ถ้าพูดถึง 'ตุ๊กตา' แล้วใครยังนึกถึงแต่ความน่ารักอาโนเนะ นาทีนี้ขอให้ปรับทัศนคติใหม่ เพราะที่จริงตุ๊กตุ่นตุ๊กตาสามารถสะท้อนบุคลิกได้หลากหลายกว่านั้น ไม่ว่าจะเป็น ก้าวร้าว ดุร้าย โหด สยดสยอง ฯลฯ

กรุงเทพธุรกิจออนไลน์ : และนี่คือ 'โปรเจค หมีโหด' HARDCORE BEAR PROJECT!!! จุดมุ่งหมายเพื่อเป็นการระดมเหล่าพันธมิตรคอเดียวกัน หวังสร้างสรรค์ผลงานสุดทารุณ..

นฤมล ปัญญาผาติ เป็นเจ้าของโครงการนี้ โดยการเปิดรับผู้สนใจส่งภาพดีไซน์ 'หมีโหด' แบบไม่มีคำจำกัดความเข้ามา เพื่อเธอจะคัดเลือก 10 แบบ และเย็บเป็นตุ๊กตา ปรากฏว่า มีคนสนใจส่งแบบหมีฮาร์ดคอร์เข้ามาประมาณ 60-70 ชิ้น นับว่าได้รับความสนใจไม่น้อย จากการประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อนิตยสารเพียงไม่กี่ฉบับ และเวบไซต์แค่ไม่กี่แห่ง

ส่วนอีก 10 แบบได้จากพันธมิตรหมีโหด ที่เป็นศิลปินรับเชิญ อาทิเช่น 'โลเล' ทวีศักดิ์ ศรีทองดี, 'โตโต้ หัวแตงโม' ผู้เขียนเมื่อหัวข้าพเจ้ากลายเป็นแตงโม พระเจ้าเป็นหมา และหมูบินได้, 'อัพ' ผู้เขียน ถั่วงอกหัวไฟ และอิมโพรไวซ์ ฯลฯ ตัดเย็บตุ๊กตาหมีโหดได้ครบทั้ง 20 ตัว มีการนัดหมายกันเพื่อส่งมอบตุ๊กตาหมีแก่ดีไซเนอร์ พร้อมปาร์ตี้สังสรรค์พันธมิตรหมีโหด ในวันอาทิตย์ที่ 8 กรกฎาคม ที่ผ่านมา

"คิดว่าเป็นการนัดเจอกันของคนที่มีความสนใจและอารมณ์ใกล้ๆ กัน ชอบงานแนวนี้ ก็มาพบกันสนุกๆ แล้วก็จะได้คุยกัน เผื่อจะคิดกันว่าจะทำอะไรกันต่อไปดี"

ถ้าดูจากแบบที่ส่งเข้ามา ต้องถือว่าดีกรีความโหดอยู่ในระดับเลือดสาดไส้ทะลัก แต่เมื่อเจอตัวเจ้าของโปรเจค ก็จะไม่น่าแปลกใจ หากผลิตภัณฑ์หมีที่ถูกตัดเย็บออกมาจะน่ารักน่าเอ็นดู

"พอเย็บออกมาก็จะน่ารักค่ะ เป็นตุ๊กตาหมีนุ่มๆ พวกไส้ หัวใจ สมอง ก็จะนิ่มๆ น่าจับ"

นฤมล ปัญญาผาติ ปัจจุบัน ทำงานประจำเป็นเภสัชกรที่บริษัทยาแห่งหนึ่งในย่านสามพราน ด้วยวุฒิปริญญาบัณฑิตเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

อะไร ทำให้หญิงสาวท่าทางไม่ก้าวร้าว คิดโปรเจคโหดๆ เช่นนี้ออกมาได้ ?

