธุรกิจ ที่ถูกนำมาพลิกฟื้นจากภาวะ “ตกต่ำ” ให้กลับมา “รุ่งเรือง” อีกครั้ง เสริมสิน สมะลาภา
...............จาก ขี่กระทิงวิ่งราวเซียนโดย ตะวัน สุรัติเจริญสุข..................

ขี่กระทิง...วิ่งราวเซียน

การเดินทางใน “ตลาดหุ้น”…ของ 12 เซียนระดับประเทศ

---------------------------------------

"เราอย่าไปกังวลกับเป้าหมายมากเกินไป แต่ควรใส่ใจใน "เส้นทาง" (ระหว่างทาง) ที่เรากำลังเดินไปมากกว่า...ถ้าเราทำดีที่สุด และมีความสุขในเส้นทางของเราทุกวัน ในที่สุดเราก็จะไปถึงเป้าหมายนั้นเอง"

--------------------------------------

แซนด์วิช แข็งๆ กับน้ำเปล่าเพียง 1 แก้ว ก็ทำให้ยุติความหิวลงได้อีก 1 มื้อ..มันแปลงถ้าคนเรายิ่ง "โลภมาก" ก็ยิ่ง "มีน้อย" และไปไม่ถึงเป้าหมายที่อยากไป แต่คนที่คิดแบบ "พอเพียง" กลับ "มี" มากขึ้นๆ

ระหว่างที่เคี้ยว แซนด์วิช แข็งๆ อาจารย์ ก็พูดขึ้นว่า "การเดินทาง" ของคนเรานั้น อันที่จริงสำคัญกว่าการไปถึง "เป้าหมาย" เสียอีก

"เราอย่าไปกังวลกับเป้าหมายมากเกินไป แต่ควรใส่ใจใน "เส้นทาง" (ระหว่างทาง) ที่เรากำลังเดินไปมากกว่า...ถ้าเราทำดีที่สุด และมีความสุขในเส้นทางของเราทุกวัน ในที่สุดเราก็จะไปถึงเป้าหมายนั้นเอง"

ผศ.ดร.นิเวศน์ เหมวชิรวรากร Value Investor หมายเลข 1 ของเมืองไทย ผู้ซึ่ง..เข้าถึงแก่นแท้ แห่งวิถีการลงทุนในตลาดหุ้น กล่าวอีกว่า..คนเราที่ไปไม่ถึงเป้าหมายซักที ก็เพราะความคิดเราไขว่คว้าแต่อนาคต แทนที่จะทำปัจจุบันให้ดีที่สุด แล้วอนาคตมันก็จะดีเอง

เมื่อเอ่ยถามว่า แล้วรางวัลในชีวิตของ..อาจารย์นิเวศน์ ล่ะคืออะไร?

"...รางวัลของชีวิต ก็คือ สิ่งที่ทำอยู่ทุกๆวันยังไง" อาจารย์ตอบ

"ผมตั้งเป้าหมายว่าจะมีเงิน 1,000 ล้านบาท ถ้าไม่ได้ก็ไม่ใช่จะเป็นจะตาย เรามี "เป้าหมาย" เพื่อกำหนด "เส้นทาง" ไม่ให้เราไขว้เขว ถ้าเราแน่วแน่ ผลลัพธ์ที่ออกมามันจะสอดคล้องกันทั้งหมด"

เมื่อถามอีกว่า สมมุติอาจารย์มีเงินถึง 1,000 ล้านบาทจริงๆ เป้าหมายต่อไปของอาจารย์คืออะไร?

ดร.นิเวศน์ บอกว่า ถ้าตัดเรื่องเงินออกไป เป้าหมายของผมก็ยังต้องการเป็น "นักลงทุน" และใช้ชีวิต "สมถะ" เช่นนี้ตลอดไป (จนตาย) คนเราอย่าไปคิดว่ามีเงิน 1,000 ล้าน แล้วจะใช้จ่ายฟุ่มเฟือย คนที่คิดก่อนแล้วว่าจะทิ้ง "วิถี" ดั้งเดิมของตัวเองก่อนจะไปถึงเส้นชัย

"...ผมคิดว่าเขาคงไม่มีวันไปถึงเส้นชัยนั้น" นี่ไง..ความธรรมดา ที่เขาเรียกว่าไม่ธรรมดา

อาจารย์นิเวศน์ เล่าให้ฟังอีกว่า ทุกวันนี้ตัวอาจารย์เองก็ยังไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง..."บ้านผมมีห้องเดียวนะ เป็นบ้านที่อยู่ตั้งแต่สมัยที่ไม่มีตังค์เลย ตอนแต่งงานใหม่ๆ ชีวิตทำงานกินเงินเดือน ก็ไม่ได้มีตังค์มาก ทุกวันนี้ก็ยังอยู่บ้านหลังเดิม"

อาจารย์เคยซื้อบ้านราคานับสิบล้านบาทด้วย "กิเลส" ที่มันซุกอยู่ภายในเหมือนกับคนทั่วๆ ไปนี่แหละ ในที่สุดก็ค้นพบว่า นั่นไม่ใช่การลงทุนที่คุ้มค่าสำหรับตัวเอง

