ต้นเดือนตุลาคมที่ผ่านมา นิตยสารการ์ตูนรายเดือน Let's วางแผงเป็นเล่มแรก เนื้อหาผสานการเป็นการ์ตูนเล่มและนิตยสารสาระวาไรตี้ในเล่มเดียวกัน ชูธง 'เสนอผลงานการ์ตูนของคนไทย' ที่ครอบคลุมถึง 'การ์ตูนช่อง' (comics) นำขบวนโดย ธัญลักษณ์ เตชะศรีสุธี หรือ ซัน นักวาดการ์ตูนช่องดาวรุ่ง (เจ้าของผลงาน LED comics ,adaystory ฉบับการ์ตูน) ควบตำแหน่งบรรณาธิการบริหารเล่ม พร้อมเพื่อนอีกสอง สกาล ศรีสุวรรณ และ มุ่ย-ศศิ ธนาดีโรจน์กุล เน้นลายเส้นการ์ตูนต้นฉบับของคนไทยรุ่นใหม่ และการอวดภาพผลงานที่เป็น 'CG Painting'

กรุงเทพธุรกิจออนไลน์ : 'CG Painting' อาจจะไม่คุ้นหูคนทั่วไป แต่กลุ่มศิลปินรุ่นใหม่ยืนยันว่า ผลผลิตจาก CG Painting พบได้ทั่วไปในชีวิตประจำวันของคนยุคดิจิทัล โดยเฉพาะในงานกราฟฟิกดีไซน์ทั้งหลาย

'ศิลปิน' CG artist หรือ 'นักวาด' (Illustrator) ด้วยคอมพิวเตอร์ กำลังก่อร่างสร้างตัวขึ้นมาในแวดวงศิลปะและการออกแบบ CG(Computer Generated) ที่มีความหมายตรงตัวว่าเป็นงานที่สร้างภายในและอาศัยเครื่องมือในคอมพิวเตอร์ ภายใต้ร่มอันใหญ่ที่ถูกเรียกขานว่า 'ดิจิทัล อาร์ติสท์' อันพึ่งพิงอุปกรณ์และเทคโนโลยีดิจิทัลในการสร้างงาน สามารถทำได้หลายรูปแบบ ทั้งการวาดเส้น การวาดระบายสี การจัดวาง การตัดแปะ และการออกแบบต่างๆ

ในโลกภาพยนตร์งานสร้างภาพด้วยคอมพิวเตอร์ (computer generate imagery หรือ CGI) เป็นที่รู้จักกันพอสมควร บางคนอาจคุ้นชินกับคำว่า เทคนิค CG ที่ผู้กำกับหนังพูดถึงบ่อยขึ้นในช่วงหลังๆ

แต่ CG painting ก็ยังมีบทบาทในงานดีไซน์หรือออกแบบ เพื่อใช้งานในสื่ออื่นๆ ด้วย ไม่ว่าจะเป็น เกมดีไซน์ ทั้งฉาก อุปกรณ์ประกอบฉากและคาแรคเตอร์ เช่นเดียวกับในงานภาพยนตร์ และการดีไซน์โลโก้ของรายการทีวี กระทั่งงานกราฟฟิกดีไซน์ที่ใช้ในหนังโฆษณา

ระบายสีในคอมพิวเตอร์

เครื่องมือของศิลปิน CG แปลงจาก 'ผืนผ้าใบ' (Canvas) มาเป็นจอคอมพิวเตอร์หรืออาจจะเป็นแค่ tablet (คอมพิวเตอร์มือถือขนาดเล็ก) พู่กันที่ละเลงสี เปลี่ยนจากไม้เสียบขนสัตว์หรือเส้นใย มาเป็น ปากกาสไตลัส (tablet stylus) ปลายแหลมสำหรับจิ้มลงบนจอ ส่วนถ้วยสีกับเนื้อสีสำหรับระบาย ก็เปลี่ยนเป็นแถบสี (palette) ในเมนูของโปรแกรมสำเร็จรูป