จุดกำเนิดหมีโหด (ถูกรังแก)

'นฤมล' เล่าว่า พื้นเพของเธอเป็นชาวพัทลุง ซึ่งเติบโตในครอบครัวคนจีน ที่มองทางเลือกด้านวิชาชีพสำหรับลูกหลานไม่กว้างนัก และนั่นจึงเป็นปัจจัยหลักสำหรับเด็ก 'เรียนดี' อย่างเธอ ที่ต้องมุ่งหน้าในสาขาวิชาด้านวิทยาศาสตร์ และเภสัชศาสตร์ จึงเป็นคำตอบสุดท้าย แม้ว่า เมื่อเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยศิลปากร จะทำให้เธอเกิดความสนใจอย่างรุนแรงในงานด้านศิลปะ แต่การย้อนกลับไปตั้งต้นนับหนึ่งใหม่ คงไม่ใช่ทางเลือกที่สร้างความพอใจให้กับครอบครัว

"ที่ศิลปากรมีงานกิ๊ฟต์ประจำปี ตอนนั้นก็คิดว่าอยากทำของไปขาย ตัวเองเป็นคนชอบตุ๊กตา โดยเฉพาะตุ๊กตาหมีมีเยอะเป็นพิเศษ แต่ก็คุยกับเพื่อน (มุขพล อ่อนมา) ซึ่งเรียนคณะมัณฑนศิลป์ ว่าจะทำอย่างไรดี ถ้าจะขายตุ๊กตาที่ขายได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย"

แน่นอนว่า ถ้าเป็นตุ๊กตาน่ารัก กลุ่มเป้าหมายร้อยทั้งร้อยก็จะเป็นหญิงล้วน 'นฤมล' พยายามคิดให้ต่างออกไปจากของเล่นที่มีขายอยู่เกลื่อนเมือง ชนิดที่ขายได้ทั้งชายและหญิง ว่าแล้วก็ลองตัดหัวตุ๊กตาหมี เย็บไส้ไว้นอกตัว (เริ่มโรคจิต) โดยไปซื้อตุ๊กตา นำมาตกแต่งใหม่ ดีไซน์โดยใส่ฟังก์ชันเพิ่มเข้าไป

ผลงานชิ้นแรกเริ่มประเดิมด้วย น้องหมีเลือดสาด ที่เห็นเป็นปื้นแดงๆ ที่คอนั่นคือเลือด ไม่ใช่เลือดธรรมดา แต่สามารถรูดซิปเพื่อใส่ของเข้าไปด้านใน แล้วยังมีหมีถูกกระทำอีกหลายรูปแบบ ที่ปรากฏว่าขายดี วันละ 4-5 ตัว จน 'นฤมล' ต้องกลับมานั่งเย็บหมีมือเป็นระวิง

"หมีเลือดสาดเป็นต้นแบบค่ะ แล้วก็คิดอีกหลายแบบ แต่ก็จะเน้นฟังก์ชัน ซึ่งคนซื้อจะเล่นกับมันได้ อย่างเราทำเป็นที่ใส่ของ ก็อยู่ที่คุณจะไปคิดต่อว่าอยากจะเอาไปใส่อะไร จะใส่มือถือ หรือใส่จดหมายบอกรักใครสักคน คือมองมันกึ่งๆ ของเล่นกับกิ๊ฟต์" นฤมล เล่าไอเดีย

ฟื้นโปรเจคหมี (เก็บกด)

หลังเรียนจบ เธอเข้าทำงานในบริษัทเอกชนมาราว 1 ปี เพื่อที่จะพบว่า ชีวิตชักไม่ค่อยมีสีสัน จึงหารือกับเพื่อนซี้ เพื่อต่อยอดโปรเจคเดิม และด้วยเหตุที่ถือกำเนิดจากอารมณ์สนุก มากกว่าจะคิดค้าขาย 'นฤมล' จึงชักชวนคนที่สนใจให้เข้ามาร่วมเป็น 'พันธมิตร' และพบว่า มีคนสนใจมากกว่าที่คิด ดูจากแบบจำนวนมากที่ทยอยส่งเข้ามา เธอหวังว่า การพบปะกันครั้งแรก ของกลุ่มพันธมิตรหมีโหด จะช่วยให้เกิดไอเดียดีๆ เพื่อผลักดันงานหมีไม่อาโนเนะให้ก้าวหน้าต่อไปด้วยความสนุกสนาน