ในหนังสือ "ขี่กระทิง...วิ่งราวเซียน" ตัดกลับไปอีกมุมหนึ่งของวิถี "เซียน" ในตลาดหุ้น "ท.พ.ยรรยง พันธุ์วงศ์กล่อม" หรือ "หมอยง" ที่มีมุมมองคนละขั้วกับอาจารย์นิเวศน์

"วิธีคิดของผมจะไม่ผูกพันกับหุ้นตัวไหน พร้อมที่จะ "ตีจาก" ได้ทุกเมื่อที่มีกำไร" หมอเป็นนักเก็งกำไรที่เก่งมากคนหนึ่งในตลาดหุ้นเท่าที่เคยได้ยินชื่อมา

หมอ บอกว่า หุ้นนั้น "ซื้อแพง" ไม่เป็นไร ถ้ามั่นใจว่าสามารถ "ขายแพง" กว่าราคาที่ซื้อมา ภายใต้ปรัชญาการจำกัดความเสี่ยง

"อะไรที่ผมไม่รู้--ผมไม่เล่น เพราะสิ่งที่ไม่รู้คือความเสี่ยง อะไรที่เรารู้คือไม่เสี่ยง"

หมอ บอกผมว่า การเลือกหุ้นของหมอก็เหมือนกับการดูเทรนด์แฟชั่น สมมุติว่าคนกำลังบ้าหลุยส์วิตตอง หมอก็จะซื้อหลุยส์วิตตอง ถ้าประเมินว่าหุ้นตัวนี้กำลังจะไป ดูข้อมูลทุกอย่างแล้วเข้าคอนเซ็ปท์ หมอจะเข้าไปซื้อเลย โดยไม่สนใจราคาว่าจะ "ถูก" หรือ "แพง"

แต่ถ้าคนเลิกเห่อเมื่อไร--หมอก็เลิกเล่นเมื่อนั้น

การเดินทางในตลาดหุ้น แท้จริงแล้วมีบทเรียนใหม่ๆไม่มีที่สิ้นสุด "อดีต-ปัจจุบัน-อนาคต" อาจจะมีผลลัพธ์เหมือนกัน แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่เคยซ้ำกันเลย

คำพูดของผู้ชายแก่ๆคนหนึ่ง...แว้บ!!! ขึ้นมาอยู่เสมอเมื่อ ตลาดหุ้นกำลังโหยหวนจากภาวะ "ขาดทุน" ของคนส่วนใหญ่ การลงทุนหรือการใช้ชีวิต มีวิถีเหมือนกันอย่างหนึ่งก็คือ…"ควรเดิน-สายกลาง"

ลุงโกศล ไกรฤกษ์ บอกว่า ถ้าอยากสบายตอนแก่ต้องมีรายได้ประจำเก็บไว้กิน 3 อย่าง

      อย่างแรก.."ต้องมีเงินฝากประจำ (หรือลงทุนพันธบัตร) เอาไว้กินดอกเบี้ย"
      อย่างที่สอง.."ต้องมีบ้านให้เขาเช่า เอาไว้เก็บค่าเช่ากิน"
      อย่างที่สาม.."ต้องมีรายได้ (ประจำ) จากเงินปันผล"

วิธีการลงทุนของลุง ถ้าหุ้นตัวไหนมีกำไร แกจะขายออกเอาเงินไปซื้อหุ้นตัวอื่น หรือเอาเงินปันผลของมันนั่นแหละซื้อหุ้นตัวมันเอง พอหุ้นลงก็ค่อยๆซื้อกลับ ต้นทุนของหุ้นก็จะค่อยๆลดต่ำลง

พอหุ้นตัวไหนที่เอาทุนขึ้นมาหมดแล้ว เหลือแต่กำไร เราไม่ต้องขาย ถือต่อไป..ยาวไปเลย" ถ้าราคาหุ้นลงมาเราก็ค่อยซื้อกลับ แต่ไม่ต้องรีบร้อน ลุงย้ำนักย้ำหนาว่า การเล่นหุ้นอย่าเล่นแบบนักพนัน ต้องเล่นแบบนักบริหาร มองแบบเจ้าของบริษัท ต้องมีความอดกลั้น และอย่าเชื่อข่าวลือ

การเดินทางของหนังสือ มาลงตัวกับ "พี่โต้ง" กมล เอี้ยวศิวิกูล พี่ใหญ่ในวงการหุ้นอีกคน ที่บ่มเพาะประสบการณ์มาอย่างโชกโชน

นอกเหนือจากเคล็ดลับการลงทุน ที่ถูกเปิดเผยในหนังสือเล่นนี้เป็นครั้งแรกแล้ว อีกแง่มุมหนึ่งของชีวิต พี่โต้ง บอกว่า สัจธรรมของชีวิตมันมี..วันนี้ผมไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง ผมเคยถามตัวเองว่า "รวย" ขนาดนี้แล้วจะเอาเงินไปทำอะไร ที่จะไปเสี่ยงปั่นหุ้น แล้วซักวันหนึ่งก.ล.ต. อาจจะเล่นงานคุณได้

"วันนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองพอแล้วจริงๆ สมัยหนึ่งผมชอบใส่เครื่องประดับราคาแพง ชอบใส่นาฬิกาแพงๆ ขับรถเฟอร์รารี่คันละ 35 ล้านบาท..ผมมี 2 คัน วันนี้ผม "ถอด" ทุกอย่างออกจากตัวหมดแล้ว ผมเริ่มต้นจากการถอดสร้อยคอก่อน จากนั้นก็ถอดนาฬิกา สร้อยข้อมือ แหวน เดี๋ยวนี้ผมไปไหนไม่เคยใส่เครื่องประดับอะไรเลย"

การเดินทางของหนังสือเริ่มไกลออกไปเรื่อยๆ แล้ววันหนึ่งก็มีโอกาสร่วมโต๊ะ "อาหารญี่ปุ่น" กับ "จอร์จ ตัน" หรือ "เอกยุทธ อัญชันบุตร" ประธานบริหารเครือโอเรียนเต็ล มาร์ท กรุ๊ป ประเทศอังกฤษ บุคคลผู้นี้--น่าทึ่งจริงๆ

"จอร์จ ตัน"...เซียนเหนือเซียน เป็นชื่อในบทความใช้เล่าเคล็ดวิชาการลงทุนที่โลดโผนโจนทะยาน "ในหมู่เซียน"..วิธีการ "เก็บหุ้น" ของรายใหญ่ที่นิยมใช้กันมาก เขามักใช้การปล่อยข่าวลบเพื่อ "ทุบหุ้น" โดย "ขายนำ" แรงๆ แล้วมารับซื้อข้างล่าง เขาเรียกว่า "ทุบให้อ้วก" รายย่อยตกใจคายหุ้นออกมา วิธีนี้เก่ามากตรวจสอบง่าย แต่ใช้ได้ผลทุกครั้ง

อีกวิธีในการเข้าไปเก็บหุ้นโดยไม่ให้ใครสงสัย ก็จะใช้วิธี "ทุบบ้าง..โยนบ้าง" เล่นกันเอง สร้าง "วอลุ่มเทียม" โดยอาจใช้วิธี "ซื้อมาแพง..แต่ขายถูก" ยอมขาดทุนนิดๆหน่อยๆ ทำอย่างนี้เพื่อสร้างวอลุ่มให้ราคาลง พวกนี้จะไม่กล้าทุบรุนแรง กลัวจะเสียราคา

ส่วนวิธีการ "ทำหุ้น" ถ้าหุ้นตัวไหน Free Float ไม่เยอะเขาจะไปเช็คว่า "ใคร?..ถือหุ้นใหญ่" แล้วก็ติดต่อไป จะคุยกันว่าอยากขายออกมาบ้างมั๊ย...เดี๋ยวเรามาขายด้วยกัน...ถ้าคุยจบเกมอัปยศก็เริ่มต้นทันที

เจ้าของหุ้นจะทำหน้าที่ "ปล่อยข่าวดี" ออกมาหนุนราคา พยายามดันราคาให้สูงที่สุดก็ "ปล่อยของ" (หุ้น) ซึ่งในขบวนการนี้ บอกได้เลยว่า "รายใหญ่" กับ "เจ้าของหุ้น" มักจะรู้เห็นเป็นใจกัน ต่างฝ่ายต่างก็ "รวย" จากราคาหุ้นที่พุ่งสูงขึ้น

และ "เหยื่อ" ของเกมนี้ ก็คือ "นักลงทุนรายย่อย" ที่จะถูกแผนล่อให้ขึ้นไปติด "บนยอดดอย" เป็นคนรับหุ้นไม้สุดท้ายก่อนจะปิดเกม..เลิกเล่น

"จอร์จ ตัน" สรุปว่า กฎของรายใหญ่มีเพียงแค่ 2 ข้อเท่านั้น หนึ่ง..คุณต้องมี "เงินสด" ติดกระเป๋า กับอีกข้อ.."อย่าโลภ" เด็ดขาด ส่วนกฎการทำกำไร "จังหวะ" นั้นสำคัญที่สุด คุณต้องรู้วิธีเข้า และวิธีออก แต่ไม่ใช่รู้วิธีเข้าๆออกๆ คนที่เข้าเร็วออกเร็วไม่มีทางรวยหุ้น..."เชื่อผม!!!"

นี่เป็นเพียงแค่ "หนังตัวอย่าง" เท่านั้น ยังมี "เซียนหุ้น" ระดับประเทศอีก 8 คนที่มากประสบการณ์จะมาเผยกระบวนยุทธ์ ที่อัดแน่นอยู่ในหนังสือ "ขี่กระทิง...วิ่งราวเซียน" เล่มนี้

หนังสือมีจำหน่ายแล้ววันนี้ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศ สอบถามรายละเอียดได้ที่ 0-2338-3384
bizbook@nationgroup.com และ www.bangkokbiznews.com , www.nationbook.com