การใช้ CG มีหลากหลายวิธีการ และขึ้นอยู่กับความต้องการใช้งาน ความแปลกใหม่ของ CG อาจจะอยู่ที่การสามารถสร้างภาพสามมิติ (3D) แต่สำหรับภาพสองมิติ (2D) ผลผลิตจาก CG ก็มีบทบาทมากเช่นกัน

งานสองมิติ อย่าง illustration เป็นการวาดภาพด้วยคอมพิวเตอร์ ที่คนวาด (illustrator) จะลงมือทุกอย่าง ตั้งแต่ร่างลายเส้น กำหนดรูปทรงจนถึงลงสีเป็นภาพเสร็จสมบูรณ์ ซึ่งปัจจุบันสามารถทำด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปอย่าง Adobe Photoshop แตกต่างจากภาพที่สร้างโดย CG อื่นๆ ซึ่งจะใช้โมเดลทางคณิตศาสตร์เป็นตัวกำหนดเพื่อ generate ภาพออกมาตรงตามแบบที่วางไว้

"มันคือการที่เราเปลี่ยนจากเอาพู่กันมาระบายลงบนแคนวาสหรือกระดาษ เป็นการใช้ปากกาหรือเมาส์คลิกแถบสีและเลือกเฉดละเลงกันตามที่เราต้องการ จากเดิมที่เราวาดลงบนกระดาษแล้วไป 'สแกน' ลงในคอมพ์ ซึ่งพอออกมาสีมันก็เพี้ยนจากต้นฉบับ เราต้องไปแก้สีกันอยู่แล้ว ผมก็เลยลงมือวาดและละเลงสีในคอมพ์ไปเลยทีเดียว" สกาล เล่าหลักการพื้นฐานในการทำ illustration ชิ้นงานของเขาคือ ภาพปกนิตยสาร Let's ฉบับปฐมฤกษ์

งาน CG ยังครอบคลุมไปถึงการต่อเติมภาพจากภาพเดิม หรือการวาดฉากหลัง (backdrop) เพื่อใช้ประกอบในงานมัลติมีเดียด้านภาพต่างๆ โดยเฉพาะในภาพยนตร์

"คุณรู้ไหมในหนัง Lord of the Rings ภูเขาหิมะ และดินแดนของเหล่าเอลฟ์ ฮอบบิทและพ่อมด มันเป็นสถานที่ใด ไม่มีใครรู้ เพราะมันถูกประกอบสร้างจาก 'ภาพถ่าย' จากสถานที่จริง (อาทิเช่น ภูเขา ทุ่งหญ้า ในนิวซีแลนด์) ซึ่งถูกใช้เป็น 'แบ็คกราวด์' และส่วนที่เหลือเป็นการใช้ CG Painting ต่อเติมให้ออกมาเป็นเมืองหรือสถานที่ที่คุณเห็น ซึ่งเรียกว่า 'Matte Painting' และในยุคนี้งาน CG มันเนียนเป็นเนื้อเดียวกับแบ็คกราวด์จริง จนเราไม่รู้หรอกว่าส่วนไหนถูกเติมมาบ้าง หรือบางที 'Matte Paint' นี่ถูกวาดขึ้นมาใหม่หมดแทนภาพฉากจริงเลยก็มี" สกาล อธิบาย

งานของมุ่ย สกาลและซัน เป็นรูปแบบสองมิติหรือ 2D ซึ่งนิยมใช้ในงาน ออกแบบตัวละคร หรือ Character Design ที่ใช้เป็นต้นแบบของโมเดลหรือการสร้างสตอรี่บอร์ดใกล้เคียงของจริง งาน Ilustration หรือวาดภาพประกอบหนังสือ สินค้า ผลิตภัณฑ์ต่างๆ งาน Card Game ภาพประกอบบนการ์ดเกมออนไลน์ทั้งหลาย ซึ่งทั้งสองย้ำว่า แม้จะมีเครื่องมือดิจิทัลแล้ว แต่การจะทำ CG painting ได้ดี ยังคงต้องอาศัยพื้นฐานศิลปะที่ต้อง 'วาดและลงสีด้วยมือ' อย่างแม่นยำมาก่อน เพราะ "พื้นฐานแน่นจะนำไปสู่ขั้นแอพพลายด์ที่ดี และทำได้ดี"