ในแง่ธุรกิจ 'นฤมล' มีแนวคิดจะนำ 'ตุ๊กตาหมีเลือดสาด' วางตลาดเป็นล็อตแรก ด้วยจำนวนอันจำกัด รวมทั้งนึกถึงการนำผลิตภัณฑ์จดสิทธิบัตรป้องกันการลอกเลียนแบบ

เมื่อถามถึงกระแสตอบรับที่ดีเกินคาด สำหรับผลิตภัณฑ์แนวโหด 'นฤมล' ยืนยันว่า ความโหดของเธอเป็นความโหดที่น่ารัก และเป็นความแปลกใหม่ สไตล์ขำๆ ที่เหมาะกับศักราชแห่งความเครียดของสังคมยุคนี้เป็นอย่างดี

นอกจากความโหด-ฮา การรวมตัวของพันธมิตรหลากสาขาวิชาชีพในครั้งนี้ สะท้อนถึงไอเดียดีๆ ของคนรุ่นใหม่ และแฝงสาระน่าสนใจกว่าที่หลายคนจะคาดคิด

ล้อม//// 1

อัพ ทรงศีล

ผู้เขียน 'ถั่วงอกหัวไฟ' และ 'อิมโพรไวซ์'

เจอกันครั้งแรกในงาน Fat Festival ซึ่งผมไปนั่งแจกลายเซ็น ส่วนเขาเป็นแฟนหนังสือก็มาทัก และคุยให้ฟังเกี่ยวกับโครงการ พอตามไปดูในบล็อกของ 'นานะ' ก็ชอบใจ ดูเป็นผู้หญิงตลกร้าย น่ารัก จิตๆ คิดว่าน่าจะไปกันได้ ตัวเองไม่เคยทำงานแนวนี้มาก่อน แต่ก็ใจง่ายมาก ตกลงจะทำแบบหมีโหดให้เขาทันที

หมีโหดที่ผมออกแบบ ไม่ได้เน้นรูปลักษณ์ภายนอกมากนัก แต่สนใจเรื่องความรู้สึก ไม่อยากโหดแบบไร้เหตุผล แบบแรกที่ส่งไปคือ Heart Bear เป็นหมีสาวที่มีปัญหาหัวใจ เหมือนวัยรุ่นทั่วไปที่มีความรัก แล้วก็โกรธตัวเอง โกรธใจตัวเอง เลยควักหัวใจออกมาทำลาย ส่วนอีกแบบเป็น Holy Bear ซึ่งเหมือนสะท้อนตัวเองอยู่บ้าง แบบสังเวยตัวเองให้กับงาน และมีตัวหนังสือเขียนไว้ เป็นข้อความที่ผมชอบเขียนให้คนที่มาขอลายเซ็น "ขอให้โลกรักคุณ"

โครงการนี้ ผมว่าน่าสนใจ เพราะมองว่าของเล่นยุคนี้ ไม่แค่มีไว้สำหรับเด็ก แต่อย่างที่ทำกันอยู่ มันเป็นของสะสม และก้ำกึ่งกับงานศิลปะ คิดว่าถ้าเรามีงานลักษณะนี้มากพอ ก็สามารถนำมาจัดแสดงเป็นนิทรรศการศิลปะได้

ล้อม//// 2

'มุ่ย' ศศิ ธนาดีโรจน์กุล

เจ้าของนามปากกา 'Meisan'

