พระไพศาล วิสาโล

นามเดิม "ไพศาล" ความฝันวันเยาว์ เคยอยากเป็นวิศวกร เพราะมีความสนใจทางด้านวิทยาศาสตร์ ต่อมาอยากจะเป็นหมอ เพราะอยากช่วยเหลือผู้คน และต่อมาเริ่มสนใจการเมือง จึงเข้าเรียนคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ด้วยฝันจะทำประโยชน์ให้กับสังคม จึงทำกิจกรรมตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลายอยู่โรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก เมื่ออยู่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เป็นบรรณาธิการบริหารนิตยสาร "ปาจารยสาร"

 เมื่อเรียนจบ เข้าทำงานกลุ่มประสานงานศาสนาเพื่อสังคมมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2516 จนเกิดความเครียด เหนื่อยล้า หลังหาทางออกอื่น ๆ ไม่ประสบผลจึงหันเข้าหาธรรมรส ได้ศึกษาธรรมะท่านพุทธทาสและพระอาจารย์อื่น ๆ เช่นเดียวกับมิตรธรรม แต่เมื่อถึงคราวบวช เห็นมิตรธรรมส่วนใหญ่มุ่งสู่สวนโมกข์ ท่านจึงมุ่งสู่อีสาน เพื่อปลีกเร้นมิตรธรรม เข้าปฏิบัติธรรมกับหลวงพ่อคำเขียน สุวณฺโณ ที่วัดป่าสุคะโต อ.แก้งคร้อ จ.ชัยภูมิ

ปัจจุบันเป็นเจ้าอาวาสวัดป่าสุคะโต แต่มักจะเลือกจำพรรษาอยู่ที่ วัดป่ามหาวัน บ้านท่ามะไฟหวาน อ.แก้งคร้อ จ.ชัยภูมิ.

เคยมีพระไปทูลถามพระพุทธเจ้าว่า..
"สิกขาบทของพระพุทธเจ้านี่..เยอะมาก
รู้สึกว่าทำไม่ได้ แล้วจะสึก"
พระพุทธเจ้าก็ทรงทักท้วงว่า
"ถ้าสิกขาบทรับหลายข้อไม่ได้
ทำข้อเดียวรับได้ไหม"
เขาก็บอกว่า "รับได้"
พระพุทธเจ้าก็เลยบอกว่า "งั้นก็รักษาใจให้ปกติ"
พระรูปนั้นก็ทำอย่างเดียวคือ รักษาใจให้ปกติ
ก็เลยบวชต่อ-ไม่สึก
แล้วได้บรรลุธรรมด้วย
ถ้าพระภิกษุรักษาใจให้ปกติได้
มันก็เป็น "หัวใจ" ของการปฏิบัติแล้ว