ชุมชน CG และอุตสาหกรรม

สกาลเล่าว่า งาน CG painting ยังไม่มีสอนเป็นสาขาวิชาชัดเจนในเมืองไทย รุ่นของเขาถือเป็นรุ่นบุกเบิก จากการเรียนรู้เองและเก็บข้อมูลจากเวบไซต์ทำให้เขาสร้างความฝันจนเป็นจริง และอยากส่งต่อให้กับคนอื่นๆ ด้วย

"อย่างเราใช้เวลาตั้งสี่ห้าปีกว่าจะรู้จักมัน แต่เด็กรุ่นนี้เขามีช่องทางเรียนรู้เยอะกว่า ทั้งอินเทอร์เน็ตและหนังสือวิธีการทำ CG Painting ขณะที่มุ่ยต้องงมหาเอง เปิดเข้าไปในเวบญี่ปุ่น ภาษาก็อ่านไม่ออกแต่ลองผิดลองถูก ดูรูปและทำตามเขาไป" มุ่ย-ศศิ สถาปัตยกรรมบัณฑิต เล่า (ติดตามงานของมุ่ยได้ที่ www.maisanmui.com)

'เวบไซต์แกลลอรี' www.letcomic.com ที่บก.ซันแห่ง Let's อยากให้คนเห็นว่าถ้าสนใจอยากเอาดีทางนี้จริงๆ ก็มีช่องทาง 'ปล่อยของ' ควบคู่กับ 'แบ่งปันความรู้' " และมุ่ยบอกว่ามันจะนำมาซึ่ง 'การเรียนรู้' และพัฒนาต่อไป อันเป็นเส้นทางที่ มุ่ย และ สกาล เคยผ่านมา จนสามารถทำงานเป็น CG artist และ illustrator เต็มเวลา และมีรายได้เลี้ยงชีพอย่างจริงจัง

สกาลเสริมว่า "ผมเรียนรู้การวาด CG มาจากเวบไซต์เมืองนอก ที่เขาเปิดเวิลด์ไวด์ ให้คนเอาผลงานมาโพสต์และก็มีคนมาคอมเมนท์ และแนะนำว่าน่าจะทำยังไง มีการอวดเทคนิคใหม่ หรือปรึกษาเกี่ยวกับการใช้โปรแกรมต่างๆ นอกจากจะทำให้เราพัฒนาแล้ว มันยังมีโอกาสที่งานเราจะถูกดึงไปเผยแพร่อีกด้วย" สกาล บัณฑิตคณะจิตรกรรม ม.ศิลปากร เจ้าของผลงานภาพวาด CG ที่เคยตีพิมพ์ในนิตยสารญี่ปุ่นอย่าง S Magazine และSPECTRUM 14 (ติดตามผลงานของเขาได้ที่ www.fiduciose.net/)

สกาลยังเป็นอาจารย์สอน CG Painting ที่มหาวิทยาลัยรังสิต และบรรยายพิเศษที่ ม.ศิลปากร เขาเสริมว่า "อยากให้เรามีแชร์ฝีมือ อวดของกันไปเลย และก็แชร์ความรู้ทางออนไลน์มันสะดวกกว่า แต่ทุกวันนี้เหมือนเราถนัดแต่จะแชร์อะไรไม่รู้ไร้สาระเต็มไปหมด" ทั้งคู่เห็นพ้องกันว่า 'ทัศนคติ' ของคนรุ่นใหม่เป็นเรื่องสำคัญ

"อย่ากลัวคนอื่นจะเก่งกว่า และอย่าคิดว่าเราทำไม่ได้ จริงๆ เด็กไทยมีโอกาสที่จะพัฒนาฝีมือเยอะ เพราะเรามีซอฟต์แวร์ราคาถูกๆ ให้เลือกซื้อใช้อยู่ที่เราจะลองทำไหม ตั้งใจไหม เด็กเมืองนอกต้องจ่ายแพงมากเลยนะ กว่าจะได้ของพวกนี้มาลองใช้"