เขียนบล็อกที่เวบบล็อกเอ็กซ์ทีนดอทคอมค่ะ ปกติทำงาน charactor design พอเขามาชวนให้วาดแบบ เพื่อเย็บตุ๊กตา ก็สนใจ เพราะคาแรคเตอร์เราทำเป็นสองมิติ ถ้าเอาไปทำเป็นผลิตภัณฑ์ได้ก็จะดี เพราะในบ้านเรา ถึงจะมี illustrator และ designer ฝีมือดีๆ เยอะ แต่ไม่ค่อยมีใครจับงาน product design เลยอยากลองทำดู ตัวเองทำงานหลายแนว แต่แนวที่เขามาชวน และดูจากงานของพี่ๆ หลายคน ออกกึ่งๆ อินดี้ แปลกๆ เฉพาะกลุ่มนิดหนึ่ง น่าจะสนุกดี

แบบที่ทำเป็น 'หมีฟัน' คือพอนึกถึงเรื่องโหดๆ จะนึกถึงตอนเด็กๆ ที่เราไปหาหมอฟัน เจอหมอฟันโหด มีประสบการณ์ไม่ดีกับการทำฟัน เลยทำออกมาเป็นหมีหมอฟันโหด ถืออาวุธทันตแพทย์ สร้อยคอรูปฟัน แต่พอดูแบบแล้ว น้องเขาบอกว่า มันซับซ้อน ทำเป็นตุ๊กตาลำบาก ซึ่งก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน เลยทำแบบใหม่ เป็น 'หมีกระสือ' นึกถึงเพลงในหนังกระสือ ทางช่อง 7 ที่เคยดูสมัยเด็กๆ "กระสือกลางวันมันเป็นหมี มีทุกสิ่งธรรมด๊า ธรรมดา" (หัวเราะ)

ล้อม ///// 3

'โลเล' ทวีศักดิ์ ศรีทองดี

ศิลปินหนุ่มมาดเซอร์

ผมมีบล็อกในเอ็กซ์ทีน น้องนานะถือเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งในโลกไซเบอร์ เคยเจอกันครั้งเดียว แต่ติดตามบล็อกของเขามาระยะหนึ่ง แปลกดี เห็นชอบตุ๊กตา และทำตุ๊กตาหมีโหดมาเรื่อยๆ มีหมีที่มีเลือด มีไส้ไหล ซึ่งเขาทำสนุกๆ เราดูก็ขำ

โครงการหมีโหด ผมว่าตอนแรกนานะคงไม่ได้คิดมาก แค่อยากทำสนุกๆ แต่พอได้รับความสนใจ ก็ชวนให้มาทำเป็นเรื่องเป็นราว ซึ่งจากแบบที่ส่งเข้ามา นานะเขาเอาขึ้นบล็อก ดูแล้วเห็นว่ามีคนทำกราฟฟิกดีไซน์ ทำภาพประกอบ เก๋าๆ เก่งๆ เยอะเลย แล้วจะมีการนัดเจอกัน ก็ยิ่งสนุก เพราะอาจจะทำให้ได้คิดว่าต่อไปอาจจะมีโครงการแปลกๆ ใหม่ๆ ขึ้นมาอีก

ของผมส่งแบบเป็นหมีที่มีไส้ๆ เส้นๆ พัน ที่จริงเป็นหมีน่ารัก ที่มีพันธนาการรอบตัว คือเป็นการพัฒนาจากงานของผม ที่ก่อนหน้านี้เล่นกับเส้นๆ แนวนี้ ไม่ได้เน้นฟังก์ชัน หรือมีเหตุมีผลอะไรมาก คิดเรื่องดีไซน์มากกว่า ไม่ได้มีรายละเอียด และไม่ได้เป็นสามมิติ

สำหรับ 'นานะ' ผมเห็นความตั้งใจของเขา อีกอย่าง เขาไม่ได้เรียนด้านศิลปะ แต่สนใจและมาทำงานด้านนี้ ทำให้เห็นว่า ไม่ว่าจะอยู่ในวิชาชีพไหน ก็สามารถสนใจและสร้างงานศิลปะได้

รัชดา ธราภาค