การสร้างเวบไซต์เป็น 'แกลลอรี' และเปิด 'คอมมิวนิตี้' สำหรับงานนี้ สกาลบอกว่า เป็นอีกแนวทางการใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีอย่างสร้างสรรค์

การทุ่มเทกับงานอย่างจริงจัง ให้ผลลัพธ์กับสกาลและมุ่ยมาก่อนแล้ว โดยหลังจากที่เขาและเธอ เริ่มต้นจากการเรียนรู้เองผ่านติวเตอร์ออนไลน์อย่าง www.conceptart.org and www.cgtalk.com ทดลองทำและฝึกปรือ จนกระทั่งผลงานเข้าตานายทุนและผู้ใช้บริการภาพวาดซีจี ทั้งคู่จึงยึด 'ของชอบ' เป็นอาชีพได้ ล่าสุดทั้งสองได้รับการจ้างงานจากบริษัท IFS (www.imaginaryfs.com) ในสิงคโปร์ ผลิตคอนเทนท์ป้อนโลกมัลติมีเดียทุกรูปแบบ

ในปัจจุบัน การจ้างงานศิลปินแบบ outsource มีเครือข่ายไปทั่วโลก คนไทยมากมายมีส่วนในการทำงานป้อนบริษัทต่างชาติ ที่เน้นการคิดค้น content และแตกไลน์จาก character หรือ brand เพียงตัวเดียวเป็นสินค้าคอนเทนท์อื่นๆ มากมาย ทั้ง เกมออนไลน์ ตัวตุ๊กตาพลาสติก (figurine) หุ่น (models) และตัวโลโก้แปะติดสินค้าได้สารพัด

"บางคนอาจจะคิดว่า ค่าจ้างขนาดนี้ถือว่ามากกว่าปกติ อยู่ได้สบายๆ ทำงานไปวันๆ แต่ถามว่า ถ้าเราไม่คิดที่จะสร้างอะไรด้วยตัวเอง เราก็อาจจะเป็นแค่ลูกจ้าง หรือแรงงานฝีมือดีราคาถูกไปตลอดหรือ อย่างที่เราเห็น การ์ตูนหรือคอนเทนท์มัลติมีเดีย รวมทั้งเกมต่างๆ ของเกาหลี ผลิตในไทย แรงงานไทย แต่เขาก็ติดแบรนด์ของเขาและทั่วโลกก็รู้ว่าเป็นของเกาหลี แล้วที่น่าเจ็บใจคือมันกลับมาขายเราในราคาสูงๆ ได้อีกน่ะ"

สกาลเสริมว่า ฐานการผลิตคอนเทนท์สื่อต่างๆ ที่อาศัยฝีมือไทยในการทำ CG Painting นั้น เป็นช่องทางที่บริษัทต่างชาติลงทุนกันจริงจัง

"เพราะเมื่อเทียบกับค่าแรงและฝีมือ ระหว่างคนทำ CG ในบ้านเขาแล้ว ที่นี่ดีและถูกด้วย เทียบกับจีน ไทยก็ยังดีกว่า เพราะเราไม่มีปัญหาเรื่องการก๊อบปี้ และคนไทยก็ค่อนข้างเปิดกว้างกว่า"

นอกจากจะมุ่งมั่นพัฒนาตัวเอง และออกไปหาประสบการณ์นอกบ้านแล้ว ทั้งมุ่ยและสกาล จึงอยากจะผลักดันให้ 'ชุมชนคนวาดซีจี' มีตัวตน ด้วยความคิดเบื้องต้นง่ายๆ ที่ว่า "อย่าปล่อยให้คนอื่นเขามาฉกฉวย 'แรงงานดีและถูก' ของเราไปสร้างแบรนด์สินค้า และส่งกลับมาขายพวกเราอีก" อย่างทุกวันนี้ที่เกมญี่ปุ่น เกาหลี ระบาดไปทั่ว

ทศพร กลิ่นหอม